Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Lek Levobupivacaine Molteni należy do grupy leków zwanych lekami miejscowo znieczulającymi. Leki tego typu stosuje się w celu znieczulenia lub zniesienia bólu w danym obszarze ciała.
Ulotka Levobupivacaine Molteni dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Levobupivacaine Molteni?
Levobupivacaine Molteni to lek znieczulający miejscowo, który stosuje się w różnych procedurach medycznych wymagających znieczulenia określonych obszarów ciała. Produkt dostępny jest w postaci przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji o stężeniu 2,5 mg substancji czynnej w 1 ml. Substancją czynną leku jest lewobupiwakaina – nowoczesny lek z grupy amidowych środków znieczulających miejscowo, który działa długotrwale i skutecznie blokuje przewodzenie impulsów nerwowych.
Lek ten należy do grupy długodziałających środków znieczulających, co oznacza, że jego efekt utrzymuje się przez wiele godzin po podaniu. Jest to szczególnie istotne w zabiegach chirurgicznych oraz w długotrwałym leczeniu bólu pooperacyjnego.
Jak działa lewobupiwakaina?
Mechanizm działania lewobupiwakainy polega na blokowaniu przewodzenia impulsów nerwowych w nerwach odpowiedzialnych za czucie i ruch. Lek działa przede wszystkim przez oddziaływanie na specjalne kanały sodowe w błonach komórek nerwowych – są to struktury, które umożliwiają przekazywanie sygnałów w układzie nerwowym. Kiedy lewobupiwakaina blokuje te kanały, nerwy przestają przekazywać informacje o bólu do mózgu, co powoduje zniesienie czucia w znieczulonym obszarze.
Dodatkowo lek wpływa również na kanały potasowe i wapniowe, co wzmacnia jego działanie znieczulające. W zależności od dawki i miejsca podania, lewobupiwakaina może znieczulać tylko czucie bólu lub również ograniczać ruch w znieczulonym obszarze. Efekt działania leku pojawia się zazwyczaj po około 10-15 minutach od podania i utrzymuje się przez 6-9 godzin.
Kiedy stosuje się Levobupivacaine Molteni?
Lek jest przepisywany w wielu sytuacjach klinicznych, zarówno w znieczuleniu do zabiegów chirurgicznych, jak i w leczeniu bólu. Główne zastosowania obejmują:
Znieczulenie do zabiegów chirurgicznych u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat
- Blokada dużych pni nerwowych. Obejmuje to znieczulenie zewnątrzoponowe, które często stosuje się podczas operacji brzucha, miednicy lub kończyn dolnych, a także podczas cięcia cesarskiego. Lek może być również podawany w znieczuleniu dooponowym oraz w blokadach nerwów obwodowych.
- Blokada mniejszych nerwów. Stosuje się ją w miejscowym znieczuleniu nasiękowym oraz w bloku okołogałkowym podczas zabiegów okulistycznych, czyli operacji oczu.
Leczenie bólu u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat
- Ciągła infuzja do przestrzeni zewnątrzoponowej. Ta metoda jest szczególnie skuteczna w leczeniu silnego bólu pooperacyjnego, kiedy pacjent potrzebuje długotrwałego zniesienia bólu po zabiegu chirurgicznym.
- Zniesienie bólu podczas porodu. Lewobupiwakaina może być podawana w pojedynczych lub wielokrotnych wstrzyknięciach do przestrzeni zewnątrzoponowej, aby złagodzić ból towarzyszący porodowi.
Zastosowanie u dzieci poniżej 12 lat
U młodszych dzieci lek stosuje się głównie w analgezji, czyli łagodzeniu bólu, poprzez blokadę nerwu biodrowo-pachwinowego lub biodrowo-podbrzusznego. Jest to częsta procedura podczas zabiegów w okolicy brzucha i pachwin.
Sposób podawania i dawkowanie
Levobupivacaine Molteni może być podawany wyłącznie przez odpowiednio przeszkolonego i doświadczonego lekarza lub pod jego ścisłym nadzorem. Lek jest podawany w formie wstrzyknięć lub infuzji, w zależności od rodzaju zabiegu i potrzeb pacjenta.
Dawkowanie u dorosłych i młodzieży
Dawka leku jest dobierana indywidualnie w zależności od rodzaju zabiegu, rozmiaru ciała pacjenta, jego stanu zdrowia oraz miejsca podania. Maksymalna zalecana dawka pojedyncza wynosi 150 mg, natomiast maksymalna dawka w ciągu 24 godzin to 400 mg.
W leczeniu bólu pooperacyjnego dawka nie powinna przekraczać 18,75 mg na godzinę. W przypadku znieczulenia porodowego za pomocą ciągłego wlewu zewnątrzoponowego, dawka nie powinna być większa niż 12,5 mg na godzinę.
Dawkowanie u dzieci
U dzieci poniżej 12 lat maksymalna zalecana dawka w analgezji wynosi 1,25 mg na kilogram masy ciała na jedną stronę ciała. Podobnie jak u dorosłych, dawka musi być dostosowana do rozmiaru, budowy i stanu zdrowia dziecka.
Szczególne grupy pacjentów
Pacjentom osłabionym, w podeszłym wieku lub z ostrymi stanami chorobowymi należy podawać zmniejszone dawki lewobupiwakainy, dostosowane do ich stanu fizycznego. Należy również uwzględnić dawkę, jaką pacjent otrzymał podczas zabiegu chirurgicznego, planując leczenie bólu pooperacyjnego.
Kiedy nie wolno stosować leku?
Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie Levobupivacaine Molteni jest zabronione:
- Nadwrażliwość na składniki leku. Jeśli kiedykolwiek wystąpiła u pacjenta reakcja alergiczna na lewobupiwakainę, inne leki miejscowo znieczulające z grupy amidów lub na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w leku, nie wolno go stosować.
- Regionalne znieczulenie dożylne. Lek nie może być stosowany w tzw. bloku Biera, czyli technice znieczulenia, w której lek podaje się bezpośrednio do żyły.
- Ciężkie niedociśnienie tętnicze. Obejmuje to stany takie jak wstrząs kardiogenny (gdy serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi) lub wstrząs hipowolemiczny (spowodowany dużą utratą krwi lub płynów).
- Blok okołoszyjkowy w położnictwie. Ta technika znieczulenia jest zabroniona u kobiet w ciąży, ponieważ może wywołać spowolnienie akcji serca u płodu.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Stosowanie lewobupiwakainy wymaga szczególnej ostrożności w wielu sytuacjach klinicznych. Wszystkie procedury znieczulenia miejscowego i regionalnego powinny być wykonywane w dobrze wyposażonych placówkach medycznych przez odpowiednio przeszkolony personel, który potrafi rozpoznać i leczyć ewentualne działania niepożądane.
Ryzyko działań niepożądanych
Lewobupiwakaina może wywołać ostre reakcje alergiczne, wpływać na pracę serca i układu krążenia oraz prowadzić do uszkodzeń neurologicznych. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z zaburzeniami układu krążenia, na przykład z ciężkimi zaburzeniami rytmu serca.
Znieczulenie zewnątrzoponowe
Podczas podawania leku do przestrzeni zewnątrzoponowej mogą wystąpić ciężkie powikłania, takie jak bradykardia (zwolnienie akcji serca), niedociśnienie tętnicze, zaburzenia oddychania, a w rzadkich przypadkach nawet zatrzymanie akcji serca. Dlatego przed podaniem pełnej dawki zaleca się wykonanie próbnego wstrzyknięcia małej ilości leku, aby sprawdzić reakcję organizmu.
Podczas całej procedury konieczne jest dokładne monitorowanie parametrów życiowych pacjenta, a w pobliżu musi znajdować się sprzęt do resuscytacji oraz wykwalifikowany personel medyczny.
Długotrwałe podawanie leku
Istnieje ograniczone doświadczenie dotyczące bezpieczeństwa stosowania lewobupiwakainy przez okres dłuższy niż 24 godziny. Zgłaszano przypadki zespołu ogona końskiego oraz innych zdarzeń wskazujących na działanie neurotoksyczne u pacjentów, którym lek podawano przez dłuższy czas. Z tego powodu należy dokładnie rozważyć stosowanie infuzji przez okres przekraczający 24 godziny i robić to tylko wtedy, gdy korzyści dla pacjenta przewyższają ryzyko.
Szczególne grupy pacjentów
Ostrożność jest wymagana u pacjentów z chorobami wątroby, ponieważ lewobupiwakaina jest metabolizowana w wątrobie. Dotyczy to szczególnie osób z marskością wątroby lub uzależnionych od alkoholu. U pacjentów osłabionych, w podeszłym wieku lub z ostrymi stanami chorobowymi należy stosować zmniejszone dawki leku.
Zawartość sodu
Jedna ampułka leku o stężeniu 2,5 mg/ml zawiera około 33 mg sodu, co odpowiada 1,65% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu dla dorosłych. Informacja ta jest istotna dla osób stosujących dietę niskosodową.
Interakcje z innymi lekami
Lewobupiwakaina jest metabolizowana w wątrobie przez specjalne enzymy zwane CYP3A4 i CYP1A2. Leki, które hamują działanie tych enzymów, mogą wpływać na metabolizm lewobupiwakainy. Przykładami takich leków są ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy) oraz metyloksantyny.
Należy zachować ostrożność, stosując lewobupiwakainę u pacjentów otrzymujących leki przeciwarytmiczne o miejscowym działaniu znieczulającym, takie jak meksyletyna, lub leki przeciwarytmiczne klasy III. Może wystąpić sumowanie się działań toksycznych tych leków.
Nie przeprowadzono badań klinicznych dotyczących stosowania lewobupiwakainy w skojarzeniu z adrenaliną, dlatego takie połączenie wymaga szczególnej ostrożności.
Ciąża i karmienie piersią
Stosowanie lewobupiwakainy w bloku okołoszyjkowym u kobiet w ciąży jest zabronione ze względu na ryzyko spowolnienia akcji serca u płodu. Brak jest danych klinicznych dotyczących stosowania leku w pierwszym trymestrze ciąży, dlatego lewobupiwakaina nie powinna być podawana we wczesnym stadium ciąży, chyba że jest to wyraźnie konieczne.
Niemniej jednak doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania podobnego leku – bupiwakainy – w chirurgii położniczej jest obszerne i nie wykazano działania toksycznego u płodu. W związku z tym lewobupiwakaina może być stosowana podczas cięcia cesarskiego i w zniesieniu bólu podczas porodu, pod warunkiem przestrzegania odpowiednich środków ostrożności.
Nie wiadomo, czy lewobupiwakaina przenika do mleka kobiecego, ale jest prawdopodobne, że podobnie jak bupiwakaina, przenika w niewielkim stopniu. Po znieczuleniu miejscowym możliwe jest karmienie piersią.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Levobupivacaine Molteni może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to niedociśnienie tętnicze, nudności, niedokrwistość, wymioty, zawroty głowy, ból głowy, gorączka oraz ból pleców.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 osób)
- Niedokrwistość.
- Niedociśnienie tętnicze.
- Nudności.
- Gorączka.
- Ból pleców.
- Stan zagrożenia życia płodu (w przypadku stosowania w położnictwie).
Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u 1 do 10 osób na 100)
- Zawroty głowy.
- Bóle głowy.
- Wymioty.
- Ból towarzyszący zabiegowi.
Rzadsze, ale poważne działania niepożądane
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, takie jak:
- Drgawki. Mogą być wynikiem przedawkowania lub przypadkowego wstrzyknięcia leku do naczynia krwionośnego.
- Zatrzymanie akcji serca. Może wystąpić w przypadku przedawkowania lub u osób szczególnie wrażliwych.
- Zaburzenia oddychania. Obejmują zatrzymanie oddechu lub bezdech.
- Reakcje alergiczne. W ciężkich przypadkach mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, który zagraża życiu.
- Uszkodzenia neurologiczne. Zgłaszano przypadki zespołu ogona końskiego, paraliżu, parestezji (mrowienia) kończyn dolnych oraz utraty kontroli nad pęcherzem moczowym lub jelitami. Zdarzenia te są rzadkie, ale mogą mieć charakter trwały, szczególnie gdy lek podawano przez okres dłuższy niż 24 godziny.
Inne działania niepożądane
Mogą również wystąpić inne objawy, takie jak niewyraźne widzenie, tachykardia (przyspieszona akcja serca), bradykardia (zwolniona akcja serca), pokrzywka, świąd, nadmierna potliwość, skurcze mięśni, osłabienie mięśni, zaburzenia czynności pęcherza moczowego czy zmiany w elektrokardiogramie.
Jeśli wystąpi którykolwiek z objawów niepożądanych, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę. Dotyczy to również objawów niepożądanych niewymienionych w tej ulotce.
Przedawkowanie
Przypadkowe wstrzyknięcie zbyt dużej dawki lewobupiwakainy do naczynia krwionośnego może spowodować natychmiastowe objawy toksyczności. W przypadku przedawkowania maksymalne stężenie leku we krwi może wystąpić dopiero po około 2 godzinach, dlatego objawy mogą pojawić się z opóźnieniem.
Objawy przedawkowania obejmują napady drgawkowe, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze oraz zatrzymanie akcji serca. Drgawki należy natychmiast leczyć lekami, takimi jak tiopental lub diazepam. W przypadku wystąpienia ciężkich zaburzeń układu krążenia konieczne jest podanie płynów dożylnych, leków wazopresyjnych oraz w razie potrzeby przeprowadzenie resuscytacji krążeniowo-oddechowej.
Przechowywanie leku
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie wymaga specjalnych warunków przechowywania. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.
Produkt leczniczy należy użyć natychmiast po otwarciu ampułki. Z mikrobiologicznego punktu widzenia przygotowany roztwór również należy zużyć natychmiast. Jeżeli nie jest zużyty od razu, za czas i warunki przechowywania odpowiada użytkownik.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.
Skład leku
Substancją czynną leku jest lewobupiwakaina w postaci lewobupiwakainy chlorowodorku. Jeden mililitr roztworu zawiera 2,5 mg lewobupiwakainy, co oznacza, że jedna ampułka o pojemności 10 ml zawiera 25 mg substancji czynnej.
Substancje pomocnicze to chlorek sodu, wodorotlenek sodu (do ustalenia pH), kwas chlorowodorowy (do ustalenia pH) oraz woda do wstrzykiwań. Jeden mililitr roztworu zawiera około 3,3 mg sodu, co odpowiada zawartości około 33 mg sodu w jednej ampułce.
Wygląd i opakowanie
Levobupivacaine Molteni to klarowny, bezbarwny roztwór o pH w zakresie od 4,0 do 6,0. Lek dostępny jest w przezroczystych ampułkach polipropylenowych o pojemności 10 ml, które znajdują się w jałowym plastikowym opakowaniu. Jedno opakowanie zawiera 10 ampułek. Każda moc dawki jest wyróżniona za pomocą koloru – roztwór o stężeniu 2,5 mg/ml jest oznaczony kolorem zielonym.
Zamienniki Levobupivacaine Molteni
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Levobupivacaine Molteni, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji, 2,5 mg/ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Levobupivacaine Molteni dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Levobupivacaine Molteni stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Levobupivacaine Molteni to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 2,5 mg/ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań/do infuzji |
| Producent | Producentem Levobupivacaine Molteni jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Levobupivacaine Molteni
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Levobupivacaine Molteni w aptekach
Ładowanie…
Wskazania stosowania Levobupivacaine Molteni
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Levobupivacaine Molteni?
FAQ
Jak długo działa lewobupiwakaina po podaniu?
Efekt znieczulający lewobupiwakainy utrzymuje się przez 6-9 godzin po podaniu, chociaż czas ten może się różnić w zależności od indywidualnych cech pacjenta i miejsca podania leku.
Czy lewobupiwakaina jest bezpieczna podczas porodu?
Tak, lewobupiwakaina może być bezpiecznie stosowana w zniesieniu bólu podczas porodu, pod warunkiem przestrzegania odpowiednich dawek i technik podania. Nie należy jednak stosować jej w bloku okołoszyjkowym ze względu na ryzyko dla płodu.
Czy po znieczuleniu lewobupiwakainą można karmić piersią?
Tak, po znieczuleniu miejscowym lewobupiwakainą możliwe jest karmienie piersią. Lek prawdopodobnie przenika do mleka w niewielkim stopniu i nie stanowi zagrożenia dla dziecka.
Jakie są najczęstsze objawy niepożądane po podaniu lewobupiwakainy?
Do najczęstszych działań niepożądanych należą: niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty, zawroty głowy, ból głowy i ból pleców. Większość z tych objawów ustępuje samoistnie i nie wymaga specjalnego leczenia.
Czy lewobupiwakaina może powodować reakcje alergiczne?
Tak, chociaż rzadko, lewobupiwakaina może wywołać reakcje alergiczne, w tym w ciężkich przypadkach wstrząs anafilaktyczny. Pacjenci z wcześniejszą nadwrażliwością na leki miejscowo znieczulające z grupy amidów nie powinni otrzymywać tego leku.
Nie daj się jesieni
