Cyclophosphamide Sandoz

Dawkowanie leku jest indywidualne dla każdego pacjenta i zależy od wielu czynników, takich jak rodzaj choroby, stan zdrowia pacjenta, czy też stosowanie innych leków przeciwnowotworowych.
Zwykle podaje się go w infuzji trwającej od 30 do 120 minut. Lekarz decyduje o ilości leku i czasie jego podania.
Często jest stosowany razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi lub radioterapią. Zalecane jest podawanie go rano. Przed, w trakcie i po podaniu leku pacjent powinien przyjmować odpowiednie ilości płynów, aby zapobiec niekorzystnym skutkom dla dróg moczowych.

Lek ten może powodować różne działania niepożądane. Niektóre z nich to reakcje alergiczne, które mogą objawiać się dusznością, przyspieszonym biciem serca, wysypką, świądem lub obrzękiem twarzy. Inne możliwe skutki to powstawanie siniaków bez urazu, krwawienie z dziąseł, ciężkie zakażenia, gorączka, owrzodzenia jamy ustnej, kaszel, duszność.
Możesz również odczuwać znaczną bladość, letarg i zmęczenie. Często występuje utrata włosów, pieczenie podczas oddawania moczu, gorączka.
Czasami mogą wystąpić zakażenia, zapalenie błon śluzowych, nieprawidłowa czynność wątroby, niepłodność u mężczyzn, dreszcze, uczucie osłabienia, ogólne złe samopoczucie.
W rzadkich przypadkach może wystąpić zapalenie płuc i posocznica.

Nie powinno się stosować tego leku w przypadku:
– Alergii na cyklofosfamid, jakikolwiek z jego metabolitów lub jakikolwiek inny składnik leku.
– Obecności jakiejkolwiek infekcji.
– Zaburzeń w funkcjonowaniu szpiku kostnego.
– Infekcji układu moczowego.
– Chorób nerek lub pęcherza moczowego spowodowanych wcześniejszą chemioterapią lub radioterapią.
– Karmienia piersią.
– Chorób autoimmunologicznych, które nie stanowią zagrożenia dla życia.

Przed rozpoczęciem leczenia, konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem w przypadku:
– Niskiego poziomu krwinek.
– Ciężkich infekcji.
– Chorób wątroby lub nerek.
– Usunięcia nadnerczy.
– Ostatnio przeprowadzonej radioterapii lub chemioterapii.
– Chorób serca lub radioterapii okolic serca.
– Cukrzycy.
– Złego stanu zdrowia lub osłabienia.
– Podeszłego wieku.
– Przeprowadzenia operacji w ciągu ostatnich 10 dni.

Lekarz będzie monitorował liczbę krwinek czerwonych, białych i płytek krwi przed rozpoczęciem leczenia. Może być konieczne dostosowanie dawki leku lub opóźnienie podania następnej dawki.
Lek może wpływać na proces gojenia się ran, uszkadzać tkankę wyściełającą pęcherz moczowy, wpływać na krew i układ odpornościowy. Może również zwiększać ryzyko rozwoju innych nowotworów, wpływać na serce, płuca, wątrobę i płodność. Może powodować nudności, wymioty, zmniejszenie apetytu.
Nie powinno się stosować tego leku w przypadku ciężkiej niewydolności wątroby, nerek, szpiku kostnego, serca, układu oddechowego, układu krążenia, układu odpornościowego, układu nerwowego, układu pokarmowego, układu moczowego, układu hormonalnego, układu rozrodczego,

Przedawkowanie leku może prowadzić do nasilenia skutków ubocznych, takich jak spadek liczby komórek krwi, utrata włosów, zapalenie pęcherza, krew w moczu, gorączka, a także osłabienie układu odpornościowego. W przypadku wystąpienia tych objawów, niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub udanie się do szpitala. Możliwe, że konieczna będzie natychmiastowa interwencja medyczna.
Przedawkowanie może prowadzić do toksycznego działania na szpik kostny, uszkodzenia narządów, infekcji, krwawień, a nawet zgonu. W przypadku podejrzenia przedawkowania, należy niezwłocznie skonsultować się z lekarzem lub szukać pomocy medycznej. Leczenie przedawkowania polega na monitorowaniu stanu pacjenta, podawaniu leków łagodzących skutki uboczne oraz podjęciu działań mających na celu usunięcie leku z organizmu.