Bromox

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. Lekarz przepisze właściwą dawkę, w zależności od rodzaju choroby oraz wieku i masy ciała pacjenta. Najczęściej zalecana dawka to od 1,5 mg do 3 mg, trzy razy dziennie (4,5 mg – 9 mg na dobę). Leczenie zwykle trwa krótko, najczęściej nie dłużej niż 12 tygodni. U osób starszych lub u osób z problemami z wątrobą lub nerkami, dzienna dawka może być zmniejszona.

Bromox może powodować różne działania niepożądane. Najpoważniejsze z nich to ciężkie reakcje alergiczne, które objawiają się nagłym obrzękiem gardła, twarzy, warg, ust, dłoni, stóp i kostek, wysypką oraz świądem skóry. Mogą wystąpić również zaburzenia serca i oddychania, uczucie niepokoju, agresja, złość, rozdrażnienie, pobudzenie, koszmary nocne, omamy, zaburzenia psychiczne i nienaturalne zmiany zachowania.
Na początku leczenia może wystąpić senność, zmniejszenie czujności, uczucie dezorientacji, ból głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, osłabienie mięśni, zaburzenia koordynacji oraz zaburzenia widzenia. W trakcie leczenia mogą wystąpić trudności z zapamiętywaniem, depresja, zaparcie, wysypki skórne, świąd, zaczerwienienie skóry, zmiany w zainteresowaniu seksem i trudności z oddawaniem moczu.

Lek Bromox jest przeciwwskazany gdy:
– pacjent ma uczulenie na bromazepam lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku, lub inne leki z grupy benzodiazepin,
– pacjent ma ciężkie zaburzenia oddychania lub chorobę płuc,
– pacjent ma ciężkie zaburzenia mięśni,
– pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby,
– u pacjenta występuje choroba, zwana „zespołem bezdechu sennego” (przerwy w oddychaniu podczas snu).

Jeśli pacjent lub ktokolwiek inny przyjmie większą dawkę leku, niż jest zalecana, konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem. W łagodnych przypadkach, typowe objawy przedawkowania to senność, brak koordynacji ruchów, niewyraźna mowa lub gwałtowne ruchy gałek ocznych. Przyjęcie dużych dawek, zwłaszcza w połączeniu z innymi substancjami wpływającymi na ośrodkowy układ nerwowy, może prowadzić do ataksji, zaniku odruchów, bezdechu, niedociśnienia tętniczego, depresji układu oddechowego, a nawet do śpiączki.