Aethoxysklerol

Lek stosowany jest w leczeniu średnich żylaków kończyn dolnych. Nie powinno się przekraczać dawki dobowej 2 mg na kg masy ciała. Maksymalna rekomendowana objętość mikropiany na sesję i na dobę to 10 ml, niezależnie od masy ciała pacjenta. Pacjenci z nadwrażliwością na leki, podczas pierwszego zabiegu powinni otrzymać tylko jedno wstrzyknięcie. W kolejnych sesjach możliwe jest podanie kilku wstrzyknięć, ale nie więcej niż maksymalna dawka. W trakcie pierwszego zabiegu zaleca się jedno wstrzyknięcie 0,5 do 1 ml leku. W następnych sesjach możliwe jest wykonanie kilku wstrzyknięć, ale nie więcej niż 2 ml roztworu na jedno wstrzyknięcie. W przypadku podawania leku w postaci mikropiany, podczas jednego nakłucia wstrzykuje się do 2 ml mikropiany. Dla małych żył odpiszczelowych podczas jednego nakłucia wstrzykuje się do 4 ml mikropiany, a dla dużych do 6 ml.

Ten lek, jak każdy inny, może powodować działania niepożądane, ale nie u każdego pacjenta. Możliwe skutki uboczne często obejmują: neowaskularyzację (tworzenie
naczyń krwionośnych na bazie naczyń już istniejących), krwiaki, przebarwienie skóry,
zasinienia, ból (krótkotrwały w miejscu skleroterapii), zakrzepica w miejscu wstrzyknięcia (miejscowe zakrzepy krwi wewnątrz żylaków)

Kiedy nie stosować leku Aethoxysklerol 2%:
– jeśli pacjent ma uczulenie na lauromakrogol 400 lub którykolwiek z pozostałych
składników tego leku
– jeśli u pacjenta występuje ostra, poważna choroba (w szczególności nieleczona)
– jeśli pacjent jest unieruchomiony
– jeśli pacjent ma ciężką chorobę obturacyjną tętnic kończyn dolnych (faza III i IV w skali Fontaine)
– jeśli u pacjenta występują choroby zakrzepowo-zatorowe
– jeśli u pacjenta występuje duże ryzyko wystąpienia zakrzepicy (np. występuje
stwierdzona dziedziczna skłonność do zakrzepicy lub wiele czynników ryzyka, takich jak stosowanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych lub hormonalnej terapi zastępczej, otyłość, palenie tytoniu czy długotrwałe okresy unieruchomienia)
– jeżeli skleroterapia ma być przeprowadzona mikropianą: jeśli pacjent ma objawy spowodowane przez rozpoznaną dziurę w sercu (rozpoznany, objawowy przeciek lewo-prawy).

W sytuacji podania zbyt dużej dawki danego leku możliwe jest wystąpienie lokalnej martwicy tkanek, szczególnie po iniekcji w pobliżu naczynia krwionośnego. W takim przypadku kluczowe jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem lub udanie się na najbliższy oddział ratunkowy.