Seizpat

Dorośli, młodzież i dzieci o masie ciała co najmniej 50 kg
Stosowanie samego leku Seizpat
− Zazwyczaj dawka początkowa leku Seizpat wynosi 50 mg dwa razy na dobę.
− Lekarz może również rozpocząć leczenie od dawki 100 mg leku Seizpat dwa razy na dobę.
− Lekarz może zwiększać stosowaną dawkę (podawaną dwa razy na dobę) co tydzień o 50 mg aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, wynoszącej między 100 mg i 300 mg podawanej dwa razy na dobę.
Stosowanie leku Seizpat z innymi lekami przeciwpadaczkowymi
− Zazwyczaj dawka początkowa leku Seizpat wynosi 50 mg dwa razy na dobę.
− Lekarz może zwiększać stosowaną dawkę (podawaną dwa razy na dobę) co tydzień o 50 mg aż do osiągnięcia dawki podtrzymującej, wynoszącej między 100 mg i 200 mg podawanej dwa razy na dobę.
− Jeżeli pacjent waży co najmniej 50 kg, lekarz może zadecydować o rozpoczęciu podawania leku Seizpat od pojedynczej dawki nasycającej 200 mg. Następnie po 12 godzinach pacjent zacznie przyjmować stałą
dawkę podtrzymującą
Dzieci i młodzież o masie ciała poniżej 50 kg
– Dawka zależy od masy ciała dziecka. Zazwyczaj leczenie rozpoczyna się od podawania leku w postaci syropu i tylko wtedy dochodzi do zamiany na tabletki, jeśli dziecko jest w stanie je połknąć i można uzyskać właściwą dawkę przy użyciu różnych mocy tabletek. Lekarz przepisze dziecku lek w postaci najbardziej dla niego odpowiedniej

Ten lek może powodować różne działania niepożądane. Bardzo często to zawroty głowy, ból głowy, mdłości i podwójne widzenie. Często możliwe są także trudności z koordynacją ruchów, zaburzenia równowagi, drżenie, mrowienie, skurcze mięśni, zaburzenia pamięci, myślenia i mowy, szybkie i niekontrolowane ruchy gałek ocznych, uczucie “wirowania”, wymioty, niestrawność, suchość w ustach, zaparcia, biegunka, świąd, zmęczenie, uczucie upojenia alkoholowego, depresja, drażliwość.

Kiedy nie stosować leku Seizpat
– jeśli pacjent ma uczulenie na lakozamid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku. W razie wątpliwości co do istnienia uczulenia na lek należy poradzić się lekarza.
– jeśli u pacjenta występuje określony rodzaj zaburzeń pracy serca, zwany blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia

W sytuacji zażycia większej ilości leku, niż to zalecane, konieczne jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem. Nie powinno się próbować kierować pojazdem. Możliwe objawy przedawkowania to: zawroty głowy, uczucie mdłości lub wymioty, ataki drgawek, nieprawidłowości w rytmie pracy serca, takie jak zwolnienie, przyspieszenie lub nieregularny rytm, utrata przytomności lub obniżenie ciśnienia krwi, które może być połączone z przyspieszonym biciem serca i poceniem.