Amipryd

Lekarz dobierze dawkę w zależności od nasilenia choroby i indywidualnej reakcji pacjenta na lek.
Zazwyczaj przyjmowaną dawkę leku stanowi od 50 mg do 800 mg na dobę. Lekarz może rozpocząć leczenie pacjenta od mniejszej dawki lub zalecić stosowanie dawki do 1200 mg na dobę, jeśli jest to konieczne. Dawki do 400 mg można przyjmować jako dawkę pojedynczą. Większe dawki należy stosować dwa razy na dobę w dawce podzielonej – połowę rano i połowę wieczorem.
U osób w podeszłym wieku lekarz będzie uważnie kontrolował stan pacjenta z uwagi na większe ryzyko wystąpienia niskiego ciśnienia tętniczego krwi lub senności wywołanych podaniem leku. Może być wymagane zmniejszenie dawki ze względu na niewydolność nerek.

Lek Amipryd może wywołać różne skutki uboczne. Często mogą wystąpić takie objawy jak drżenie, sztywność mięśni, zwiększona produkcja śliny czy uczucie niepokoju.
Niezbyt często lek może spowodować napad padaczkowy, uszkodzenie wątroby czy splątanie.
Rzadko mogą wystąpić objawy takie jak wysoka gorączka, nieregularna czynność serca, zakrzepy krwi czy reakcje alergiczne. W przypadku wystąpienia poważnych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Mogą również wystąpić takie skutki uboczne jak zaburzona produkcja mleka, zatrzymanie miesiączki czy powiększenie piersi.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na amisulpryd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli pacjent choruje na nowotwór, którego wzrost jest zależny od stężenia prolaktyny,
– jeśli pacjent ma guza chromochłonnego nadnerczy,
– jeśli pacjent przyjmuje lewodopę lub leki mogące wywołać ciężkie zaburzenia rytmu serca,
– u dzieci przed okresem pokwitania.

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala, gdyż może być konieczne uzyskanie specjalistycznej pomocy
lekarskiej. Mogą wystąpić objawy, takie jak: niepokój, drżenie, sztywność mięśni lub senność, które mogą prowadzić do utraty przytomności.