Concor Cor

Zalecana dawka początkowa to 1,25 mg raz na dobę. Dawka jest zwiększana co dwa tygodnie lub dłużej do 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg i 10 mg raz na dobę. W zależności od tolerancji pacjenta, lekarz może zalecić wydłużenie odstępu czasu do następnego zwiększenia dawki. Maksymalna zalecana dawka dobowa wynosi 10 mg. Leczenie jest zazwyczaj długotrwałe. W przypadku konieczności przerwania leczenia, zaleca się stopniowe zmniejszenie dawki.

Ten lek może powodować różne działania niepożądane, ale nie u każdego występują. Często mogą wystąpić objawy takie jak zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy, uczucie zimna lub drętwienia rąk lub stóp, niskie ciśnienie tętnicze, czy zaburzenia żołądkowo-jelitowe. Niezbyt często mogą wystąpić zaburzenia przewodzenia serca, problemy ze snem, depresja, osłabienie, skurcz oskrzeli, osłabienie mięśni lub kurcze mięśni. Niezbyt często mogą wystąpić zaburzenia słuchu, alergiczny nieżyt nosa, zmniejszone wydzielanie łez, zapalenie wątroby, reakcje alergiczne, zaburzenia potencji, koszmary senne, omamy, omdlenie.

Nie wolno stosować leku Concor COR w następujących przypadkach:
– jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli u pacjenta występuje ciężka astma,
– jeśli u pacjenta stwierdzono poważne zaburzenia krążenia krwi w kończynach (jak zespół Raynauda), które mogą powodować mrowienie, blednięcie bądź sinienie palców rąk lub stóp,
– jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz chromochłonny, czyli rzadko występujący nowotwór nadnerczy,
– jeśli u pacjenta stwierdzono kwasicę metaboliczną, czyli stan, w którym odczyn krwi (pH) jest nieprawidłowy,
– jeśli u pacjenta stwierdzono ostrą niewydolność serca,
– jeśli u pacjenta ulegnie nasileniu niewydolność serca i konieczne jest dożylne podawanie leków zwiększających kurczliwość serca,
– jeśli u pacjenta stwierdzono objawy wolnej czynności serca,
– jeśli u pacjenta stwierdzono objawy niskiego ciśnienia tętniczego,
– jeśli u pacjenta występują niektóre choroby serca powodujące bardzo wolną lub nierówną pracę serca (blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorej zatoki), przy braku rozrusznika,
– jeśli u pacjenta stwierdzono wstrząs kardiogenny, czyli ostre, groźne zaburzenie pracy serca prowadzące do niskiego ciśnienia tętniczego i niewydolności krążenia.

W sytuacji zażycia większej ilości leku niż sugerowano, konieczne jest bezzwłoczne skontaktowanie się z lekarzem, który zdecyduje o dalszych krokach. Objawy przedawkowania mogą obejmować: spowolnienie pracy serca, problemy z oddychaniem, duży spadek ciśnienia krwi, zawroty głowy lub drgawki, które mogą wynikać z obniżonego poziomu cukru we krwi.