Kontracept

Codziennie, przez 21 dni z rzędu, należy zażywać jedną tabletkę, najlepiej o tej samej porze. Przyjmowanie tabletek powinno rozpocząć się pierwszego dnia naturalnego cyklu miesiączkowego (tj. pierwszy dzień krwawienia). Ważne jest, aby nie pomijać dawek, gdyż może to obniżyć skuteczność leku. Po 21 dniach stosowania leku należy zrobić 7-dniową przerwę na tzw. “krwawienie z odstawienia”, w czasie którego zachowane działania antykoncepcyjne tego leku. Ósmego dnia od zażycia ostatniej tabletki, należy rozpocząć kolejny blister, nawet jeśli krwawienie do tej pory nie ustąpi.

Lek może powodować niewielkie, niespodziewane krwawienia lub plamienia, szczególnie w pierwszych miesiącach. Zazwyczaj ustępują one po jednym lub dwóch dniach. Jeśli krwawienia lub plamienia utrzymują się dłużej, zaczynają się po kilku miesiącach lub nie ustępują po zaprzestaniu przyjmowania leku, należy skonsultować się z lekarzem. Jeżeli wszystkie tabletki były przyjmowane prawidłowo i nie wystąpiły wymioty lub ciężka biegunka, a oczekiwane krwawienia z odstawienia nie wystąpiły w ciągu kolejnych dwóch miesięcy, istnieje prawdopodobieństwo ciąży. W takim przypadku należy natychmiast skonsultować się z lekarzem. Może wystąpić zwiększone ryzyko powstania zakrzepów krwi. Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy obrzęku naczynioruchowego, takie jak obrzęk twarzy, języka, gardła, trudności w przełykaniu lub pokrzywka z trudnościami w oddychaniu. Do częściej występujących działań niepożądanych zalicza się ból głowy, nerwowość, nudności, ból brzucha, zwiększenie masy ciała, stany depresyjne, ból lub tkliwość piersi zapalenie pochwy, w tym kandydoza, zatrzymanie płynów, migrena, zwiększenie lub zmniejszenie popędu seksualnego, zawroty głowy, zaburzenia widzenia, trądzik, nieregularne krwawienie, brak miesiączki.

Nie powinno się stosować tego leku, jeśli występują u pacjentki jakiekolwiek z poniższych stanów:

– obecność lub historia zakrzepów krwi w naczyniach żylnych nóg, płucach lub innych organach;
– zaburzenia wpływające na krzepliwość krwi, takie jak niedobór białka C, niedobór białka S, niedobór antytrombiny III, obecność czynnika V Leiden lub przeciwciał antyfosfolipidowych;
– konieczność przeprowadzenia operacji lub długotrwała niezdolność do chodzenia;
– historia zawału serca lub udaru;
– obecność lub historia dusznicy bolesnej lub przemijającego napadu niedokrwiennego;
– jeśli pacjenta jest otyła
– obecność chorób, które mogą zwiększać ryzyko powstania zakrzepu w tętnicy, takich jak ciężka cukrzyca z uszkodzeniem naczyń krwionośnych, bardzo wysokie ciśnienie krwi, bardzo wysokie stężenie tłuszczów we krwi, czy choroba nazywana hiperhomocysteinemią;
– obecność lub historia migreny z aurą;
– nadwrażliwość na substancje czynne lub którykolwiek z pozostałych składników leku;
– obecność lub podejrzenie raka piersi, raka szyjki macicy lub innych nowotworów estrogenozależnych;
– obecność lub podejrzenie chorób wątroby, nerek, serca, naczyń wieńcowych, zakrzepicy naczyń siatkówki, ciężkiej niewydolności serca, nadciśnienia tętniczego, cukrzycy z powikłaniami naczyniowymi, ciężkiej depresji, choroby autoimmunologicznej, ciężkiej niewydolności oddechowej, ciężkiej niewydolności krążenia, ciężkiej niewydolności wątroby.

Przedawkowanie pewnego leku antykoncepcyjnego może skutkować objawami takimi jak nudności, wymioty, plamienia lub krwawienia międzymiesiączkowe. W takiej sytuacji zalecane jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem lub farmaceutą.