Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Digoxin jest lekiem występującym w postaci iniekcji. Preparat w swoim składzie zawiera digoksynę, która jest glikozydem nasercowym. Wskazaniami do stosowania tego leku są: migotanie przedsionków z szybką czynnością komór w przebiegu niewydolności serca; leczenie przewlekłej niewydolności serca; leczenie niektórych nadkomorowych zaburzeń rytmu, zwłaszcza przewlekłego trzepotania i migotania przedsionków.
Skład produktu
Wskazania do stosowania
Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Digoxin – lek wspomagający pracę serca
Digoxin to lek dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań, który należy do grupy glikozydów nasercowych. Każda ampułka o pojemności 2 ml zawiera 0,5 mg substancji czynnej – digoksyny. Preparat jest stosowany wyłącznie na receptę i podawany pod ścisłym nadzorem medycznym, najczęściej w warunkach szpitalnych.
Kiedy stosuje się Digoxin?
Lek jest przepisywany w dwóch głównych sytuacjach związanych z problemami serca:
Niewydolność serca
Digoxin pomaga w leczeniu przewlekłej niewydolności serca, szczególnie gdy głównym problemem jest osłabiona kurczliwość mięśnia sercowego. Najlepsze efekty lecznicze obserwuje się u pacjentów z powiększonymi komorami serca. Preparat jest szczególnie przydatny, gdy niewydolności serca towarzyszy migotanie przedsionków – stan, w którym serce bije nieregularnie.
Zaburzenia rytmu serca
Lek jest stosowany w leczeniu niektórych zaburzeń rytmu serca pochodzących z górnych części serca (przedsionków), zwłaszcza w przypadku przewlekłego trzepotania i migotania przedsionków.
Jak działa Digoxin?
Digoxin działa na kilka sposobów, pomagając sercu pracować efektywniej:
- Wzmacnia skurcze serca. Lek zwiększa siłę, z jaką mięsień sercowy się kurczy, dzięki czemu serce pompuje krew skuteczniej.
- Spowalnia rytm serca. Digoxin zmniejsza częstość pracy komór serca, co jest szczególnie ważne przy migotaniu przedsionków, gdy serce może bić zbyt szybko.
- Wpływa na przewodzenie impulsów. Lek spowalnia przewodzenie sygnałów elektrycznych między przedsionkami a komorami serca, co pomaga w kontrolowaniu rytmu.
- Wpływa na układ nerwowy. Preparat modyfikuje aktywność układu nerwowego kontrolującego pracę serca, co przyczynia się do poprawy jego funkcjonowania.
Działanie leku pojawia się stosunkowo szybko – pierwsze efekty można zaobserwować już w ciągu 5 do 30 minut po podaniu dożylnym, a maksymalne działanie osiągane jest po 1 do 5 godzinach.
Sposób podawania leku
Digoxin jest podawany wyłącznie dożylnie (do żyły) w formie powolnej infuzji przez okres 10 do 20 minut. Szybkie wstrzyknięcie jest niedozwolone, ponieważ może powodować niebezpieczne zwężenie naczyń krwionośnych i problemy z krążeniem.
Dawkowanie u dorosłych
Leczenie zazwyczaj rozpoczyna się od tzw. dawki nasycającej, która pozwala szybko osiągnąć odpowiednie stężenie leku w organizmie. Całkowita dawka nasycająca wynosi od 0,5 mg do 1 mg (od 2 ml do 4 ml roztworu) i jest podawana w częściach – pierwsza dawka stanowi połowę całkowitej dawki, a kolejne są podawane co 4 do 8 godzin. Przed podaniem każdej kolejnej dawki lekarz ocenia odpowiedź organizmu na leczenie.
Po osiągnięciu nasycenia stosuje się mniejszą dawkę podtrzymującą, która dla większości pacjentów wynosi od 125 do 250 mikrogramów na dobę. U wrażliwych pacjentów może być konieczne stosowanie jeszcze mniejszych dawek.
Dawkowanie u dzieci
U dzieci dawkowanie jest bardziej skomplikowane i zależy od wieku oraz masy ciała. Wcześniaki i noworodki wymagają szczególnie ostrożnego doboru dawki ze względu na niedojrzałość nerek. Starsze dzieci zazwyczaj potrzebują proporcjonalnie większych dawek niż dorośli w przeliczeniu na kilogram masy ciała.
Kiedy nie wolno stosować Digoxinu?
Istnieje szereg sytuacji, w których stosowanie tego leku jest zabronione:
- Uczulenie. Nie wolno stosować preparatu u osób uczulonych na digoksynę, inne glikozydy nasercowe lub którykolwiek składnik leku.
- Zaburzenia przewodzenia w sercu. Lek jest przeciwwskazany przy niektórych rodzajach bloków serca, szczególnie gdy występowały w przeszłości epizody utraty przytomności związane z zaburzeniami rytmu.
- Zatrucie glikozydami. Jeśli zaburzenia rytmu są spowodowane zatruciemglikozydami nasercowymi, nie wolno podawać kolejnych dawek.
- Niektóre zaburzenia rytmu. Digoxin nie może być stosowany przy częstoskurczu komorowym czy migotaniu komór.
- Specyficzne schorzenia serca. Lek jest przeciwwskazany w niektórych postaciach kardiomiopatii przerostowej, chyba że występują dodatkowe wskazania i korzyści przewyższają ryzyko.
Szczególne środki ostrożności
Regularne badania
Podczas leczenia Digoxinem konieczne jest regularne wykonywanie badań krwi sprawdzających poziom elektrolitów (szczególnie potasu) oraz czynność nerek. Lekarz może także zalecić oznaczanie stężenia digoksyny we krwi – optymalne stężenie wynosi od 0,5 do 1,0 nanograma na mililitr. Objawy toksyczności najczęściej pojawiają się, gdy stężenie przekracza 2 nanogramy na mililitr, ale mogą wystąpić także przy niższych wartościach.
Zaburzenia elektrolitowe
Szczególnie niebezpieczny jest niedobór potasu we krwi (hipokaliemia), który zwiększa wrażliwość serca na digoksynę i ryzyko toksyczności. Dlatego tak ważne jest regularne sprawdzanie poziomu elektrolitów, zwłaszcza gdy pacjent przyjmuje dodatkowo leki moczopędne, które mogą obniżać poziom potasu.
Choroby tarczycy
U pacjentów z niedoczynnością tarczycy należy stosować mniejsze dawki leku, natomiast w nadczynności tarczycy organizm może wymagać większych dawek. Wraz z normalizacją funkcji tarczycy konieczne jest dostosowanie dawkowania digoksyny.
Pacjenci w podeszłym wieku
Osoby starsze często mają osłabioną czynność nerek, co wymaga stosowania mniejszych dawek leku. Należy regularnie kontrolować stężenie digoksyny we krwi i unikać niedoboru potasu.
Kardiowersja elektryczna
Jeśli planowany jest zabieg przywracania prawidłowego rytmu serca za pomocą prądu elektrycznego, digoksynę należy odstawić co najmniej 24 godziny przed zabiegiem, ponieważ obecność leku znacznie zwiększa ryzyko niebezpiecznych zaburzeń rytmu podczas kardiowersji.
Interakcje z innymi lekami
Digoxin wchodzi w interakcje z wieloma innymi lekami, co może prowadzić do zwiększenia lub zmniejszenia jego działania:
Leki zwiększające działanie digoksyny
Wiele popularnych leków może zwiększać stężenie digoksyny we krwi i ryzyko działań niepożądanych. Należą do nich między innymi:
- Leki na zaburzenia rytmu serca: amiodaron, chinidyna, propafenon, flekainid.
- Antybiotyki: erytromycyna, klarytromycyna, tetracyklina, gentamycyna.
- Leki obniżające ciśnienie: karwedylol, werapamil, diltiazem, telmisartan.
- Leki przeciwgrzybicze: itrakonazol, izawukonazol.
- Inne: spironolakton, indometacyna, ibuprofen, atorwastatyna, cyklosporyna.
Leki zmniejszające działanie digoksyny
Niektóre preparaty mogą zmniejszać wchłanianie lub skuteczność digoksyny:
- Leki zobojętniające kwas żołądkowy i środki wiążące substancje w przewodzie pokarmowym.
- Niektóre środki przeczyszczające.
- Ryfampicyna, fenytoina.
- Preparaty ziela dziurawca zwyczajnego.
Leki zwiększające ryzyko toksyczności
Szczególnie niebezpieczne jest łączenie digoksyny z lekami obniżającymi poziom potasu we krwi, takimi jak:
- Leki moczopędne pętlowe (furosemid) i tiazydowe (hydrochlorotiazyd).
- Kortykosteroidy (leki stosowane w stanach zapalnych i chorobach autoimmunologicznych).
Jeśli przyjmujesz którykolwiek z wymienionych leków, koniecznie poinformuj o tym lekarza. Może być konieczne dostosowanie dawki digoksyny lub częstsze wykonywanie badań kontrolnych.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Stosowanie digoksyny w ciąży nie jest zabronione, jednak wymaga szczególnej ostrożności. U kobiet w ciąży dawkowanie może być mniej przewidywalne niż u innych pacjentek – niektóre kobiety mogą potrzebować większych dawek w okresie ciąży. Lek może być stosowany tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla dziecka.
Dotychczasowe obserwacje nie wykazały istotnych działań niepożądanych u płodu czy noworodka, gdy stężenie digoksyny we krwi matki utrzymywane było w prawidłowym zakresie. Lek może być stosowany do leczenia zaburzeń rytmu serca u płodu.
Karmienie piersią
Digoxin przenika do mleka matki, ale w minimalnych ilościach, dlatego karmienie piersią nie jest przeciwwskazane podczas stosowania tego leku.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Digoxin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u wszystkich one wystąpią. Większość działań niepożądanych jest związana ze zbyt wysokim stężeniem leku we krwi.
Zaburzenia ze strony serca
Najczęściej występują różnego rodzaju zaburzenia rytmu serca, w tym:
- Zwolnienie rytmu serca (bradykardia zatokowa).
- Zaburzenia przewodzenia między przedsionkami a komorami.
- Dodatkowe skurcze (bigeminia, trigeminia).
- Przyspieszenie rytmu pochodzące z przedsionków lub komór.
Zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego
Często występują:
- Nudności i wymioty – często są wczesnym objawem przedawkowania.
- Biegunka.
- Brak łaknienia.
Zaburzenia neurologiczne i widzenia
Mogą wystąpić:
- Zawroty głowy.
- Ból głowy.
- Zaburzenia widzenia – najczęściej widzenie niewyraźne lub w żółtym kolorze.
- Zmęczenie i osłabienie.
- Splątanie, depresja – rzadko.
Inne działania niepożądane
- Wysypka skórna – może przypominać pokrzywkę.
- Ginekomastia (powiększenie gruczołów piersiowych u mężczyzn) – po długotrwałym stosowaniu.
- Zaburzenia krwi – bardzo rzadko zmniejszenie liczby płytek krwi.
Ważne: Jeśli zauważysz którekolwiek z powyższych objawów, natychmiast skontaktuj się z lekarzem. Szczególnie niepokojące są zaburzenia rytmu serca, silne nudności i wymioty oraz zaburzenia widzenia – mogą one świadczyć o zbyt wysokim stężeniu leku we krwi.
Przedawkowanie
Przedawkowanie digoksyny jest stanem potencjalnie zagrażającym życiu i wymaga natychmiastowej pomocy medycznej.
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie może objawiać się:
- Ciężkimi zaburzeniami rytmu serca – różnego rodzaju niemiarowości, mogące prowadzić do zatrzymania krążenia.
- Silnymi nudnościami i wymiotami – występują u prawie 80% pacjentów z przedawkowaniem.
- Zaburzeniami widzenia – najczęściej widzenie w żółtym kolorze.
- Zaburzeniami neurologicznymi – splątanie, senność, zaburzenia psychotyczne.
- Zaburzeniami elektrolitowymi – szczególnie zwiększeniem poziomu potasu we krwi po ostrym masywnym przedawkowaniu.
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Leczenie przedawkowania digoksyny powinno odbywać się wyłącznie w szpitalu pod ścisłym nadzorem medycznym. Obejmuje ono:
- Podanie węgla aktywowanego – zapobiega dalszemu wchłanianiu leku.
- Leczenie objawowe – w zależności od występujących zaburzeń.
- Kontrolę i wyrównywanie poziomu elektrolitów – szczególnie potasu.
- Leczenie zaburzeń rytmu – podanie odpowiednich leków przeciwarytmicznych.
- W ciężkich przypadkach – podanie specyficznych przeciwciał Fab skierowanych przeciw digoksynie, które szybko i skutecznie neutralizują toksyczne działanie leku.
Pamiętaj: Dializa nie jest skuteczną metodą usuwania digoksyny z organizmu ze względu na silne wiązanie leku przez tkanki.
Przechowywanie
Preparat należy przechowywać:
- W temperaturze nie wyższej niż 25°C.
- Chronić od światła.
- Nie zamrażać.
- Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
- Nie stosować po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu.
Ampułki są przeznaczone wyłącznie do jednorazowego użytku. Po otwarciu ampułki należy natychmiast wykorzystać jej zawartość. Pozostałą zawartość niezużytego produktu należy zniszczyć.
Jeśli lek został rozcieńczony w warunkach szpitalnych, sporządzony roztwór można przechowywać maksymalnie przez 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C. Niewykorzystany w tym czasie roztwór należy wyrzucić.
Skład preparatu
Każda ampułka o pojemności 2 ml zawiera:
- Substancję czynną: 0,5 mg digoksyny.
- Substancje pomocnicze: etanol 96% (202,5 mg), glikol propylenowy (829,6 mg), disodu fosforan dwunastowodny, kwas cytrynowy jednowodny, wodę do wstrzykiwań.
Informacje o substancjach pomocniczych
Preparat zawiera niewielkie ilości alkoholu (etanolu) – mniej niż w 5 ml piwa lub 2 ml wina w pojedynczej ampułce. Ta ilość alkoholu nie powinna powodować zauważalnych skutków.
Lek zawiera również glikol propylenowy i śladowe ilości sodu. U dzieci, szczególnie z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, substancje te wymagają szczególnej uwagi i monitorowania przez lekarza.
Dostępne opakowanie
Digoxin dostępny jest w opakowaniu zawierającym 5 ampułek ze szkła bezbarwnego, każda o pojemności 2 ml. Ampułki umieszczone są w tekturowym pudełku.
Najważniejsze informacje
Digoxin to lek wymagający szczególnej ostrożności i ścisłego nadzoru medycznego. Jest stosowany wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel medyczny. Skuteczność i bezpieczeństwo leczenia zależą od:
- Dokładnego ustalenia dawki odpowiedniej dla danego pacjenta.
- Regularnych badań kontrolnych – poziomu leku we krwi, elektrolitów i czynności nerek.
- Uwzględnienia wszystkich przyjmowanych leków ze względu na liczne interakcje.
- Monitorowania objawów mogących świadczyć o przedawkowaniu.
Jeśli masz jakiekolwiek pytania dotyczące stosowania tego leku, zwróć się do lekarza lub farmaceuty.
Charakterystyka Digoxin
Tabela charakterystyki leku
| Digoxin, iniekcje, 0,5 mg/2 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Digoxin dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Digoxin stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Digoxin to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 0,25 mg/ml |
| Postać | Roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Digoxin jest Polpharma |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Opinie o Digoxin
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Zamienniki Digoxin
oraz produkty podobne
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Producentem Digoxin jest
firma Polpharma
W portfolio producenta Polpharma znajduje się więcej produktów:
Digoxin
iniekcje • 0,5 mg/2 mlDOSTĘPNE WARIANTY
- Opakowanie
5 amp.Aktualnie brak ofert dla tego produktu
Ceny produktu
Gdzie kupić najtaniej?
Ceny dla wariantu: 5 amp.
Zobacz historię cen
FAQ
Najczęściej zadawane pytania
Jak szybko zaczyna działać Digoxin podany dożylnie?
Pierwsze efekty działania pojawiają się w ciągu 5 do 30 minut po podaniu dożylnym, a maksymalne działanie osiągane jest po 1 do 5 godzinach od wstrzyknięcia.
Dlaczego podczas leczenia Digoxinem trzeba kontrolować poziom potasu?
Niedobór potasu we krwi (hipokaliemia) zwiększa wrażliwość serca na digoksynę i znacząco podnosi ryzyko wystąpienia toksycznych działań niepożądanych, w tym niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca.
Jakie są objawy przedawkowania Digoxinu?
Najczęstsze objawy to: zaburzenia rytmu serca, silne nudności i wymioty, zaburzenia widzenia (szczególnie widzenie w żółtym kolorze), zawroty głowy, splątanie oraz osłabienie. Każdy z tych objawów wymaga natychmiastowego kontaktu z lekarzem.
Czy można pić alkohol podczas leczenia Digoxinem?
Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia tym lekiem, ponieważ alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane i wpływać na działanie preparatu. Zawsze skonsultuj to z lekarzem prowadzącym.
Dlaczego Digoxin musi być podawany powoli dożylnie?
Szybkie wstrzyknięcie może powodować niebezpieczne zwężenie naczyń krwionośnych, wzrost ciśnienia krwi i zmniejszenie przepływu przez naczynia wieńcowe zaopatrujące serce. Dlatego infuzja musi trwać 10 do 20 minut.
Czy starsi pacjenci wymagają innych dawek Digoxinu?
Tak, osoby w podeszłym wieku często mają osłabioną czynność nerek, co wymaga stosowania mniejszych dawek leku i częstszych badań kontrolnych stężenia digoksyny we krwi.
Co to jest dawka nasycająca i dlaczego jest potrzebna?
Dawka nasycająca to większa początkowa dawka leku podawana w częściach, która pozwala szybko osiągnąć odpowiednie stężenie digoksyny w organizmie. Po osiągnięciu nasycenia stosuje się mniejsze dawki podtrzymujące.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do rozdziału
Porady
Z odpowiedzią farmaceuty
Dodatkowe informacje
Dowiedz się więcej o produkcie
Dawkowanie
Dawkowanie digoksyny należy ustalać indywidualnie, uwzględniając wiek, masę ciała oraz czynność nerek pacjenta. W przypadku pacjentów, którzy przyjmowali glikozydy nasercowe w ciągu ostatnich dwóch tygodni, należy rozważyć zmniejszenie dawki. Różnice w biodostępności postaci doustnej i dożylnej digoksyny wymagają dostosowania dawkowania przy zmianie z tabletek na roztwór do wstrzykiwań, zaleca się zmniejszenie dawki o 33%.
Zaburzenia czynności nerek
W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek oraz osób starszych, dawkowanie digoksyny należy ponownie rozważyć. Istotne jest regularne monitorowanie czynności nerek, aby dostosować dawkę leku i zminimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Rozcieńczanie
Digoksynę można podawać bez rozcieńczenia lub po rozcieńczeniu w odpowiedniej objętości roztworu do infuzji. Do rozcieńczania można używać 0,9% roztworu NaCl, 0,18% roztworu NaCl z 4% roztworem glukozy lub 5% roztworu glukozy. Należy unikać rozcieńczania w mniejszej objętości, aby zapobiec wytrącaniu się digoksyny.
Sposób podawania
Digoksyna jest podawana wyłącznie dożylnie w formie powolnej infuzji przez 10 do 20 minut. Szybkie wstrzyknięcie dożylne jest niedozwolone, ponieważ może prowadzić do niebezpiecznego zwężenia naczyń krwionośnych oraz problemów z krążeniem.
Toksyczność i monitorowanie
Podczas leczenia digoksyną należy regularnie monitorować stężenie elektrolitów w surowicy, ze szczególnym uwzględnieniem potasu, oraz czynność nerek. Hipokaliemia, hipoksja, hipomagnezemia oraz hiperkalcemia mogą zwiększać ryzyko toksyczności digoksyny.
Kardiowersja elektryczna
Przed planowanym zabiegiem kardiowersji elektrycznej należy odstawić digoksynę co najmniej 24 godziny wcześniej, aby zminimalizować ryzyko niebezpiecznych zaburzeń rytmu serca.
Nie daj się jesieni
