Perazin

Zalecane jest rozpoczęcie leczenia od dawki od 50 do 100 mg dziennie, która może być stopniowo zwiększana do 300 do 600 mg dziennie podzielonej na kilka dawek. Pełne działanie przeciwpsychotyczne obserwuje się po 1 do 3 tygodniach leczenia.

Ten lek może powodować różne działania niepożądane. Bardzo często może wystąpić mlekotok. Często mogą wystąpić zmiany ciśnienia w oku, obrzęk nosa, zaparcia, trudności z oddawaniem moczu, przyrost masy ciała, suchość w ustach, pragnienie, zaburzenia seksualne.

Kiedy nie stosować leku:
– jeśli pacjent ma uczulenie na perazynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– jeśli u pacjenta stwierdzono złośliwy zespół poneuroleptyczny w wywiadzie;
– w przypadku ciężkiego uszkodzenia szpiku kostnego lub komórek krwi;
– jeśli u pacjenta występują stany śpiączkowe,
– w okresie ciąży i karmienia piersią;
– w przypadku ostrego zatrucia jednym z wymienionych środków: leki nasenne, opioidy, inne leki
neuroleptyczne, leki uspokajające, leki przeciwdepresyjne, alkohol;
– jeśli u pacjenta występują guzy zależne od prolaktyny, ze względu na zwiększone wydzielanie prolaktyny pod wpływem perazyny;
– w przypadku niewydolności wątroby;
– jeśli u pacjenta występują stany depresyjne.

W przypadku przypadkowego lub celowego zażycia znacznie większej ilości leku, mogą wystąpić objawy takie jak trudności w mówieniu, niezborność ruchów, problemy z ostrością widzenia, drżenie mięśni, splątanie, zatrzymanie akcji serca i układu krążenia, duszność, bezdech oraz problemy z utrzymaniem stałej temperatury ciała. Jeśli zauważysz takie objawy, natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.