Bromox

Lekarz określi odpowiednią dawkę dla pacjenta na podstawie rodzaju choroby, wieku i masy ciała. Zazwyczaj dawka wynosi od 1,5 mg do 3 mg, podawana trzy razy dziennie (łącznie 4,5 mg – 9 mg na dobę). Leczenie zazwyczaj nie trwa dłużej niż 12 tygodni. U osób starszych lub z zaburzeniami wątroby lub nerek, dawka może być zmniejszona.

Bromox może powodować różne skutki uboczne. Najpoważniejsze z nich to ciężkie reakcje alergiczne, problemy z sercem i oddychaniem, niepokój, agresja, koszmary nocne, zaburzenia psychiczne i zmiany zachowania.
Na początku leczenia może wystąpić uspokojenie, senność, zmęczenie, dezorientacja, bóle głowy, zawroty głowy, nudności, wymioty, osłabienie mięśni oraz problemy z koordynacją i widzeniem. Zazwyczaj objawy te ustępują po pewnym czasie. W trakcie leczenia mogą wystąpić trudności z zapamiętywaniem, depresja, zaparcia, wysypki skórne, zmiany zainteresowania seksem i problemy z oddawaniem moczu.

Lek Bromox jest przeciwwskazany gdy:
– pacjent ma uczulenie na bromazepam lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku, lub inne leki z grupy benzodiazepin,
– pacjent ma ciężkie zaburzenia oddychania lub chorobę płuc,
– pacjent ma ciężkie zaburzenia mięśni,
– pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności wątroby,
– u pacjenta występuje choroba, zwana „zespołem bezdechu sennego” (przerwy w oddychaniu podczas snu).

W razie przyjęcia przez pacjenta lub kogokolwiek innego większej, niż zalecana dawki leku Bromox, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. W łagodnych przypadkach, do objawów przedawkowania benzodiazepin należą zazwyczaj senność, brak koordynacji ruchów, niewyraźna mowa lub gwałtowne ruchy gałek ocznych. Przyjęcie dużych dawek, szczególnie w połączeniu z innymi substancjami, działającymi na ośrodkowy układ nerwowy może powodować ataksję,
zanik odruchów, bezdech, niedociśnienie tętnicze, depresję układu oddechowego i, w pojedynczych przypadkach, śpiączkę.