Eferox

Zawsze stosuj lek zgodnie z zaleceniami lekarza. Może być konieczne przyjmowanie go przez całe życie. Dawkę ustala lekarz na podstawie badań laboratoryjnych. Początkowa dawka wynosi od 25 do 50 mikrogramów dziennie. Lekarz może stopniowo zwiększać dawkę o 25-50 mikrogramów co 2 do 4 tygodni, aż osiągnięte zostaną prawidłowe stężenia hormonów tarczycy. Maksymalna dawka to od 100 do 200 mikrogramów dziennie.

W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej, takiej jak obrzęk twarzy, języka, ust lub gardła, trudności w połykaniu, pokrzywki, silnego swędzenia skóry, bólu stawów, nadwrażliwości na światło słoneczne lub złego samopoczucia, należy natychmiast udać się do szpitala. Może również wystąpić ciężka reakcja na duże stężenie hormonu tarczycy, objawiająca się bardzo wysoką gorączką, przyspieszonym biciem serca, nieregularnym biciem serca, niskim ciśnieniem krwi, niewydolnością serca, żółtaczką, splątaniem, napadami padaczkowymi i śpiączką.

Kiedy nie stosować leku:
– jeśli pacjent ma uczulenie na lewotyroksynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
– jeśli u pacjenta występuje nieleczona nadczynność tarczycy;
– jeśli u pacjenta występuje niedoczynność nadnerczy i pacjent nie otrzymuje odpowiedniego leczenia zastępczego;
– jeśli u pacjenta występuje nieleczona niedoczynność przysadki;
– jeśli u pacjenta występują następujące choroby lub poniższe stany:
– ostry zawał mięśnia sercowego,
– ostre zapalenie mięśnia sercowego (myocarditis),
– ostre zapalenie wszystkich warstw ściany serca (pancarditis);
– w przypadku ciąży nie wolno przyjmować leku Eferox jednocześnie z innymi lekami przeciw nadczynności tarczycy.

W przypadku spożycia dużej ilości leku lub podejrzenia, że dziecko mogło zażyć kilka tabletek, konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub szpitalnym oddziałem ratunkowym. Objawy przedawkowania mogą obejmować gorączkę, ból w klatce piersiowej, bardzo szybkie lub nieregularne bicie serca, skurcze mięśni, ból głowy, niepokój, nagłe zaczerwienienie, potliwość i biegunkę.