Popularne

Taclar występuje w postaci tabletek powlekanych. Substancją czynną preparatu jest klarytromycyna, antybiotyk z grupy makrolidów, półsyntetyczna pochodna erytromycyny. Wskazany jest w leczeniu następujących zakażeń, wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę: zakażenia górnych dróg oddechowych (np. zapalenie migdałków i gardła, zapalenie zatok), zapalenie ucha środkowego, zakażenia dolnych dróg oddechowych (np. ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli, bakteryjne lub atypowe zapalenie płuc), niepowikłane zakażenia skóry, atypowe zakażenia wywołane przez mykobakterie (przez kompleks MAC) u chorych na AIDS, w leczeniu zakażeń Helicobacter pylori u osób z chorobą wrzodową dwunastnicy (w skojarzeniu z innymi lekami).
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Taclar to preparat zawierający klarytromycynę, nowoczesny antybiotyk z grupy makrolidów. Każda tabletka powlekana dostarcza 500 mg substancji czynnej, która skutecznie zwalcza szeroki zakres bakterii odpowiedzialnych za zakażenia układu oddechowego, skóry i inne schorzenia bakteryjne. Klarytromycyna to półsyntetyczna pochodna erytromycyny, charakteryzująca się lepszą wchłanialnością i skutecznością działania.
Lek jest przeznaczony dla dorosłych i dzieci powyżej 12 lat w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę. Preparat znajduje zastosowanie w następujących przypadkach:
Taclar skutecznie leczy zarówno zakażenia górnych dróg oddechowych, takie jak zapalenie gardła wywołane przez paciorkowce czy zapalenie zatok, jak i zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc. Lek wykazuje również działanie w leczeniu ostrego zapalenia ucha środkowego.
Preparat jest wskazany w leczeniu różnorodnych zakażeń skóry, w tym liszajca zakaźnego, zapalenia mieszków włosowych, zapalenia tkanki łącznej oraz ropni. Skutecznie zwalcza bakterie odpowiedzialne za tego typu schorzenia.
Taclar znajduje zastosowanie w leczeniu rozsianego lub zlokalizowanego zakażenia Mycobacterium avium lub Mycobacterium intracellulare, a także zlokalizowanych zakażeń wywołanych przez Mycobacterium chelonae, Mycobacterium fortuitum lub Mycobacterium kansasii. U pacjentów zakażonych HIV z liczbą limfocytów CD4 poniżej 100 na milimetr sześcienny lek może być stosowany zapobiegawczo w celu ochrony przed rozsianymi zakażeniami wywołanymi przez kompleks Mycobacterium avium.
U pacjentów z owrzodzeniem dwunastnicy i potwierdzonym zakażeniem Helicobacter pylori klarytromycyna jest stosowana w skojarzeniu z lekami hamującymi wydzielanie soku żołądkowego oraz innym antybiotykiem w ramach terapii eradykacyjnej.
Klarytromycyna działa poprzez przyłączanie się do podjednostek rybosomów bakterii, co skutecznie hamuje syntezę białek niezbędnych do ich przeżycia i namnażania. Mechanizm ten prowadzi do zatrzymania wzrostu bakterii lub ich eliminacji. Lek wykazuje działanie przeciwko wielu bakteriom tlenowym i beztlenowym, zarówno Gram-dodatnim, jak i Gram-ujemnym.
Co szczególnie istotne, klarytromycyna jest metabolizowana w wątrobie do aktywnego metabolitu – 14-hydroksyklarytromycyny, który również wykazuje działanie przeciwbakteryjne. Oba związki działają addycyjnie lub synergicznie, zwiększając skuteczność terapii, szczególnie wobec bakterii Haemophilus influenzae.
Dorośli i dzieci powyżej 12 lat: W ciężkich zakażeniach zalecana dawka to 500 mg dwa razy na dobę, przyjmowana co dwanaście godzin. Leczenie trwa zazwyczaj od pięciu do czternastu dni. W przypadku zapalenia płuc i zapalenia zatok terapia powinna być kontynuowana przez sześć do czternastu dni.
Uwaga dla rodziców: U dzieci w wieku dwunastu lat i młodszych nie badano stosowania tabletek powlekanych. W tej grupie wiekowej zaleca się stosowanie klarytromycyny w postaci zawiesiny doustnej.
U osób z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 mililitrów na minutę) konieczne jest zmniejszenie dawki o połowę. W takich przypadkach zalecana dawka to 250 mg raz na dobę lub w ciężkich zakażeniach 250 mg dwa razy na dobę. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż czternaście dni.
Zalecana dawka dla dorosłych wynosi 500 mg dwa razy na dobę. W przypadku rozsianej postaci zakażenia wywołanego przez kompleks Mycobacterium avium u pacjentów z AIDS leczenie należy kontynuować, dopóki obserwuje się korzystne działanie kliniczne i bakteriologiczne. Klarytromycynę należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami działającymi na mykobakterie.
W terapii choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy klarytromycynę podaje się przez siedem do czternastu dni w dawce 500 mg dwa razy na dobę, w skojarzeniu z odpowiednim leczeniem przeciwbakteryjnym i inhibitorami pompy protonowej.
Tabletki można przyjmować niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i z jedzeniem. Spożycie pokarmu nieznacznie zwiększa wchłanianie leku, co nie ma istotnego znaczenia klinicznego. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą.
Preparat jest bezwzględnie przeciwwskazany w następujących sytuacjach:
Bezpieczeństwo stosowania klarytromycyny w okresie ciąży nie zostało w pełni ustalone. Nie zaleca się stosowania leku w czasie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, bez dokładnej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza. Niektóre badania wskazują na zwiększone ryzyko poronienia. Klarytromycyna przenika do mleka kobiecego w niewielkich ilościach, dlatego decyzję o karmieniu piersią podczas terapii należy podejmować wspólnie z lekarzem.
Klarytromycyna jest metabolizowana głównie w wątrobie, dlatego u osób z zaburzeniami czynności wątroby należy zachować szczególną ostrożność. Podczas stosowania leku notowano przypadki zaburzeń czynności wątroby, w tym zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i zapalenie wątroby. W razie wystąpienia objawów takich jak brak łaknienia, żółtaczka, ciemny mocz, świąd lub ból brzucha, należy natychmiast przerwać przyjmowanie leku i skontaktować się z lekarzem.
Klarytromycyna wchodzi w liczne interakcje z innymi lekami, szczególnie z tymi metabolizowanymi przez cytochrom CYP3A4. Bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty, suplementach i ziołach. Szczególną ostrożność należy zachować podczas jednoczesnego stosowania z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi (ryzyko krwawień), doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi (ryzyko hipoglikemii) oraz lekami wpływającymi na rytm serca.
Podczas leczenia makrolidami, w tym klarytromycyną, obserwowano wydłużenie odstępu QT w zapisie elektrokardiograficznym i ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z chorobą wieńcową, niewydolnością serca, zaburzeniami przewodzenia lub bradykardią.
Stosowanie antybiotyków może prowadzić do rozwoju biegunki wywołanej przez bakterie Clostridioides difficile. W przypadku wystąpienia uporczywej biegunki podczas lub po zakończeniu leczenia należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Objaw ten może pojawić się nawet ponad dwa miesiące po zakończeniu antybiotykoterapii.
Jak każdy lek, Taclar może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Najczęstsze działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego i są zazwyczaj łagodne.
Mogą wystąpić również zaburzenia psychiczne (lęk, splątanie, dezorientacja, omamy), zaburzenia węchu, zawroty głowy, drgawki, zmiany w wynikach badań laboratoryjnych (zwiększona aktywność enzymów wątrobowych, zmiany w morfologii krwi), wysypki skórne, świąd, zapalenie błony naczyniowej oka (u pacjentów stosujących jednocześnie ryfabutynę).
W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Taclar należy przechowywać w temperaturze do 25 stopni Celsjusza, w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem i wilgocią. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Niewykorzystany lek należy zwrócić do apteki. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.
Substancja czynna: Jedna tabletka powlekana zawiera 500 mg klarytromycyny.
Substancje pomocnicze rdzenia tabletki: Skrobia kukurydziana żelowana, powidon, celuloza mikrokrystaliczna typ 102, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian.
Substancje pomocnicze otoczki: Hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek.
Postać: Tabletki powlekane, owalne, białe lub prawie białe.
Opakowanie: Blistry zawierające 14 tabletek powlekanych.
Taclar to skuteczny antybiotyk makrolidowy zawierający klarytromycynę, stosowany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych. Lek charakteryzuje się szerokim spektrum działania, dobrą wchłanialnością i możliwością przyjmowania niezależnie od posiłków. Wymaga jednak ostrożności ze względu na liczne interakcje z innymi lekami oraz możliwe działania niepożądane. Preparat jest dostępny wyłącznie na receptę i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia, nawet jeśli objawy ustąpiły – przedwczesne zakończenie antybiotykoterapii może prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakteryjnej.
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Taclar, tabletki powlekane, 500 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Taclar dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Taclar stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Taclar to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 500 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Taclar jest |
| Zamienniki | Zamiennikami Taclar są Apiclar, Fromilid 500, Klabax, Klacid, Klarmin i Lekoklar forte |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Tabela charakterystyki leku
Powiązane wg kategorii
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Nie zaleca się stosowania klarytromycyny w czasie ciąży bez wnikliwej oceny korzyści i ryzyka przez lekarza. Niektóre badania wskazują na zwiększone ryzyko poronienia, szczególnie w pierwszym trymestrze ciąży.
Czas leczenia zależy od rodzaju zakażenia. Zazwyczaj terapia trwa od 5 do 14 dni. W przypadku zapalenia płuc i zapalenia zatok leczenie powinno trwać 6 do 14 dni, natomiast w zakażeniach wywołanych przez mykobakterie terapia może być znacznie dłuższa.
Nie należy samodzielnie przerywać leczenia, nawet jeśli objawy ustąpiły. Przedwczesne zakończenie antybiotykoterapii może prowadzić do nawrotu zakażenia i rozwoju oporności bakteryjnej. Zawsze należy ukończyć pełny cykl leczenia zalecony przez lekarza.
Tak, zaburzenia smaku są jednym z częstych działań niepożądanych klarytromycyny. Pacjenci mogą odczuwać zmienione lub metaliczne odczuwanie smaku potraw. Objawy te zazwyczaj ustępują po zakończeniu leczenia.
Jednoczesne stosowanie klarytromycyny ze statynami metabolizowanymi przez cytochrom CYP3A4, takimi jak lowastatyna i symwastatyna, jest przeciwwskazane ze względu na zwiększone ryzyko rabdomiolizy. Jeśli stosowanie klarytromycyny jest konieczne, lekarz może zalecić czasowe przerwanie przyjmowania statyny lub zastąpienie jej inną statyna.
Jeśli pominiesz dawkę leku, przyjmij ją jak najszybciej po zauważeniu pominięcia. Jeśli jednak zbliża się czas przyjęcia kolejnej dawki, pomiń zapomnianą dawkę i kontynuuj leczenie zgodnie z harmonogramem. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.

Nie daj się jesieni