Ticatrom

• zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od tzw. dawki nasycającej – 180 mg (czyli dwóch tabletek po 90 mg naraz), a następnie kontynuuje się przyjmowanie 90 mg dwa razy dziennie przez 12 miesięcy, o ile lekarz nie zaleci inaczej;
• jednocześnie należy stosować kwas acetylosalicylowy (ASA) w małej dawce – zazwyczaj 75–150 mg na dobę – chyba że lekarz zdecyduje inaczej;
• jeśli potrzebna jest zmiana z innego leku przeciwpłytkowego, pierwszą dawkę Ticatrom należy przyjąć 24 godziny po ostatniej dawce dotychczasowego leku;
• w razie pominięcia dawki, kolejną należy zażyć o zwykłej porze. Nie należy zażywać podwójnej porcji, aby uzupełnić pominiętą dawkę;
• nie trzeba dostosowywać dawki u osób w podeszłym wieku, z zaburzeniami czynności nerek ani u pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby;
• lek jest przeciwwskazany u osób z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby;
• ticatrom nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat, ponieważ nie ustalono jego bezpieczeństwa ani skuteczności w tej grupie wiekowej;
• nie należy samodzielnie przerywać leczenia – przedwczesne odstawienie leku może zwiększyć ryzyko zgonu lub nawrotu zawału serca.

Podczas stosowania leku Ticatrom mogą wystąpić działania niepożądane, które wymagają natychmiastowej pomocy medycznej. Należą do nich objawy poważnych krwawień, takie jak krew w moczu, wymioty z domieszką krwi, smolisty stolec, krwawienia trudne do zatamowania lub krwawienia z nietypowych miejsc, np. z ucha czy stawów. Rzadziej może dojść do krwawienia do mózgu, objawiającego się nagłym osłabieniem jednej strony ciała, splątaniem, zaburzeniami mowy lub równowagi – są to symptomy przypominające udar. Groźnym, choć bardzo rzadkim działaniem niepożądanym jest również zakrzepowa plamica małopłytkowa (TTP), której objawy to gorączka, zmęczenie, fioletowe plamy na skórze i żółtaczka. Jeśli zauważysz którekolwiek z tych objawów, niezwłocznie skontaktuj się z lekarzem.

Do częstszych działań niepożądanych, które mogą pojawić się w trakcie leczenia, należą duszność (często łagodna i przemijająca), krwawienia z nosa i dziąseł, powstawanie siniaków, bóle głowy, zawroty głowy, problemy trawienne (takie jak nudności, biegunka, zaparcia), wysypki skórne oraz podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi. Choć objawy te zwykle nie są groźne, warto poinformować o nich lekarza, zwłaszcza jeśli są uciążliwe lub utrzymują się dłużej. Pamiętaj, że nie każdy pacjent doświadcza działań niepożądanych, a regularne kontrole pomagają w ich wczesnym wykryciu i właściwej reakcji. Pełny wykaz możliwych działań niepożądanych znajduje się w ulotce dołączonej do opakowania leku.

Nie stosuj Ticatrom 90 mg w poniższych przypadkach:

• nadwrażliwość na tikagrelor lub na którykolwiek składnik pomocniczy;
• czynne krwawienie patologiczne;
• krwotok śródczaszkowy w wywiadzie;
• ciężkie zaburzenie czynności wątroby;
• jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami enzymu CYP3A4 (np. ketokonazol, klarytromycyna, nefazodon, rytonawir, atazanawir), które mogą istotnie zwiększać narażenie na tikagrelor.

Ticatrom jest zwykle dobrze tolerowany, nawet w przypadku jednorazowego przyjęcia wysokiej dawki do 900 mg. Jednak przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych, zwłaszcza tych związanych z przewodem pokarmowym, takich jak bóle brzucha, nudności czy biegunka. W niektórych przypadkach może także dojść do duszności lub zaburzeń rytmu serca (pauz komorowych), dlatego w razie podejrzenia przedawkowania lekarz może zalecić monitorowanie pracy serca za pomocą EKG.

Jeśli podejrzewasz, że Ty lub ktoś z Twoich bliskich przyjął zbyt dużą ilość leku Ticatrom, skontaktuj się niezwłocznie z lekarzem lub udaj się do szpitala. Nie istnieje specyficzne antidotum na ten lek, a tikagrelor nie jest usuwany z organizmu podczas dializy. Największym zagrożeniem jest zwiększone ryzyko krwawienia, ponieważ lek silnie hamuje działanie płytek krwi. W razie wystąpienia krwawienia konieczne może być wdrożenie leczenia wspomagającego – choć w większości przypadków przetaczanie płytek krwi nie przynosi większych korzyści. Działanie leku powinno być obserwowane i leczone zgodnie z zaleceniami lekarza.