Raenom

Podczas leczenia stabilnej dławicy piersiowej, początkowa dawka nie powinna przekraczać jednej tabletki 5 mg dwa razy dziennie. Jeżeli objawy dławicy piersiowej utrzymują się, a pacjent dobrze toleruje dawkę, może ona zostać zwiększona. Maksymalna dawka to 7,5 mg dwa razy na dobę. Zwykle przyjmuje się jedną tabletkę rano i jedną wieczorem.
W przypadku przewlekłej niewydolności serca zazwyczaj zaczyna się od jednej tabletki 5 mg dwa razy dziennie, a jeżeli jest to konieczne, dawka może zostać zwiększona do jednej tabletki 7,5 mg dwa razy dziennie. Standardowo, pacjent przyjmuje jedną tabletkę rano i jedną wieczorem.

Najczęstsze działania niepożądane to zaburzenia widzenia takie jak aureola, kolorowe błyski, rozdzielony obraz lub zwielokrotnione obrazy, które mogą pojawić się w ciągu pierwszych dwóch miesięcy leczenia. Możliwe są także zmiany czynności serca, niekontrolowane ciśnienie tętnicze, bóle głowy, zawroty głowy i niewyraźne widzenie.

Kiedy nie stosować leku Raenom:
– jeśli pacjent ma uczulenie na iwabradynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– u pacjentów, u których częstość akcji serca w spoczynku jest za mała (poniżej 70 uderzeń na
minutę);
– u pacjentów ze wstrząsem kardiogennym (stan serca leczony w szpitalu);
– u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca (zespół chorego węzła zatokowego, blok zatokowo-
przedsionkowy, blok przedsionkowo-komorowy trzeciego stopnia);
– u pacjentów ze świeżym zawałem mięśnia sercowego;
– u pacjentów z bardzo dużym obniżeniem ciśnienia tętniczego krwi;
– u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową (ciężka postać z bardzo często pojawiającymi się
bólami klatki piersiowej związanymi lub nie związanymi z wysiłkiem);
– u pacjentów z niewydolnością serca, która ostatnio się nasiliła;
– jeśli czynność serca jest powodowana wyłącznie przez rozrusznik serca;
– u pacjentów z ciężkimi chorobami wątroby;
– u pacjentów aktualnie przyjmujących leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych (takie jak ketokonazol, itrakonazol), antybiotyki z grupy makrolidów (np. jozamycyna, klarytromycyna,
telitromycyna lub erytromycyna podawana doustnie), leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV (takie jak nelfinawir, rytonawir) lub nefazodon (lek stosowany w leczeniu depresji) lub diltiazem, werapamil (stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego lub dławicy piersiowej);
– jeśli pacjentka jest w wieku rozrodczym i nie stosuje odpowiednich metod zapobiegania ciąży;
– u kobiet w ciąży lub próbujących zajść w ciążę;
– u kobiet karmiących piersią.

Jeśli zostanie zażyta większa dawka leku, niż zalecana mogą wystąpić objawy takie jak duszność lub uczucie zmęczenia, wynikające z nadmiernego zwolnienia pracy serca. W takiej sytuacji niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem.