Główny Inspektor Farmaceutyczny 24 marca 2022 roku wycofał z obrotu na terenie całego kraju lek Atorvox. Atrovox jest lekiem obniżającym poziom cholesterolu zawierającym związek należący do grupy statyn-atorwastatynę. Poznaj przyczynę wycofania oraz dowiedz się które opakowania leku zostały wycofane.
Monakolina K, pozyskiwana z czerwonego ryżu, jest naturalną substancją wykorzystywaną w suplementach diety do obniżania poziomu cholesterolu. Jej skuteczność została potwierdzona badaniami naukowymi, a dostępność bez recepty sprawia, że pacjenci mogą samodzielnie zadbać o swoje zdrowie. Jak skuteczna jest monakolina K w walce z wysokim cholesterolem? Jakie preparaty ją zawierają i jak je bezpiecznie stosować?
“Rano czy wieczorem?” — takie pytanie codziennie pada z ust pacjentów w aptekach. I nie jest ono bez znaczenia dla prowadzonej farmakoterapii. Przyjęcie i stosowanie się do właściwego schematu dawkowania może mieć kluczowe znaczenie dla skuteczności i bezpieczeństwa leczenia.
Olejek konopny staje się coraz popularniejszy, można go spotkać w wielu sklepach jako dodatek do żywności lub suplement diety. Największym zainteresowaniem cieszy się jednak olej CBD, który ma działanie uspokajające czy ułatwiające zasypianie. Czy jest on jednak bezpieczny? Czy można go stosować razem z innymi lekami?
Udowodniono, że statyny obniżają poziom cholesterolu, ale mogą też mieć negatywne skutki dla pacjentów z cukrzycą. Nowe badanie wykazało, że mogą one wpłynąć negatywnie na poziom cukru we krwi.
Na kondycję układu sercowo-naczyniowego wpływa wiele czynników, ale jednymi z najważniejszych i najczęściej kojarzonych są: ciśnienie tętnicze krwi oraz cholesterol. Czy wiesz, że zanim sięgniesz po leki na cholesterol, możesz wypróbować naturalne metody jego regulacji? A może słyszałeś o polifenolach z bergamoty, które mogą pomóc w utrzymaniu prawidłowego profilu lipidowego?
Miażdżyca to przewlekły proces zapalny charakteryzujący się pogrubieniem i twardnieniem ścian naczyń krwionośnych, miejscowym uszkodzeniem naczyń potęgujący się poprzez wzmożony stres oksydacyjny. Ponadto adhezja płytek krwi i kumulacja lipidów przyczynia się do dalszego rozwoju patologii.
Simwastatyna, atorwastatyna i rozuwastatyna to leki, które pomagają obniżyć poziom cholesterolu we krwi i chronić serce. Należą do tej samej grupy statyn, ale różnią się pod wieloma względami: sposobem działania, zakresem wskazań, bezpieczeństwem u dzieci, kobiet w ciąży i osób z chorobami nerek czy wątroby. Wybór odpowiedniego leku zależy od wielu czynników, w tym od indywidualnych potrzeb pacjenta, wieku czy obecności innych schorzeń. Sprawdź, czym różnią się te substancje i kiedy stosuje się każdą z nich.
Rozuwastatyna, atorwastatyna i simwastatyna to leki, które pomagają obniżyć poziom cholesterolu i zmniejszają ryzyko chorób serca. Chociaż należą do tej samej grupy leków – statyn – różnią się między sobą zakresem wskazań, dawkowaniem oraz profilem bezpieczeństwa w określonych grupach pacjentów. Z tego powodu wybór odpowiedniej statyny jest dostosowywany indywidualnie, zależnie od wieku, innych chorób, a także możliwości stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek i wątroby. W tym opisie porównamy najważniejsze cechy tych trzech statyn, aby ułatwić zrozumienie, czym się różnią i kiedy są najczęściej stosowane.
Klindamycyna, linkomycyna i erytromycyna należą do grupy antybiotyków stosowanych w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Choć wykazują podobieństwa w mechanizmie działania, istnieją między nimi istotne różnice dotyczące wskazań, bezpieczeństwa stosowania w szczególnych grupach pacjentów oraz możliwych działań niepożądanych. Poznaj, czym różnią się te leki, kiedy są stosowane i na co zwrócić uwagę podczas ich przyjmowania.
Klarytromycyna, azytromycyna i erytromycyna to trzy ważne antybiotyki z grupy makrolidów, które są powszechnie stosowane w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, skóry oraz tkanek miękkich. Choć mają zbliżone działanie i mechanizm zwalczania bakterii, różnią się między sobą m.in. długością stosowania, postaciami leku oraz bezpieczeństwem u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami nerek i wątroby. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice między tymi substancjami czynnymi, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może wybrać właśnie klarytromycynę, azytromycynę lub erytromycynę.
Flukonazol, itrakonazol i worykonazol należą do grupy triazolowych leków przeciwgrzybiczych, ale mimo podobieństw wykazują istotne różnice w zastosowaniu i bezpieczeństwie. Wybór odpowiedniej substancji zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta, współistniejących chorób oraz szczególnych sytuacji, jak ciąża czy niewydolność nerek. W tym porównaniu przedstawiamy, kiedy i u kogo stosuje się poszczególne leki, jak działają na organizm oraz na co zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.
Fenofibrat, cyprofibrat i lowastatyna to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu zaburzeń lipidowych, takich jak wysoki poziom cholesterolu czy trójglicerydów. Choć należą do różnych grup leków, mają podobne cele terapeutyczne, jednak ich działanie, zakres stosowania oraz bezpieczeństwo mogą się znacząco różnić. Zrozumienie, kiedy i dla kogo dana substancja jest najlepszym wyborem, może pomóc w bezpiecznym i skutecznym leczeniu zaburzeń lipidowych.
Ezetymib, rozuwastatyna oraz kwas bempediowy to nowoczesne leki stosowane w celu obniżenia poziomu cholesterolu we krwi i zmniejszenia ryzyka chorób sercowo-naczyniowych. Choć należą do tej samej grupy leków modyfikujących stężenie lipidów, różnią się mechanizmem działania, zastosowaniem oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi substancjami, dowiedz się, w jakich sytuacjach są wykorzystywane, jak działają i jakie mają ograniczenia w szczególnych grupach pacjentów.
Allopurinol, febuksostat i kolchicyna to leki wykorzystywane w leczeniu chorób związanych z podwyższonym poziomem kwasu moczowego, takich jak dna moczanowa. Każda z tych substancji działa na inny sposób, co wpływa na ich zastosowanie, bezpieczeństwo oraz zalecenia dla różnych grup pacjentów. W niniejszym opisie przyjrzymy się podobieństwom i różnicom pomiędzy tymi trzema lekami – od wskazań, przez mechanizm działania, aż po bezpieczeństwo stosowania w szczególnych sytuacjach, takich jak ciąża, karmienie piersią czy niewydolność nerek.
Sewelamer, kolesewelam i patiromer to substancje czynne stosowane w leczeniu zaburzeń związanych z gospodarką elektrolitową u osób z chorobami nerek lub podwyższonym poziomem cholesterolu. Każda z tych substancji ma unikalne właściwości, które wpływają na ich zastosowanie, skuteczność oraz bezpieczeństwo u różnych grup pacjentów. Poznaj najważniejsze różnice i podobieństwa pomiędzy tymi lekami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są stosowane oraz jakie mają zalety i ograniczenia.























