Zilibra

Lek na padaczkę zaleca się stosować zgodnie z określoną dawką, która zależy od wieku, wagi ciała oraz stanu zdrowia pacjenta. W przypadku monoterapii u dorosłych, młodzieży i dzieci o wadze powyżej 50 kg, zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 50 mg dwa razy dziennie, a następnie stopniowe zwiększanie dawki co tydzień, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki wynoszącej 300 mg dwa razy dziennie.
Natomiast w przypadku leczenia wspomagającego, zaleca się rozpoczęcie od dawki 50 mg dwa razy dziennie, a następnie stopniowe zwiększanie dawki co tydzień, aż do osiągnięcia maksymalnej dawki wynoszącej 200 mg dwa razy dziennie.

Zilibra, jak każdy lek, może wywołać działania niepożądane. Nie u każdego pacjenta występują te same skutki uboczne. Najczęściej może wystąpić ból głowy, zawroty głowy, nudności i podwójne widzenie. Często mogą pojawić się także zaburzenia równowagi, trudności z koordynacją ruchów, problemy z pamięcią, uczucie wirowania, wymioty, suchość w ustach, zaparcia, biegunka, senność, zmęczenie, świąd i wysypka. Rzadziej może wystąpić zwolnienie pracy serca, reakcja alergiczna, myśli o samookaleczeniu, uczucie złości oraz omdlenia. W przypadku niektórych pacjentów mogą wystąpić skutki uboczne o nieznanej częstości takie jak ból gardła, wysoka temperatura i częstsze występowanie zakażeń.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na lakozamid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli u pacjenta występuje pewien rodzaj zaburzeń pracy serca zwany blokiem przedsionkowokomorowym II lub III stopnia.

Objawy przedawkowania mogą obejmować zawroty głowy, nudności, wymioty, drgawki, nieprawidłowości w rytmie serca, śpiączkę, obniżenie ciśnienia krwi, przyspieszone bicie serca oraz pocenie się.