Depakine

Dawkowanie leku powinno być zgodne z zaleceniami lekarza, które są dostosowane do wieku, wagi, stanu zdrowia i rodzaju choroby pacjenta. Lek zaleca się podawać podczas posiłków: w 2 dawkach podzielonych u dzieci poniżej 1 roku życia; w 3 dawkach podzielonych u pacjentów powyżej 1 roku życia. Przyjmowanie leku Depakine zaczyna się od dawki początkowej, a następnie jest ona stopniowo zwiększana, aż do uzyskania optymalnej dawki (w przypadku monoterapii dawkę należy zwiększać co 2-3 dni w taki sposób, aby po tygodniu uzyskać dawkę docelową).

W przypadku dzieci i niemowląt dawka docelowa wynosi 30 mg/kg masy ciała dziennie, a u młodzieży i dorosłych 20-30 mg/kg masy ciała dziennie. Lekarz może dostosować dawkowanie indywidualnie, w zależności od potrzeb pacjenta. Stosowanie leku nie powinno być przerywane bez konsultacji z lekarzem.

Syrop Depakine może powodować różne działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Bardzo często może dochodzić do drżenia i nudności. Często mogą wystąpić takie skutki uboczne jak niedokrwistość, trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), senność, bóle głowy, wymioty, biegunka czy przemijające wypadanie włosów. Do niezbyt częstych działań niepożądanych można zaliczyć np. leukopenię (zmniejszenie liczby białych krwinek), wysypkę, osteopenię i osteoporozę, obniżoną temperaturę ciała oraz brak miesiączki. Rzadziej będą występowały niedokrwistość makrocytowa, niedobór biotyny, oddawanie dużej ilości moczu, otyłość i zespół policystycznych jajników.

Depakine może powodować także ciężkie działania niepożądane m.in. śpiączkę, encefalopatię, reakcje alergiczne, takie jak martwica toksyczno-rozpływna naskórka, zespół Stevensa-Johnsona, obrzęk naczynioruchowy, uszkodzenie wątroby lub trzustki, problemy z równowagą i koordynacją związane z hiperamonemią, zaburzenia krzepnięcia krwi. W przypadku wystąpienia którychkolwiek z nich należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza, gdyż mogą one wymagać pilnej pomocy medycznej.

Działania niepożądane takie jak uszkodzenie wątroby, zapalenie trzustki, agresja, pobudzenie, zaburzenia uwagi, nieprawidłowe zachowanie, nadpobudliwość i zaburzenia uczenia się mogą występować częściej lub z cięższym przebiegiem u dzieci niż dorosłych.

W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych związanych z przyjmowaniem powyższego leku, skonsultuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Nie stosuj leku Depakine w syropie, jeśli:
– jesteś uczulony na walproinian sodu lub na którykolwiek inny składnik tego leku;
– cierpisz na ostre lub przewlekłe zapalenie wątroby;
– przebyłeś/aś ciężkie zapalenie wątroby, zwłaszcza polekowe lub jeśli w twojej rodzinie występowało ciężkie zapalenie wątroby;
– masz porfirię – bardzo rzadką chorobą metaboliczną;
– stosujesz jednocześnie meflochinę;
– masz genetyczną wadę powodującą zaburzenia mitochondrialne, na przykład zespół Alpersa-Huttenlochera;
– masz zaburzenia metaboliczne, takie jak zaburzenia cyklu mocznikowego;
– masz niedobór karnityny – bardzo rzadką chorobą metaboliczną, i nie jesteś na to leczony/a;
– cierpisz na padaczkę i jesteś w ciąży lub jesteś w wieku rozrodczym i nie stosujesz skutecznej metody antykoncepcji przez cały okres leczenia. Nie powinnaś przerywać stosowania tego leku ani antykoncepcji, dopóki nie omówisz tego ze swoim lekarzem.

Przedawkowanie syropu Depakine może prowadzić do objawów związanych z nadmiernym stężeniem substancji czynnych w organizmie. Możliwe symptomy to nudności, wymioty, bóle brzucha, senność, drgawki, zaburzenia świadomości, nieprawidłowości rytmu serca, problemy z oddychaniem, a w ciężkich przypadkach nawet śpiączka i zatrzymanie akcji serca. W przypadku podejrzenia przedawkowania, niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub udanie się do najbliższego szpitala. W zależności od nasilenia objawów, może być konieczne przeprowadzenie leczenia objawowego i podtrzymującego. Nie powinno się stosować leku w większych dawkach niż zalecone przez lekarza.

Ciężkie przedawkowanie może objawiać się śpiączką, osłabieniem odruchów, zwężeniem źrenic, zaburzeniami oddychania, napadami drgawkowymi, kwasica metaboliczną, obniżeniem ciśnienia tętniczego i ostrą niewydolnością układu krążeniowego.

Leczenie przedawkowania jest objawowe i powinno być przeprowadzone w szpitalu. Może obejmować płukanie żołądka (do 10-12 godzin po zażyciu leku) oraz monitorowanie czynności układu sercowo-naczyniowego i oddechowego.