Clonazepamum TZF

Dorośli powinni zaczynać od dawki 1,5 mg dziennie, podzielonej na trzy równe części. Dawka może być stopniowo zwiększana o 0,5 mg do 1 mg co trzy dni, w zależności od reakcji pacjenta, aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, zwykle wynoszącej od 4 do 8 mg dziennie. Maksymalna dawka podtrzymująca nie powinna przekraczać 20 mg i powinna być osiągnięta w ciągu 2 do 4 tygodni leczenia. Dzieci w wieku od 1 do 5 lat powinny zaczynać od dawki 0,25 mg dziennie, a starsze dzieci – od 0,5 mg dziennie.

Clonazepamum TZF może powodować różne działania niepożądane. Niektóre z nich to ciężkie reakcje alergiczne, duszność, obrzęk kostek, kaszel, zmęczenie, przyspieszone bicie serca, ból w klatce piersiowej, dezorientacja, stany podniecenia, depresja, niepokój, drażliwość, urojenia, koszmary senne, omamy i psychozy.
Inne możliwe skutki uboczne to zmiana liczby niektórych krwinek, wysypki, brak apetytu, uzależnienie psychiczne i fizyczne, uczucie senności, zawroty głowy, zaburzenia mowy, zaburzenia widzenia, obniżenie ciśnienia krwi, trudności w oddychaniu, nudności, dolegliwości żołądkowe, podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych, wypadanie włosów, drżenie mięśni, zwiotczenie mięśni, zatrzymanie moczu, nietrzymanie moczu, zaburzenia miesiączkowania i zmniejszenie popędu seksualnego.

Przeciwwskazania do stosowania leku Clonazepamum TZF to:
– uczulenie na klonazepam lub inne leki z grupy benzodiazepin lub którykolwiek ze składników leku,
– ciężka niewydolność oddechową,
– ciężka niewydolność wątroby,
– miastenia (choroba powodującą osłabienie mięśni i nadmierne zmęczenie),
– ostra porfiria (rzadka choroba metaboliczna związana z krwią),
– zatrucie alkoholem,
– zespół bezdechu sennego.

W razie użycia większej niż zalecana dawki leku, należy skontaktować się z lekarzem. Objawami przedawkowania są zaburzenia świadomości, senność, splątanie, niewyraźna mowa. W ciężkich przypadkach zatrucia może wystąpić niezborność ruchowa, niedociśnienie, osłabienie
mięśni, zaburzenie oddychania, śpiączka a nawet zgon.