Opipramol i hydroksyzyna to leki wpływające na ośrodkowy układ nerwowy. Obydwie substancje są stosowane w wielu wskazaniach, m.in. leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych czy bezsenności. Jak działają te leki i który z nich jest silniejszy?
Infekcje górnych dróg oddechowych u dzieci pojawiają się zdecydowanie częściej, niż u dorosłych. Na szczęście istnieją suplementy diety i leki, które można podawać dziecku w okresie przeziębienia czy grypy. Które preparaty w saszetkach są warte uwagi? Co można podawać dzieciom mającym tylko roczek, a co starszym?
Serotonina nazywana jest hormonem szczęścia. W organizmie odgrywa rolę neuroprzekaźnika w ośrodkowym układzie nerwowym. Receptory, z którymi łączy się serotonina, aby wywołać określony efekt, znajdują się nie tylko w ośrodkowym układzie nerwowym, ale również w przewodzie pokarmowym, krwinkach czerwonych i naczyniach krwionośnych. Prawidłowy jej poziom ma wpływ zarówno na sferę psychiczną, jak i wiele czynności fizjologicznych organizmu. Zmiana jej ilości a szczególnie niedobór, wywołać może wiele poważnych chorób.
Inhibitory MAO działają poprzez blokowanie rozpadu dopaminy, serotoniny i noradrenaliny. Dzięki temu podnoszą poziom tych neuroprzekaźników w mózgu. W konsekwencji wpływają korzystnie na nastrój, koncentrację, aktywność oraz jakość snu u osób z depresją. Jakie są zalecenia do stosowania substancji z grupy inhibitorów MAO? Na co należy uważać, przyjmując te leki?
”Efekt serowy” to termin mało znany wśród pacjentów. Słysząc ten zwrot, w naszych głowach pojawia się pyszny grillowany Camembert i na tym kończą się nasze skojarzenia. Co ciekawe, nie są one całkowicie błędne. Efekt serowy faktycznie związany jest z serami — nazwa ta nie jest w końcu przypadkowa. Zjawisko to nabiera niebezpiecznych rozmiarów, gdy osobą zajadającą się serem jest pacjent cierpiący np. na depresję. Na czym polega efekt serowy? Jak można się przed nim ustrzec?
Tianeptyna, mianseryna i mirtazapina należą do grupy nowoczesnych leków przeciwdepresyjnych. Każda z nich działa w nieco inny sposób, a ich zastosowanie i bezpieczeństwo różnią się w zależności od wieku, stanu zdrowia oraz innych czynników. Poznaj, czym różnią się te substancje i w jakich sytuacjach lekarz może zalecić jedną z nich.
Sertralina, citalopram i paroksetyna należą do nowoczesnych leków przeciwdepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Wiele ich zastosowań się pokrywa – są stosowane w leczeniu depresji, zaburzeń lękowych czy obsesyjno-kompulsyjnych. Każda z tych substancji ma jednak swoje cechy charakterystyczne, dotyczące m.in. wskazań, bezpieczeństwa stosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób starszych. Porównanie tych leków pozwala lepiej zrozumieć, czym różnią się w praktyce i jak ich właściwości mogą wpływać na wybór terapii.
Mianseryna, mirtazapina i trazodon to leki stosowane w leczeniu depresji, jednak każdy z nich charakteryzuje się nieco innym profilem działania oraz bezpieczeństwa. Choć należą do tej samej szerokiej grupy leków przeciwdepresyjnych i mają podobne wskazania, różnią się między sobą sposobem działania na układ nerwowy, tolerancją u różnych grup pacjentów, a także przeciwwskazaniami. W poniższym porównaniu dowiesz się, jakie są ich główne cechy wspólne oraz czym się różnią, co może być istotne przy wyborze odpowiedniej terapii.
Karbamazepina, lamotrygina i lewetyracetam to leki przeciwpadaczkowe o szerokim zastosowaniu w neurologii i psychiatrii. Każdy z nich działa nieco inaczej i ma odmienne wskazania oraz przeciwwskazania. W tym opracowaniu porównujemy te trzy substancje czynne, aby pokazać, w jakich sytuacjach są stosowane, jakie mają zalety i ograniczenia oraz które grupy pacjentów mogą z nich skorzystać najbezpieczniej. Dowiedz się, czym różnią się te leki pod względem mechanizmu działania, zastosowania u dzieci, kobiet w ciąży czy osób z chorobami wątroby i nerek.
Citalopram, escitalopram i sertralina należą do tej samej grupy leków – selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI), które stosuje się głównie w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych. Mimo wielu podobieństw, leki te różnią się między sobą pod względem wskazań, skuteczności, bezpieczeństwa i możliwości stosowania u różnych grup pacjentów. W poniższym porównaniu przyglądamy się, kiedy i u kogo można je stosować, jakie mają przeciwwskazania oraz jak działają na organizm.

















