Vortioxetine Stada

Dawkowanie leku powinno być zgodne z zaleceniami lekarza. Zwykle dla dorosłych poniżej 65 lat zalecana jest jedna dawka 10 mg dziennie. Lekarz może jednak dostosować dawkę do 20 mg lub zredukować do 5 mg dziennie, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie. Dla osób powyżej 65 lat zalecana dawka początkowa to 5 mg dziennie. Lek powinien być przyjmowany tak długo, jak zaleci lekarz, nawet jeśli pacjent nie odczuwa poprawy przez pewien czas. Leczenie powinno trwać co najmniej 6 miesięcy po poprawie samopoczucia.

Vortioxetine Stada, jak każdy inny lek, może powodować różne skutki uboczne. Najczęściej obserwowane u pacjentów objawy to nudności. Często występuje biegunka, zaparcia, wymioty, zawroty głowy, swędzenie ciała, nietypowe sny, nadmierne pocenie się i niestrawność. Rzadziej może wystąpić zaczerwienienie twarzy, nocne poty, nieostre widzenie i mimowolne drżenia. Bardzo rzadko może dojść do powiększenia źrenic, co zwiększa ryzyko jaskry.
Inne skutki uboczne to reakcje alergiczne, krwawienia, wysypka, problemy ze snem, pobudzenie, agresja, szczękościsk, zgrzytanie zębami oraz wzrost stężenia hormonu o nazwie prolaktyna we krwi.

Lek Vortioxetine Stada jest przeciwwskazany gdy:
– pacjent ma uczulenie na wortioksetynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– pacjent przyjmuje inne leki na depresję znane jako nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy lub selektywne inhibitory MAO-A.

Przyjmowanie większej dawki leku niż jest zalecane może prowadzić do przedawkowania. Objawy takiego stanu mogą obejmować zawroty głowy, nudności, biegunkę, uczucie dyskomfortu w żołądku, swędzenie skóry, senność oraz zaczerwienienie twarzy. W skrajnych przypadkach, po spożyciu dawek znacznie przekraczających zalecane, mogą wystąpić napady drgawkowe oraz rzadko spotykana choroba zwana zespołem serotoninowym. W przypadku podejrzenia przedawkowania, niezależnie od obecności objawów, niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem.