Risperon

W leczeniu schizofrenii
Stosowanie u dorosłych
• Zwykle początkowa dawka wynosi 2 mg na dobę; dawka ta może zostać zwiększona do 4 mg na dobę.
• Dla większości pacjentów najodpowiedniejsza dawka dobowa wynosi od 4 mg do 6 mg.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
• Początkowa dawka to zwykle 0,5 mg dwa razy na dobę.
• Następnie lekarz może stopniowo zwiększać dawkę do 1 mg – 2 mg dwa razy na dobę.
W leczeniu epizodów maniakalnych
Stosowanie u dorosłych
• Dawka początkowa wynosi zwykle 2 mg raz na dobę.
• Dla większości pacjentów najodpowiedniejsza dawka wynosi od 1 mg do 6 mg raz na dobę.
Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
• Początkowa dawka wynosi zwykle 0,5 mg dwa razy na dobę.
• Następnie lekarz może stopniowo dostosowywać dawkę do 1 mg – 2 mg dwa razy na dobę, w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.
W leczeniu długo utrzymującej się agresji u osób z otępieniem w chorobie Alzheimera
Stosowanie u dorosłych (w tym pacjentów w podeszłym wieku)
• Początkowa dawka wynosi zwykle 0,25 mg dwa razy na dobę.
• Dla większości pacjentów najodpowiedniejsza dawka dobowa wynosi 0,5 mg dwa razy na dobę. Niektórzy pacjenci mogą potrzebować dawki 1 mg dwa razy na dobę.
• Czas trwania leczenia u pacjentów z otępieniem w chorobie Alzheimera nie powinien być dłuższy niż 6 tygodni.
W leczeniu zaburzeń zachowania
Dawka zależy od masy ciała dziecka:
W przypadku dzieci o masie ciała mniejszej niż 50 kg
• Dawka początkowa wynosi zwykle 0,25 mg raz na dobę.
• Dawka może być zwiększana co drugi dzień (stopniowo) o 0,25 mg na dobę.
• Zwykle dawka podtrzymująca wynosi od 0,25 mg do 0,75 mg raz na dobę.
W przypadku dzieci o masie ciała 50 kg i większej
• Dawka początkowa wynosi zwykle 0,5 mg raz na dobę.
• Dawka może być zwiększana co drugi dzień o 0,5 mg na dobę.
• Zwykle dawka podtrzymująca wynosi od 0,5 mg do 1,5 mg raz na dobę.
Czas trwania leczenia u pacjentów z zaburzeniami zachowania nie powinien przekraczać 6 tygodni.

Lek ten może powodować różne działania niepożądane. Najczęstsze to trudności z zasypianiem, uczucie senności, ból głowy i objawy przypominające chorobę Parkinsona. Często występują też takie skutki uboczne jak zapalenie płuc, zwiększenie masy ciała, zmiany apetytu, zaburzenia snu, drażliwość, depresja, lęk, niepokój, dystonia, zawroty głowy, drżenie, niewyraźne widzenie, przyspieszone bicie serca, wysokie ciśnienie krwi, zadyszka, ból gardła, kaszel, krwawienie z nosa, ból brzucha, nudności, zaparcia, biegunka, suchość w ustach, wysypka, zaczerwienienie skóry, skurcz mięśni, ból kości lub mięśni, ból pleców, ból stawów, nietrzymanie moczu, obrzęk ciała, gorączka, ból w klatce piersiowej, osłabienie, zmęczenie, ból i upadek.

Nie powinno się stosować tego leku, jeżeli występuje u pacjenta alergia na rysperydon lub jakikolwiek inny składnik zawarty w tym preparacie.

Przyjęcie większej dawki leku niż zalecane może prowadzić do niepożądanych skutków, dlatego w takim przypadku konieczne jest natychmiastowe skonsultowanie się z lekarzem. Objawy przedawkowania mogą obejmować senność, uczucie zmęczenia, nieprawidłowe ruchy ciała, trudności ze staniem i chodzeniem. Zawroty głowy mogą wynikać z niskiego ciśnienia krwi, a także może wystąpić nieprawidłowy rytm pracy serca. W skrajnych przypadkach możliwy jest napad drgawkowy.