Barium sulfuricum Medana

Stosowana dawka leku to zazwyczaj 80-200 g (45-112 ml) zawiesiny, uzależniona jest od badanego odcinka przewodu pokarmowego, masy ciała osoby badanej, czasu trwania badania itp.
Przed otwarciem butelki preparat należy wstrząsnąć kilkakrotnie, aby uzyskać jednolitą zawiesinę.
Przed podaniem leku należy go ogrzać do temperatury ciała.
Preparat jest podawany doustnie do badania przełyku, żołądka, dwunastnicy i jelita cienkiego.
W postaci wlewu doodbytniczego stosowany jest do badania jelita grubego. Dla metody podwójnego kontrastu leku nie należy rozcieńczać.
Dla metody konwencjonalnej należy lek rozcieńczyć wodą w stosunku 1:1.
Po zakończeniu badania przewodu pokarmowego należy dążyć do usunięcia pozostałego kontrastu, aby zapobiec powikłaniom związanym z zaleganiem baru siarczanu w przewodzie pokarmowym.
Zawsze stosuj preparat zgodnie z zaleceniami lekarza.
Przed rozpoczęciem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem w celu ustalenia odpowiedniej dawki i sposobu podawania leku, w zależności od indywidualnych potrzeb pacjenta.

Lek Barium sulfuricum Medana może powodować różne działania niepożądane, ale zazwyczaj są one bardzo rzadkie i łagodne. Najczęściej występują one w wyniku niewłaściwej techniki podania lub obecności chorób osłabiających wytrzymałość ścian przewodu pokarmowego. Możliwe skutki uboczne to migrenowe bóle głowy, zmiany w zapisie EKG, obniżenie ciśnienia tętniczego krwi, a w przypadku dostania się leku do naczynia krwionośnego — uszkodzenie mózgu, zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca, zator naczyń płucnych, niewydolność oddechowa. Inne skutki to problemy z połykaniem, zaparcia, biegunki, bóle brzucha, zapalenie wyrostka robaczkowego, a także reakcje alergiczne takie jak pokrzywka, świąd, rumień, wysypka, obrzęk wokół oczu, kontaktowe zapalenie skóry.

Lek ‘Barium sulfuricum Medana, zawiesina doustna/doodbytnicza, 1g/ml’ nie powinien być stosowany w przypadku występowania pewnych stanów zdrowotnych. Przede wszystkim, jeżeli pacjent jest uczulony na baru siarczan lub na jakikolwiek inny składnik zawarty w tym leku, nie powinien go stosować.
Również, jeżeli pacjent cierpi na niedrożność jelit, zapalenie otrzewnej lub wstrząs septyczny, ten lek jest przeciwwskazany.
Dodatkowo, jeżeli pacjent ma podejrzenie lub potwierdzone rozpoznanie perforacji w obrębie przewodu pokarmowego, nie powinien stosować Barium sulfuricum Medana.
Pacjenci z wrzodziejącym zapaleniem okrężnicy również nie powinni stosować tego leku.
Na koniec, jeżeli pacjent ma przetokę tchawiczo-przełykową, Barium sulfuricum Medana jest dla niego przeciwwskazany.

Przedawkowanie leku Barium sulfuricum Medana może objawiać się nasilonymi działaniami niepożądanymi, takimi jak silne bóle brzucha, zaparcia, biegunka, problemy z połykaniem, wysypka, obrzęki, zmiany w zapisie EKG, spadek ciśnienia tętniczego krwi, a nawet tak poważne komplikacje jak zatrzymanie akcji serca, zaburzenia rytmu serca czy migotanie komór. Może okazać się konieczne podjęcie działań takich jak płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego lub leczenie objawowe.