Menu

Zapalenie pęcherza

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Andrzej Polski
Andrzej Polski
Dawid Hachlica
Dawid Hachlica
Redakcja leki.pl
Redakcja leki.pl
Kinga Bednarczyk
Kinga Bednarczyk
Malwina Krause
Malwina Krause
  1. Nietrzymanie moczu po ciąży - co robić, aby pozbyć się tego objawu?
  2. Co podać na ból brzucha u dziecka?
  3. Jak zrobić kisiel z siemienia lnianego na jelita?
  4. Dowiedz się więcej o stomii. Jakie są jej rodzaje?
  5. Mącznica lekarska - jakie ma właściwości?
  6. Nitroksolina – porównanie substancji czynnych
  7. Mitomycyna – porównanie substancji czynnych
  8. Mesna – porównanie substancji czynnych
  9. Ifosfamid – porównanie substancji czynnych
  10. Drotaweryna – porównanie substancji czynnych
  11. Cefaklor – porównanie substancji czynnych
  12. Metoksalen – porównanie substancji czynnych
  13. Doksazosyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Doksycyklina – wskazania – na co działa?
  15. Lewofloksacyna – wskazania – na co działa?
  16. Triflurydyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Trastuzumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Sulbaktam – wskazania – na co działa?
  19. Rysdyplam – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Netupitant – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Kwas klawulanowy – stosowanie u dzieci
  22. Ifosfamid – stosowanie u dzieci
  23. Fenpiweryna – wskazania – na co działa?
  24. Etanercept – działania niepożądane i skutki uboczne
  • Ilustracja poradnika Nietrzymanie moczu po porodzie

    Szacuje się, że problem nietrzymania moczu po porodzie dotyka od 15% do nawet 30% kobiet. Dla większości pań to krępujący problem, który pogarsza jakość życia. Jak radzić sobie z nietrzymaniem moczu po porodzie? Jakie kroki podjąć, aby pozbyć się tego uciążliwego objawu?

  • Co zrobić, jeśli twoje dziecko boli brzuch? Jak poradzić sobie z tym problemem aptecznymi produktami? Który syrop na ból brzucha dla dzieci będzie najlepszy?

  • Uchyłki jelita grubego są mało znanym schorzeniem (co nie znaczy, że rzadkim), o którym większość pacjentów nie ma pojęcia. Tymczasem wymaga ono stosowanie odpowiedniej diety bogatoresztkowej, która zawiera dużo produktów z wysoką zawartością błonnika pokarmowego. Jednym z ważniejszych produktów stosowanych w tym schorzeniu jest siemię lniane. Jakie jest jego działanie? Czy jest nieodzowne w przypadku uchyłków jelita grubego?

  • W naszym kraju ze stomią żyje około 40 tysięcy pacjentów. Dotyczy to zarówno kobiet, jak i mężczyzn. Taka osoba musi być na stałe zaopatrzona w worki stomijne i być pod stałą opieką lekarza chirurga oraz pielęgniarki. Niekiedy konieczne jest również wsparcie ze strony psychologa. Dla większości pacjentów założenie stomii jest przeżyciem bardzo krępującym i musi wymagać odpowiedniego przystosowania się do nowej rzeczywistości i bardzo istotnych zmian w codziennym funkcjonowaniu. W adaptacji do nowej sytuacji życiowej przydatne mogą być doświadczenia innych pacjentów ze stomią i kontakt z Polskim Towarzystwem Stomijnym Pol-ilko lub fundacją STOMAlife.

  • Mącznica lekarska swoim wyglądem przypomina borówkę leśną. Ze względu na znane właściwości lecznicze, roślina ta była w Polsce powszechnie zbierana, co znacznie zmniejszyło jej ilość. Z tego względu obecnie znajduje się pod ochroną. Jakie są jej właściwości? Jakie preparaty można znaleźć w aptece? Czy są bezpieczne?

  • Nitroksolina, furazydyna i nifuroksazyd to substancje czynne należące do tej samej grupy chemicznej, ale stosowane są w różnych schorzeniach. Ich podobieństwo wynika ze wspólnego mechanizmu działania, natomiast różnice dotyczą przede wszystkim wskazań, grup wiekowych, w których można je stosować, oraz bezpieczeństwa użycia u kobiet w ciąży i kierowców. Poznaj kluczowe cechy każdej z tych substancji i dowiedz się, czym się od siebie różnią.

  • Mitomycyna, mitoksantron oraz doksorubicyna to substancje czynne wykorzystywane w leczeniu nowotworów. Choć należą do podobnych grup leków, różnią się pod względem wskazań, mechanizmu działania, bezpieczeństwa stosowania i wpływu na organizm. Poznaj ich najważniejsze cechy i dowiedz się, czym się od siebie różnią.

  • Mesna, cysteamina i ifosfamid należą do różnych grup leków, ale łączy je zastosowanie w leczeniu poważnych schorzeń, głównie onkologicznych i metabolicznych. Każda z tych substancji działa w inny sposób, ma odmienne wskazania i profil bezpieczeństwa, a ich wybór zależy od konkretnej sytuacji klinicznej. Poznaj kluczowe podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema lekami – od mechanizmu działania, przez wskazania, po bezpieczeństwo stosowania u różnych grup pacjentów.

  • Ifosfamid, cyklofosfamid oraz bendamustyna to leki cytostatyczne z tej samej grupy, jednak różnią się pod wieloma względami. Stosowane są w leczeniu różnych rodzajów nowotworów, a ich wybór zależy od typu choroby, wieku pacjenta oraz stanu zdrowia. Każdy z tych leków ma swoje unikalne wskazania, sposób działania oraz przeciwwskazania. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego lekarz może zdecydować się na konkretny lek u danego pacjenta.

  • Drotaweryna, papaweryna oraz mebeweryna to substancje czynne, które pomagają w łagodzeniu skurczów mięśni gładkich, takich jak bóle brzucha czy kolki. Choć należą do tej samej grupy leków rozkurczowych, różnią się między sobą mechanizmem działania, wskazaniami i profilem bezpieczeństwa. Wybór odpowiedniego leku zależy od konkretnej sytuacji zdrowotnej oraz indywidualnych potrzeb pacjenta.

  • Cefaklor, cefadroksyl oraz cefaleksyna to popularne antybiotyki z grupy cefalosporyn, stosowane w leczeniu wielu zakażeń bakteryjnych. Wszystkie te substancje należą do tej samej grupy leków, ale wykazują pewne różnice w zakresie wskazań, dawkowania i bezpieczeństwa stosowania u różnych grup pacjentów. Warto poznać ich podobieństwa oraz kluczowe różnice, aby świadomie korzystać z leczenia antybiotykami i lepiej zrozumieć, jak dobiera się odpowiednią terapię.

  • Fototerapia i diagnostyka nowotworów oraz chorób skóry opierają się na zastosowaniu różnych substancji czynnych. Metoksalen, aminolewulinian heksylu oraz kwas 5-aminolewulinowy należą do grupy leków i preparatów aktywowanych światłem, lecz różnią się pod względem wskazań, mechanizmu działania oraz bezpieczeństwa stosowania. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, by lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu i diagnostyce.

  • Doksazosyna to substancja stosowana przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz przerostu gruczołu krokowego. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które zazwyczaj mają łagodny lub umiarkowany charakter, jednak u niektórych osób mogą być bardziej nasilone. Częstość i rodzaj objawów ubocznych zależą od postaci leku, drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta, takich jak wiek czy współistniejące choroby. Poznaj możliwe skutki uboczne związane ze stosowaniem doksazosyny i dowiedz się, które z nich wymagają szczególnej uwagi.

  • Doksycyklina to antybiotyk o szerokim zastosowaniu, skuteczny w leczeniu wielu zakażeń bakteryjnych zarówno u dorosłych, jak i – w wybranych przypadkach – u dzieci. Stosuje się ją między innymi w infekcjach dróg oddechowych, układu moczowego, chorobach przenoszonych drogą płciową, a także w leczeniu trądziku i niektórych chorób odkleszczowych. Różne postaci i dawki doksycykliny pozwalają na indywidualne dopasowanie terapii do konkretnego schorzenia i potrzeb pacjenta.

  • Lewofloksacyna to nowoczesny antybiotyk z grupy fluorochinolonów, wykorzystywany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych. Dzięki szerokiemu spektrum działania znajduje zastosowanie zarówno w leczeniu infekcji układu moczowego, oddechowego, skóry, jak i w terapii zakażeń oczu. W zależności od postaci leku i drogi podania, wskazania do stosowania mogą się różnić, a substancja ta przeznaczona jest zarówno dla dorosłych, jak i – w przypadku niektórych preparatów – także dla dzieci. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące wskazań lewofloksacyny i dowiedz się, kiedy jej stosowanie może być pomocne w walce z infekcją.

  • Triflurydyna to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu niektórych nowotworów, często w połączeniu z typiracylem. Jej stosowanie wiąże się z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, które mogą być różne w zależności od indywidualnych predyspozycji pacjenta, wieku, a także od postaci leku i drogi podania. Wśród najczęstszych działań niepożądanych można wymienić zaburzenia krwi, układu pokarmowego czy zmęczenie, ale mogą pojawić się również poważniejsze reakcje wymagające kontroli lekarskiej. Poznanie potencjalnych skutków ubocznych triflurydyny pozwala pacjentom na świadome monitorowanie swojego stanu zdrowia podczas terapii.

  • Trastuzumab to nowoczesna substancja czynna, która znacząco zmieniła leczenie niektórych nowotworów, szczególnie raka piersi z nadekspresją HER2. Stosowanie trastuzumabu, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z innymi lekami, może wiązać się z występowaniem różnych działań niepożądanych. Ich rodzaj i nasilenie zależą od drogi podania, dawki oraz tego, czy trastuzumab podawany jest samodzielnie, czy razem z innymi lekami przeciwnowotworowymi. Najczęściej obserwuje się zaburzenia ze strony serca, reakcje związane z podaniem leku oraz zmiany w morfologii krwi, ale skutki uboczne mogą obejmować wiele różnych układów organizmu. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić i na co zwrócić szczególną uwagę podczas terapii.

  • Sulbaktam to substancja czynna, która odgrywa kluczową rolę w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych, zwłaszcza tych opornych na tradycyjne antybiotyki. Najczęściej podawany jest w połączeniu z cefoperazonem, tworząc skuteczny duet zwalczający infekcje dróg oddechowych, moczowych, jamy brzusznej oraz zakażenia skóry i kości. Dzięki temu połączeniu możliwe jest skuteczne leczenie nawet trudnych przypadków zakażeń, zarówno u dorosłych, jak i dzieci.

  • Rysdyplam to substancja czynna stosowana doustnie w leczeniu rdzeniowego zaniku mięśni (SMA). Działania niepożądane mogą się różnić w zależności od typu SMA, wieku pacjenta i innych czynników. Najczęstsze objawy to gorączka, wysypka, biegunka czy ból głowy, jednak zwykle są one łagodne i przemijające. W opisie znajdziesz szczegółowe informacje o możliwych skutkach ubocznych, ich częstotliwości oraz sposobie postępowania w razie ich wystąpienia.

  • Netupitant to substancja czynna, która jest stosowana w połączeniu z innymi lekami w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią. Profil jej działań niepożądanych jest dobrze poznany i zwykle obejmuje objawy łagodne, choć mogą pojawić się także poważniejsze reakcje. Występowanie skutków ubocznych zależy od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe działania niepożądane, aby świadomie monitorować swój stan zdrowia podczas terapii.

  • Kwas klawulanowy jest często stosowany u dzieci razem z amoksycyliną w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Jednak dzieci różnią się od dorosłych pod względem reakcji na leki, dlatego bezpieczeństwo stosowania tej substancji w pediatrii wymaga szczególnej uwagi. W opisie znajdziesz informacje o tym, kiedy i jak można stosować kwas klawulanowy u najmłodszych pacjentów, jakie są zalecenia dotyczące dawkowania oraz na co należy zwrócić uwagę podczas terapii.

  • Ifosfamid to lek przeciwnowotworowy, który znajduje zastosowanie także u dzieci i młodzieży w wybranych przypadkach nowotworów. Jego stosowanie w tej grupie pacjentów wymaga szczególnej ostrożności i ścisłego monitorowania, ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, zwłaszcza w obrębie nerek, układu krwiotwórczego i pęcherza moczowego. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania ifosfamidu u dzieci, zakresu wskazań, dawkowania i środków ostrożności.

  • Fenpiweryna to substancja czynna, która jest jednym z trzech składników stosowanych w leczeniu bolesnych skurczów mięśni gładkich, zwłaszcza w obrębie przewodu pokarmowego oraz układu moczowo-płciowego. Dzięki połączeniu z innymi substancjami, wykazuje działanie rozkurczowe i łagodzi różnego rodzaju bóle spowodowane kolkami lub innymi stanami skurczowymi. Jej stosowanie jest precyzyjnie określone, a wskazania zależą od postaci leku i grupy wiekowej pacjenta.

  • Etanercept to substancja czynna stosowana w leczeniu chorób autoimmunologicznych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy łuszczyca. Jego działanie polega na hamowaniu procesów zapalnych, ale jak każdy lek, może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej są to łagodne objawy, takie jak reakcje w miejscu wstrzyknięcia, ale czasem mogą wystąpić także poważniejsze skutki uboczne. Ważne jest, aby znać możliwe reakcje organizmu i wiedzieć, jak na nie reagować.