Cardura

W przypadku leczenia łagodnego rozrostu gruczołu krokowego dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę. W razie potrzeby po tygodniu do 2 tygodni lekarz może zwiększyć dawkę do 2 mg raz na dobę, a następnie do 4 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 8 mg raz na dobę.
W przypadku leczenia samoistnego nadciśnienia tętniczego dawka początkowa wynosi 1 mg raz na dobę. Zależnie od skuteczności po 1–2 tygodniach lekarz może zwiększyć dawkę do 2 mg raz na dobę, następnie do 4 mg raz na dobę, wreszcie do 8 mg raz na dobę. Maksymalna zalecana dawka wynosi 16 mg na dobę.

Lek Cardura, jak każdy inny lek, może powodować pewne działania niepożądane. Do najczęstszych zaliczają się infekcje dróg oddechowych i moczowych, senność, różne rodzaje zawrotów głowy, bóle głowy, kołatanie serca, tachykardia, bóle w klatce piersiowej, niskie ciśnienie krwi, obrzęki, zapalenie oskrzeli, kaszel, duszność, nieżyt nosa, bóle brzucha, niestrawność, suchość w jamie ustnej, nudności, świąd, bóle pleców i mięśni, zapalenie pęcherza, nietrzymanie moczu, częste oddawanie moczu, osłabienie, objawy podobne do grypy, ogólny i obwodowy obrzęk.
Mniej częste, ale możliwe skutki uboczne to reakcje alergiczne, anoreksja, pragnienie, zwiększony apetyt, niepokój, bezsenność, zaburzenia emocjonalne, udar mózgu, omdlenia, szum w uszach, zawał serca, krwawienie z nosa, zaparcia, biegunka, ból stawów, impotencja, gorączka, obrzęk twarzy, uderzenia gorąca oraz zwiększenie masy ciała.

Przeciwwskazania:
− jeśli pacjent ma uczulenie na substancję czynną lub na pochodne chinazoliny lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
− u pacjentów z niedociśnieniem ortostatycznym w wywiadzie,
− u pacjentów z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego z jednoczesnym przekrwieniem górnych dróg moczowych, przewlekłymi infekcjami dróg moczowych lub kamicą pęcherza moczowego,
− u pacjentów z niedociśnieniem tętniczym.

Objawem przedawkowania może być niedociśnienie tętnicze. Lekarz, w zależności od stanu pacjenta, zastosuje odpowiednie leczenie. Ponieważ doksazosyna wiąże się z białkami w 98%, dializa jako metoda leczenia przedawkowania nie jest wskazana.