Cloranxen

Lek powinien być przyjmowany zgodnie z zaleceniami lekarza, zaczynając od początkowej dawki i stopniowo ją zwiększając, aby uniknąć działań niepożądanych. Maksymalna dawka to 30 mg na dobę, a czas leczenia nie powinien przekraczać 4 tygodni, włączając okres stopniowego zmniejszania dawki. Podczas leczenia pacjent powinien być regularnie monitorowany, aby ewentualnie dostosować dawkę lub częstość podawania leku. Z uwagi na ryzyko objawów odstawienia, lek powinien być stopniowo odstawiany. Dorośli powinni przyjmować od 5 do 30 mg na dobę, zaczynając od dawki 5 mg. Lek nie jest zalecany dla dzieci i młodzieży, z wyjątkiem wyjątkowych przypadków u dzieci powyżej 12 lat, z dawką 0,5 mg/kg mc. na dobę. U pacjentów starszych lub z chorobami nerek dawka powinna być zmniejszona o połowę, a czas leczenia powinien być jak najkrótszy.

Cloranxen może powodować różne działania niepożądane, ale nie u każdego pacjenta one wystąpią. Mogą wystąpić zaburzenia układu nerwowego, takie jak senność, bóle i zawroty głowy, uczucie znużenia, drażliwość, podwójne widzenie, niewyraźna mowa, a nawet depresja. Może także dojść do zwiększenia masy ciała, zmian w libido, obniżenia ciśnienia tętniczego, a także do zaburzeń miesiączkowania i zahamowania owulacji.
Inne możliwe skutki uboczne to problemy z żołądkiem i jelitami, takie jak suchość w ustach, uczucie pełności, zaparcia, niepokój, drażliwość, agresywność, euforia, omamy, bezsenność, koszmary oraz psychozy. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić wysypki skórne. Stosowanie terapeutycznych dawek leku może prowadzić do uzależnienia fizycznego; przerwanie leczenia może powodować objawy odstawienia lub bezsenność i niepokój. Może występować uzależnienie psychiczne.

Przeciwwskazania do stosowania leku Cloranxen:
– jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli u pacjenta występuje nużliwość (osłabienie) mięśni,
– ciężka niewydolność oddechowa,
– zespół bezdechu sennego,
– ciężka niewydolność wątroby,
– jaskra z wąskim kątem przesączania.

Przedawkowanie leku może prowadzić do zahamowania działania ośrodkowego układu nerwowego, objawiającego się w różnym stopniu – od senności do śpiączki. W przypadku niewielkiego przedawkowania leku objawy to senność, dezorientacja, letarg, natomiast w przypadku poważniejszego przedawkowania mogą wystąpić ataksja, hipotonia mięśniowa, niedociśnienie, depresja oddechowa, a nawet śpiączka czy zgon.
W przypadku zatrucia, należy postępować zgodnie z ogólnymi zasadami przy zatruciach doustnych – usunąć treść żołądkową, podać węgiel aktywowany i podtrzymywać czynność układu oddechowego i krążenia. W przypadku ciężkiego zatrucia, można podać dożylnie antagonistę receptorów benzodiazepinowych – flumazenil. Należy jednak pamiętać, że stosowanie flumazenilu jest przeciwwskazane w przypadku jednoczesnego stosowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, leków obniżających próg drgawkowy czy występowania zaburzeń w EKG. Przy podejrzeniu przedawkowania, zawsze należy szukać pomocy medycznej.