Nebinad

Podczas leczenia nadciśnienia, zwykle zalecana dawka to 1 tabletka (5 mg) dziennie, przyjmowana codziennie o tej samej porze.
Dla osób starszych lub z zaburzeniami nerek początkowa dawka to zazwyczaj ½ tabletki (2,5 mg) dziennie. Pełne działanie leku może wystąpić po 4 tygodniach.
W leczeniu przewlekłej niewydolności serca, leczenie rozpoczyna się od dawki ¼ tabletki dziennie (1,25 mg), która może być zwiększana do 2 tabletek (10 mg) dziennie. W leczeniu objawowej stabilnej choroby wieńcowej leczenie rozpoczyna się od dawki ¼ tabletki dziennie (1,25 mg), która może być zwiększana do 2 tabletek (10 mg) dziennie. Maksymalna zalecana dawka to 10 mg (2 tabletki) dziennie.

Lek może powodować różne działania niepożądane, ale nie u każdego one wystąpią. Częste efekty to ból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, uczucie mrowienia, biegunka, zaparcie, nudności, duszność i obrzęk rąk lub stóp. Mniej często mogą wystąpić zaburzenia serca, niskie ciśnienie krwi, bóle nóg podczas chodzenia, problemy z widzeniem, impotencja, depresja, niestrawność, wymioty, wysypka, trudności w oddychaniu i koszmary. Bardzo rzadko mogą wystąpić omdlenia i nasilenie łuszczycy.

Kiedy nie stosować leku Nebinad:
– Jeśli pacjent ma uczulenie na nebiwolol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– Jeśli u pacjenta stwierdzono jeden lub więcej z poniższych stanów;
– niskie ciśnienie tętnicze krwi (ciśnienie skurczowe lub „górne” jest mniejsze niż 90 mmHg);
– poważne zaburzenia krążenia w kończynach;
– bardzo wolna czynność serca (mniej niż 60 uderzeń na minutę przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku);
– zaburzenia przewodzenia w sercu (takie jak zespół chorej zatoki, w tym blok zatokowoprzedsionkowy, lub blok przedsionkowo-komorowy drugiego lub trzeciego stopnia u pacjenta bez wszczepionego rozrusznika), lub jeśli u pacjenta stwierdzono ostrą niewydolność serca, wstrząs
kardiogenny lub jeżeli pacjent otrzymuje leczenie dożylne (przez „kroplówkę” dożylną) wspomagające pracę serca;
– trudności z oddychaniem lub świszczący oddech (obecnie lub w przeszłości);
– ciężka postać astmy oskrzelowej lub przewlekła obturacyjna choroba płuc;
– nieleczony guz chromochłonny (phaeochromocytoma): guz znajdujący się na szczycie nerek (w nadnerczach);
– zaburzenia czynności wątroby;
– zaburzenia metaboliczne (kwasica metaboliczna), np. cukrzycowa kwasica ketonowa (kiedy stężenie cukru we krwi staje się zbyt duże i odczyn krwi jest zbyt kwaśny);
– Jeśli pacjent stosuje leki zawierające floktafeninę albo sultopryd.

W sytuacji niezamierzonego przyjęcia zbyt dużej dawki leku mogą pojawić się następujące objawy: spowolnienie pracy serca, obniżone ciśnienie krwi oraz inne problemy sercowe, trudności z oddychaniem lub świsty podczas oddychania. W takim przypadku niezbędne jest natychmiastowe udanie się do najbliższego szpitala lub skontaktowanie się z lekarzem bądź farmaceutą.