NeoRecormon 500

Lekarz zaleci odpowiednie dawkowanie leku, mając na uwadze najmniejszą możliwą dawkę, która pozwoli na kontrolę objawów niedokrwistości. Regularne badania krwi będą niezbędne do monitorowania reakcji na leczenie.
W przypadku niedokrwistości spowodowanej przewlekłą chorobą nerek, dawka początkowa przy podawaniu podskórnym wynosi 20 j.m./kg masy ciała 3 razy w tygodniu. Po 4 tygodniach, jeśli odpowiedź na leczenie jest niezadowalająca, dawka może być zwiększona do
40 j.m./kg masy ciała 3 razy w tygodniu. Zwiększanie dawki może być kontynuowane w miesięcznych odstępach, jeśli to konieczne.
Dawka początkowa przy podawaniu dożylnym wynosi 40 j.m./kg masy ciała 3 razy w tygodniu. Po 4 tygodniach, jeśli odpowiedź na leczenie jest niezadowalająca, dawka może być zwiększana do 80 j.m./kg masy ciała 3 razy w tygodniu. Maksymalna dawka, niezależnie od metody podania, nie powinna przekraczać 720 j.m. na 1 kilogram masy ciała.

NeoRecormon może powodować różne skutki uboczne. Najczęściej obserwuje się obniżenie poziomu żelaza we krwi, co wymaga suplementacji. Rzadziej mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak wysypka, pokrzywka, świąd czy odczyn w miejscu wstrzyknięcia.
Bardzo rzadko zdarzają się ciężkie reakcje alergiczne, które wymagają natychmiastowego leczenia. Na początku leczenia mogą pojawić się objawy grypopodobne, takie jak gorączka, dreszcze, bóle głowy, kończyn, kości i złe samopoczucie. Zgłaszano również ciężką wysypkę skórną, której objawem mogą być czerwonawe plamki przypominające tarczę strzelniczą lub okrągłe wykwity na tułowiu.

NeoRecormon jest przeciwwskazany gdy:
– pacjent ma uczulenie na epoetynę beta lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– u pacjenta występuje nadciśnienie tętnicze nie poddające się leczeniu,
– pacjent jest przygotowywany do pobrania własnej krwi przed zabiegiem chirurgicznym i:
– w poprzednim miesiącu pacjent przebył zawał serca lub udar mózgu,
– pacjent cierpi na niestabilną dławicę piersiową,
– pacjent jest zagrożony zakrzepicą żylną.

W przypadku wrażenia, że wstrzyknięto zbyt dużą dawkę leku, należy zwrócić się do lekarza. Jest mało prawdopodobne, aby zaszkodziło to
pacjentowi. Nie obserwowano objawów zatrucia nawet wtedy, gdy stężenie leku w surowicy pacjenta było bardzo duże.