Chłoniaki to nowotwory układu chłonnego, które niekiedy bardzo trudno rozpoznać. Wymagają często skomplikowanej i inwazyjnej terapii. Sprawdź, jak się przed nimi uchronić. Jakie są zasady profilaktyki?
Objawy krwotoczne powstają na skutek zaburzenia hemostazy (całokształtu mechanizmów, które zapobiegają wypływowi krwi z naczyń krwionośnych, zarówno w warunkach prawidłowych jak i w przypadku ich uszkodzenia) i mogą mieć różne postacie: wybroczyny i siniaki, duże wylewy podskórne, krwawienie z nosa, krwawienie z dziąseł i krwawienia po ekstrakcji zębów oraz opóźnione krwawienia z ran. Wspomniane na początku – wybroczyny i siniaki – to najczęściej występujące objawy krwotoczne z jakimi pacjenci zgłaszają się do lekarza POZ (podstawowej opieki zdrowotnej).
Fibromialgia to choroba wielu dolegliwości, dlatego trudno ją zdiagnozować. Czasem pacjenci mają po kilkanaście lub kilkadziesiąt rożnych objawów. Bywa, że fibromialgię "klasyfikuje" się jako formę zaburzeń psychicznych czy maskowaną depresję.
Jak wynika ze statystyk, z chorobami tarczycy zmaga się około 20% Polaków. Dolegliwości wynikają z nadczynności (hipertyreozy) lub niedoczynności tego narządu (hipotyreozy). Ta ostatnia dotyka niemal wszystkich grup wiekowych, a szczególnie osób po 40. roku życia (głównie kobiet, choć nie jest to regułą) [1]. Choć w lecznictwie stosuje się najczęściej terapię farmakologiczną, produkcję hormonów tarczycy możemy wspomóc także w naturalny sposób. W tym celu warto sięgnąć po suplementy zawierające korzeń ashwagandhy [2].
Wsparcie leczenia powikłań tocznia rumieniowatego? 22 stycznia 2021 roku FDA zatwierdziła nowy lek immunosupresyjny – woklosporynę, wprowadzoną przez amerykańską firmę farmaceutyczną Aurinia Pharmaceuticals jako preparat o nazwie Lupkynis. Wskazaniem do zastosowania woklosporyny jest aktywna postać nefropatii toczniowej (LN) u osób dorosłych. Lek stosowany jest w połączeniu z podstawowym schematem leczenia immunosupresyjnego – mykofelanem mofetylu i niskimi dawkami […]
Triamcynolon oraz mometazon to leki z grupy glikokortykosteroidów, wykorzystywane w leczeniu wielu chorób o podłożu zapalnym i alergicznym. Chociaż oba mają silne działanie przeciwzapalne i przeciwalergiczne, różnią się pod względem zastosowań, dostępnych postaci, bezpieczeństwa i możliwości stosowania u dzieci czy kobiet w ciąży. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami, aby lepiej zrozumieć, kiedy i dlaczego są wybierane przez lekarzy.
Betametazon i metyloprednizolon to silnie działające glikokortykosteroidy wykorzystywane w leczeniu wielu chorób o podłożu zapalnym i autoimmunologicznym. Chociaż należą do tej samej grupy leków i wykazują zbliżone mechanizmy działania, ich zastosowanie, bezpieczeństwo oraz dostępne postacie mogą się istotnie różnić. Wybór odpowiedniej substancji czynnej zależy od wskazania, wieku pacjenta, obecności chorób współistniejących oraz indywidualnych potrzeb terapeutycznych. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy betametazonem a metyloprednizolonem, aby lepiej zrozumieć, w jakich sytuacjach stosuje się te leki i na co zwracać uwagę podczas ich używania.
Azatiopryna, merkaptopuryna i mykofenolan mofetylu należą do grupy leków immunosupresyjnych, które odgrywają kluczową rolę w zapobieganiu odrzuceniu przeszczepów oraz leczeniu chorób autoimmunologicznych. Chociaż mają podobne mechanizmy działania, różnią się zastosowaniami, sposobem podawania i profilem bezpieczeństwa. Porównanie tych substancji pozwala lepiej zrozumieć, kiedy i u kogo każda z nich jest stosowana oraz jakie są ich ograniczenia.
Anifrolumab i anakinra to nowoczesne leki immunosupresyjne, które znalazły zastosowanie w leczeniu różnych chorób autoimmunologicznych. Oba preparaty wykazują działanie przeciwzapalne, jednak różnią się mechanizmem działania, wskazaniami do stosowania oraz bezpieczeństwem u określonych grup pacjentów. W tym porównaniu skupiamy się na najważniejszych podobieństwach i różnicach między anifrolumabem a anakinrą, by lepiej zrozumieć ich miejsce w terapii.
Dezogestrel to substancja czynna stosowana w różnych tabletkach antykoncepcyjnych, zarówno w preparatach jednoskładnikowych, jak i złożonych. Działania niepożądane mogą różnić się w zależności od postaci leku i obecności innych składników, ale najczęściej dotyczą zmian w cyklu miesiączkowym, samopoczuciu czy wyglądzie skóry. Poniżej przedstawiamy szczegółowy przegląd możliwych skutków ubocznych, z którymi możesz się zetknąć podczas stosowania dezogestrelu.
Dienogest to substancja czynna stosowana głównie w leczeniu endometriozy i w antykoncepcji hormonalnej, często w połączeniu z innymi hormonami. Chociaż większość działań niepożądanych ma łagodny charakter, niektóre z nich mogą być poważniejsze i wymagają szczególnej uwagi. Profil działań niepożądanych zależy od postaci leku, dawki oraz indywidualnych predyspozycji pacjentki. Warto poznać możliwe skutki uboczne, aby świadomie korzystać z terapii i szybko reagować na niepokojące objawy.
Dienogest to substancja wykorzystywana w leczeniu endometriozy, w hormonalnej terapii zastępczej oraz jako składnik złożonych środków antykoncepcyjnych. Choć przynosi wiele korzyści, jej stosowanie nie zawsze jest możliwe – istnieje szereg przeciwwskazań, które wykluczają jej użycie lub wymagają szczególnej ostrożności. Poznaj, w jakich sytuacjach dienogest nie powinien być stosowany oraz kiedy decyzja o leczeniu powinna być poprzedzona dokładną oceną ryzyka.
Estradiol to jeden z najważniejszych żeńskich hormonów płciowych, stosowany w różnych postaciach leków – od tabletek, przez plastry, żele, aż po tabletki dopochwowe. Jego profil bezpieczeństwa zależy nie tylko od dawki, ale także od drogi podania oraz skojarzenia z innymi substancjami. Dowiedz się, na co zwrócić uwagę, aby stosowanie estradiolu było jak najbezpieczniejsze w Twojej sytuacji zdrowotnej.
Estradiol to hormon z grupy estrogenów, szeroko stosowany w leczeniu objawów menopauzy, zaburzeń hormonalnych i w niektórych preparatach antykoncepcyjnych. Jednak nie każdy może z niego korzystać bezpiecznie. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania do stosowania estradiolu w różnych formach i dowiedz się, w jakich sytuacjach należy zachować szczególną ostrożność.
Etynyloestradiol to jedna z najczęściej stosowanych substancji czynnych w antykoncepcji hormonalnej i leczeniu zaburzeń hormonalnych u kobiet. Jego skuteczność idzie w parze z możliwością wystąpienia działań niepożądanych, które mogą się różnić w zależności od postaci leku, dawki czy indywidualnych predyspozycji pacjentki. Warto poznać potencjalne reakcje organizmu, aby świadomie podejmować decyzje dotyczące stosowania preparatów zawierających etynyloestradiol.
Ibuprofen to popularna substancja o działaniu przeciwbólowym, przeciwzapalnym i przeciwgorączkowym, stosowana zarówno u dorosłych, jak i u dzieci. Mimo szerokiego zastosowania, w pewnych sytuacjach jego użycie jest niewskazane lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj przeciwwskazania i zasady bezpieczeństwa dotyczące stosowania ibuprofenu w różnych postaciach leków i u różnych grup pacjentów.
Indapamid to nowoczesny lek moczopędny, który skutecznie pomaga w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Choć dla wielu pacjentów jest bardzo pomocny, istnieją sytuacje, w których jego stosowanie może być niebezpieczne. Warto poznać, w jakich przypadkach indapamid jest przeciwwskazany oraz kiedy wymaga szczególnej ostrożności, aby uniknąć poważnych powikłań zdrowotnych.
Kandesartan to substancja czynna stosowana przede wszystkim w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca. Działania niepożądane związane z jego przyjmowaniem są najczęściej łagodne i przemijające, a częstość ich występowania nie zależy od dawki ani wieku pacjenta. Warto jednak wiedzieć, że mogą się one różnić w zależności od postaci leku, drogi podania oraz wieku pacjenta, zwłaszcza u dzieci i młodzieży. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące możliwych działań niepożądanych kandesartanu oraz dowiedz się, które z nich wymagają szczególnej uwagi.














