Eferox

Dawka leku jest dostosowywana indywidualnie do potrzeb pacjenta. Zazwyczaj rozpoczyna się od małej dawki, którą stopniowo zwiększa się co 2-4 tygodnie, aż do osiągnięcia pełnej, odpowiedniej dawki. W początkowym okresie leczenia pacjent będzie musiał poddać się badaniom laboratoryjnym, które pomogą w dostosowaniu dawki. Lek należy przyjmować raz dziennie, rano, na czczo, co najmniej pół godziny przed śniadaniem.

Mogą wystąpić reakcje alergiczne takie jak obrzęk twarzy, języka, ust i gardła, trudności w połykaniu, pokrzywka, silne swędzenie skóry, ból stawów, nadwrażliwość na światło słoneczne. Może również wystąpić ciężka reakcja na duże stężenie hormonu tarczycy, objawiająca się bardzo wysoką gorączką, przyspieszonym biciem serca, nieregularnym biciem serca, niskim ciśnieniem tętniczym krwi, niewydolnością serca, żółtaczką, splątaniem, napadami padaczkowymi i śpiączką.

Kiedy nie stosować leku Eferox:
– jeśli pacjent ma uczulenie na lewotyroksynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– jeśli u pacjenta występuje nieleczona nadczynność tarczycy;
– jeśli u pacjenta występuje niedoczynność nadnerczy i pacjent nie otrzymuje odpowiedniego leczenia zastępczego;
– jeśli u pacjenta występuje nieleczona niedoczynność przysadki;
– jeśli u pacjenta występują następujące choroby lub poniższe stany:
– ostry zawał mięśnia sercowego,
– ostre zapalenie mięśnia sercowego (myocarditis),
– ostre zapalenie wszystkich warstw ściany serca (pancarditis);
– w przypadku ciąży nie wolno przyjmować leku Eferox jednocześnie z innymi lekami przeciw nadczynności tarczycy.

Możliwe objawy przedawkowania to: pobudzenie, splątanie, rozdrażnienie, gorączka, ból w klatce piersiowej, nieprawidłowy rytm serca, przyspieszone oddychanie, skurcze mięśni, ból głowy, zwiększona nerwowość, zaczerwienienie, nadmierne pocenie się, rozszerzenie źrenic, biegunka, drżenie, trudności z zasypianiem, zmęczenie fizyczne lub emocjonalne, drgawki.