Raenom

Podczas leczenia stabilnej dławicy piersiowej, początkowa dawka nie powinna przekraczać jednej tabletki 5 mg dwa razy dziennie. Jeśli pacjent nadal odczuwa objawy dławicy piersiowej i dobrze toleruje dawkę, może być ona zwiększona. Maksymalna dawka nie powinna przekraczać 7,5 mg dwa razy dziennie. Lekarz dostosuje dawkę do potrzeb pacjenta. Standardowa dawka to jedna tabletka rano i wieczorem. W przypadku osób starszych (75 lat lub więcej), lekarz może zalecić połowę dawki, tj. połowę tabletki 5 mg rano i wieczorem.
W przypadku przewlekłej niewydolności serca zwykle zaleca się jedną tabletkę 5 mg dwa razy dziennie. W razie potrzeby dawka może być zwiększona do jednej tabletki 7,5 mg dwa razy dziennie. Lekarz ustali odpowiednią dawkę dla pacjenta. Standardowa dawka to jedna tabletka rano i wieczorem. W przypadku osób starszych (75 lat lub więcej), lekarz może zalecić połowę dawki, tj. połowę tabletki 5 mg rano i wieczorem.

Ten lek może powodować różne skutki uboczne. Najczęściej mogą występować zaburzenia widzenia, takie jak wrażenie widzenia silnego światła, kolorowe błyski czy podwójne obrazy. Mogą również wystąpić zmiany w czynności serca, takie jak zwolnienie pracy serca. Inne skutki uboczne to nieregularne skurcze serca, niezwykłe odczucie bicia serca, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, bóle głowy, zawroty głowy i niewyraźne widzenie.

Kiedy nie stosować leku Raenom:
– jeśli pacjent ma uczulenie na iwabradynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– u pacjentów, u których częstość akcji serca w spoczynku jest za mała;
– u pacjentów ze wstrząsem kardiogennym;
– u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca;
– u pacjentów ze świeżym zawałem mięśnia sercowego;
– u pacjentów z bardzo dużym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi;
– u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową;
– u pacjentów z niewydolnością serca, która ostatnio się nasiliła;
– jeśli czynność serca jest powodowana wyłącznie przez rozrusznik serca;
– u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby;
– u pacjentów aktualnie przyjmujących leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki z grupy makrolidów (np. jozamycyna, klarytromycyna,
telitromycyna lub erytromycyna podawana doustnie), leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV (takie jak nelfinawir, rytonawir) lub nefazodon (lek stosowany w leczeniu depresji) lub diltiazem, werapamil (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub dławicy piersiowej);
– jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym i nie stosuje odpowiednich metod zapobiegania ciąży;
– u kobiet w ciąży lub próbujących zajść w ciążę;
– u kobiet karmiących piersią.

Jeżeli doszło do zażycia większej ilości tabletek niż zalecono mogą pojawić się takie objawy jak duszność czy uczucie zmęczenia, które są wynikiem zbyt wolnej pracy serca. W takiej sytuacji niezbędne jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem.