Bisoprolol VP

Zazwyczaj zaczyna się od małej dawki, którą stopniowo zwiększa się do optymalnej dawki podtrzymującej, często wynoszącej 10 mg na dobę, choć u niektórych pacjentów wystarczająca może być dawka 5 mg na dobę. Maksymalna dawka dobowa to 20 mg. Lek przyjmuje się raz dziennie. Leczenie jest długotrwałe i wymaga regularnych kontroli lekarskich. U pacjentów z niskim ciśnieniem rozkurczowym, dawkę można zacząć od 2,5 mg na dobę.
Pacjenci z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami nerek lub wątroby zazwyczaj stosują zalecaną dawkę. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami nerek lub wątroby, zaleca się początkową dawkę 2,5 mg na dobę, nie przekraczając 10 mg na dobę w dalszym leczeniu.

Lek ten może powodować pewne działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Często mogą występować uczucie zimna lub drętwienia kończyn, uczucie zmęczenia, zawroty głowy, bóle głowy, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia. Niezbyt często mogą występować osłabienie i skurcze mięśni, bradykardia, zaburzenia snu, depresja, skurcz oskrzeli. Rzadko mogą występować koszmary senne, omamy, reakcje nadwrażliwości, zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt nosa, zmniejszone wydzielanie łez. Bardzo rzadko mogą występować zapalenie spojówek, ujawnienie się łuszczycy, łysienie. Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Lek ten nie powinien być stosowany w przypadku występowania alergii na bisoprololu fumaran lub jakikolwiek inny składnik zawarty w tym leku.
Osoby z ostrą i nieleczoną niewydolnością serca lub z dekompensacją niewydolności serca, które wymagają leczenia dożylnego lekami zwiększającymi siłę skurczu serca, również nie powinny go stosować.
Inne przeciwwskazania obejmują wstrząs kardiogenny, blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia (bez stymulatora serca), zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-przedsionkowy oraz rzadkoskurcz z tętnem poniżej 60 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem leczenia.
Leku nie powinny stosować osoby z niskim ciśnieniem krwi, ciężką astmą oskrzelową lub ciężką obturacyjną chorobą płuc, które objawiają się utrudnionym oddychaniem, świszczącym oddechem.
Przeciwwskazane jest również stosowanie tego leku u osób z zaawansowanym stadium miażdżycy zarostowej tętnic obwodowych i zespołem Raynauda (związanym z zaburzeniami krążenia), kwasicą metaboliczną oraz nieleczonym guzem chromochłonnym nadnerczy.
Pacjenci, którzy jednocześnie przyjmują floktafeninę lub sultopryd, również nie powinni stosować tego leku.

Przyjęcie większej ilości leku, niż zalecane, może prowadzić do rzadkoskurczu, niskiego ciśnienia krwi, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca czy obniżenia poziomu glukozy we krwi. W takiej sytuacji, niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem. W przypadku poważnego przedawkowania, konieczne jest natychmiastowe podjęcie leczenia w szpitalu.