Oekolp

Zazwyczaj, w przypadku zanikowych zmian w dolnym odcinku dróg moczowo-płciowych, zaleca się stosowanie 0,5 g kremu dziennie przez pierwsze tygodnie, nie dłużej jednak niż 4 tygodnie. Następnie dawkę stopniowo zmniejsza się do 0,5 g kremu dwa razy w tygodniu. W niektórych przypadkach możliwe jest zwiększenie dawki do 1 g na dobę, co odpowiada 1 mg estriolu, ale nie powinno się przekraczać tej dawki.

Lek Oekolp może powodować różne skutki uboczne, chociaż nie u każdego one wystąpią. Stosowanie leku, podobnie jak innych form hormonalnej terapii zastępczej (HTZ), wiąże się z pewnym zwiększonym ryzykiem w porównaniu do kobiet, które nie stosują HTZ. U kobiet przyjmujących leki krążące we krwi częściej zgłaszano przypadki raka jajnika, zakrzepów krwi w naczyniach żylnych nóg lub płuc (żylna choroba zakrzepowo-zatorowa) oraz udarów mózgu. Dodatkowo, u kobiet starszych, które rozpoczęły HTZ po 65. roku życia, występuje ryzyko utraty pamięci. Ważne jest jednak, że ryzyko to w mniejszym stopniu dotyczy leków podawanych dopochwowo, takich jak Oekolp, co czyni tę formę terapii nieco bezpieczniejszą pod tym względem.

W trakcie stosowania leku Oekolp mogą wystąpić różne działania niepożądane, takie jak obrzęk i tkliwość piersi, niewielkie krwawienia z pochwy, zwiększona ilość wydzieliny, nudności, zatrzymanie płynów w organizmie (objawiające się obrzękami kostek i stóp), miejscowe podrażnienia i świąd oraz objawy grypopodobne. Większość z tych objawów ustępuje po kilku tygodniach leczenia. Ponadto, jak w przypadku innych leków HTZ, mogą pojawić się rzadkie schorzenia, takie jak zapalenie pęcherzyka żółciowego oraz zaburzenia skóry, takie jak ostuda (przebarwienia skóry na twarzy i szyi), rumień guzowaty (bolesne guzki na skórze) czy rumień wielopostaciowy (czerwone zmiany skórne).

Nie powinno się stosować tego leku w przypadku występowania alergii na estriol lub jakikolwiek inny składnik zawarty w tym preparacie. Nie jest on zalecany dla osób, które obecnie lub w przeszłości miały diagnozowany rak piersi, lub u których istnieje podejrzenie tego rodzaju nowotworu. Ten sam zakaz dotyczy osób z estrogenozależnym nowotworem, takim jak rak endometrium, lub u których istnieje podejrzenie takiego schorzenia.

Krwawienie z pochwy o nieznanej przyczynie, a także nieleczone nadmierne pogrubienie błony wyścielającej wnętrze macicy (hiperplazja endometrium) to kolejne przeciwwskazania do stosowania tego leku.

Osoby, które obecnie lub kiedykolwiek w przeszłości miały problemy z zakrzepicą żylną, na przykład w naczyniach krwionośnych kończyn dolnych lub płuc, również nie powinny go stosować. To samo dotyczy osób z zaburzeniami krzepnięcia krwi, takimi jak niedobór białka C, białka S lub antytrombiny.

Nie zaleca się stosowania tego leku także u kobiet, które obecnie lub niedawno miały schorzenia spowodowane obecnością zakrzepów krwi w naczyniach tętniczych, takie jak zawał mięśnia sercowego, udar mózgu lub dławica piersiowa.

Osoby, które obecnie lub kiedykolwiek w przeszłości miały chorobę wątroby, a wyniki testów czynnościowych wątroby nie powróciły do normy, również nie powinny stosować tego leku.

Ostatnim przeciwwskazaniem jest rzadka choroba krwi zwana porfirią, która jest dziedziczona w rodzinie.

W sytuacji, gdy zostanie zastosowana większa dawka preparatu niż zalecana, konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub farmaceutą. Połknięcie kremu nie stanowi bezpośredniego zagrożenia dla zdrowia czy życia, jednak zdarzenie to powinno zostać zgłoszone specjaliście. Najczęściej spotykane objawy wynikające z przedawkowania to nudności i wymioty. U kobiet, po kilku dniach od zastosowania zbyt dużej dawki, może dojść do krwawienia z dróg rodnych.