Pentasa

W leczeniu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz choroby Crohna, dorośli mogą przyjmować do 4 g na dobę, jednorazowo lub podzielone na mniejsze dawki.
Dzieci powyżej 6 roku życia przyjmują od 30 do 50 mg/kg masy ciała na dobę, podzielone na mniejsze dawki, nie przekraczając 4 g na dobę. W leczeniu podtrzymującym wrzodziejącego zapalenia jelita grubego oraz choroby Crohna, dorośli przyjmują 2 g na dobę. Dzieci powyżej 6 roku życia przyjmują od 15 do 30 mg/kg masy ciała na dobę, podzielone na mniejsze dawki, nie przekraczając 2 g na dobę.
W przypadku braku odpowiedzi na leczenie dawką 4 g na dobę w ciągu 6 tygodni, zaleca się inną formę terapii.

Ten lek może powodować różne skutki uboczne. Często zdarzają się biegunka, nudności, bóle brzucha, bóle głowy, wymioty, wzdęcia, wysypka i pokrzywka. Rzadziej mogą wystąpić zawroty głowy, zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia, zwiększona aktywność amylazy, ostre zapalenie trzustki, zwiększona wrażliwość skóry na światło. Bardzo rzadko mogą wystąpić bóle mięśni i stawów, przemijające łysienie, alergiczne zapalenie pęcherzyków płucnych, zaburzenia czynności nerek i wątroby, oraz zaburzenia krwi. W razie wystąpienia poważnych reakcji, takich jak groźne wysypki skórne, ostre bóle brzucha czy silny ból głowy, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Ten lek nie powinien być stosowany w przypadku występowania pewnych stanów zdrowotnych.
Po pierwsze, jeżeli pacjent ma alergię na mesalazynę lub na jakikolwiek inny składnik tego leku, nie powinien go przyjmować. To samo dotyczy osób uczulonych na salicylany, takie jak aspiryna.
Dodatkowo, lek ten jest niewskazany dla osób z poważnymi problemami z wątrobą lub nerkami.
Osoby z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy również powinny unikać tego leku.
Lek ten jest przeciwwskazany dla osób z skazą krwotoczną. Może on bowiem zwiększyć ryzyko krwawienia.

W przypadku zażycia zbyt dużej dawki leku, zalecane jest podjęcie leczenia objawowego w placówce szpitalnej. Niezbędne jest również monitorowanie funkcji nerek, aby zapobiec ewentualnym powikłaniom. Objawy przedawkowania mogą być różne, dlatego kluczowe jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub udanie się na izbę przyjęć najbliższego szpitala.