Daroxomb

W przypadku zapobiegania zatorom w naczyniach krwionośnych w mózgu i organizmie, zalecana dawka to 300 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 150 mg dwa razy na dobę. U pacjentów w wieku 80 lat lub powyżej zalecana dawka to 220 mg przyjmowana w postaci jednej kapsułki 110 mg dwa razy na dobę.
W przypadku leczenia zakrzepów krwi oraz zapobiegania nawrotom zakrzepów krwi u dzieci, lek Daroxomb należy przyjmować dwa razy na dobę, jedną dawkę rano i jedną dawkę wieczorem, mniej więcej o tej samej porze każdego dnia. Odstęp między dawkami powinien wynosić w miarę możliwości 12 godzin. Zalecana dawka zależy od masy ciała i wieku.

Daroxomb może powodować różne działania niepożądane. Często występujące to krwawienie z nosa, do żołądka lub jelit, lub krwawienie
pod skórą, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek we krwi, ból brzucha lub ból żołądka, niestrawność, częste oddawanie luźnego lub płynnego stolca oraz nudności.
Inne możliwe skutki uboczne to powstawanie krwiaków, kaszel z krwią lub plwocina zabarwiona krwią, zmniejszenie liczby płytek we krwi, zmniejszenie zawartości hemoglobiny we krwi, reakcja alergiczna, nagła zmiana zabarwienia i wyglądu skóry, swędzenie, wrzód żołądka lub jelit oraz zapalenie przełyku i żołądka.

Nie należy przyjmować leku Daroxomb:
– jeśli pacjent ma uczulenie na dabigatran eteksylan lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności nerek,
– jeśli u pacjenta aktualnie występuje krwawienie,
– jeśli u pacjenta występuje choroba narządu wewnętrznego, która zwiększa ryzyko dużego krwawienia,
– jeśli u pacjenta występuje zwiększona skłonność do krwawień,
– jeśli pacjent przyjmuje leki przeciwzakrzepowe,
– jeśli u pacjenta występuje ciężkie zaburzenie czynności wątroby lub choroba wątroby, które mogą prowadzić do śmierci,
– jeśli pacjent przyjmuje doustnie ketokonazol lub itrakonazol, leki stosowane w zakażeniach grzybiczych,
– jeśli pacjent przyjmuje doustnie cyklosporynę,
– jeśli pacjent przyjmuje dronedaron, lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca,
– jeśli pacjent przyjmuje lek złożony zawierający glekaprewir i pibrentaswir, lek przeciwwirusowy stosowany w leczeniu wirusowego zapalenia wątroby typu C,
– jeśli pacjentowi wszczepiono sztuczną zastawkę serca, która wymaga stałego przyjmowania leków rozrzedzających krew.

Przyjęcie zbyt dużej dawki tego leku zwiększa ryzyko krwawienia. Jeżeli pacjent przyjął zbyt dużo kapsułek, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Dostępne są specyficzne metody leczenia.