Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Anafranil to lek w formie tabletek powlekanych, zawierający klomipraminę. Jest to lek przeciwdepresyjny z grupy trójpierścieniowych. Głównym zastosowaniem Anafranilu jest leczenie różnych rodzajów depresji, w tym depresji endogennej, reaktywnej, nerwicowej, organicznej i innych. Może być stosowany także w leczeniu zespołów natręctw, napadów lęku, fobii oraz nocnego moczenia u dzieci powyżej 5 roku życia. Działa poprzez wpływ na równowagę substancji chemicznych w mózgu, co pomaga złagodzić objawy depresji i lęku.
Skład produktu
Wskazania do stosowania
Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Anafranil – skuteczny lek w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych
Anafranil to lek przeciwdepresyjny dostępny w postaci tabletek powlekanych o mocy 10 mg. Substancją czynną leku jest chlorowodorek klomipraminy – związek z grupy trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Każda tabletka zawiera 10 mg tej substancji aktywnej. Tabletki mają charakterystyczny jasnożółty kolor, trójkątny kształt i są obustronnie wypukłe, co ułatwia ich rozpoznanie.
Lek ten jest wydawany wyłącznie na receptę i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Anafranil wykazuje szerokie spektrum działania terapeutycznego, pomagając w leczeniu różnych stanów depresyjnych oraz zaburzeń lękowych.
W jakich przypadkach stosuje się Anafranil?
Anafranil jest przepisywany dorosłym pacjentom w następujących sytuacjach:
- Stany depresyjne o różnej przyczynie i przebiegu – obejmuje to depresję endogenną (wewnętrzną), reaktywną (związaną z trudnymi wydarzeniami życiowymi), nerwicową, organiczną (wynikającą z chorób ciała), maskowaną oraz depresję inwolucyjną (związaną z wiekiem).
- Depresja towarzysząca innym chorobom – lek pomaga w stanach depresyjnych występujących równocześnie ze schizofrenią lub zaburzeniami osobowości.
- Depresja u osób starszych – zespoły depresyjne związane z podeszłym wiekiem.
- Depresja w przebiegu chorób przewlekłych – stany depresyjne towarzyszące długotrwałym stanom bólowym oraz przewlekłym chorobom somatycznym (chorobom ciała).
- Zespoły natręctw – uporczywe, niepożądane myśli lub zachowania, których pacjent nie może kontrolować.
- Fobie i napady lęku – silne, nieuzasadnione lęki oraz nagłe ataki paniki.
U dzieci i młodzieży lek stosuje się wyłącznie w przypadku moczenia nocnego (tylko u dzieci powyżej piątego roku życia i po wykluczeniu przyczyn fizycznych tego problemu).
Jak działa Anafranil?
Klomipramina, substancja aktywna leku Anafranil, działa w mózgu, wpływając na substancje chemiczne zwane neuroprzekaźnikami. Głównym mechanizmem działania jest hamowanie wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny – dwóch ważnych substancji odpowiedzialnych za regulację nastroju, emocji i reakcji na stres.
Gdy te substancje są uwalniane w mózgu, klomipramina zapobiega ich zbyt szybkiemu usuwaniu ze szczelin między komórkami nerwowymi. Dzięki temu pozostają one dłużej aktywne, co pomaga poprawić nastrój, zmniejszyć lęk i złagodzić objawy depresji. Szczególnie istotne jest działanie na serotoninę, która odgrywa kluczową rolę w regulacji nastrojów.
Lek działa na wszystkie aspekty depresji – zarówno na spowolnienie psychomotoryczne (trudności w wykonywaniu czynności), obniżony nastrój, jak i towarzyszący lęk. Efekty terapeutyczne zazwyczaj stają się widoczne po 2-3 tygodniach regularnego stosowania leku. Anafranil wykazuje również specyficzne działanie w zespołach natręctw, które jest niezależne od jego właściwości przeciwdepresyjnych.
Jak stosować Anafranil?
Dawkowanie leku jest zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od stanu pacjenta i odpowiedzi na leczenie. Tabletki należy połykać w całości, popijając dużą ilością płynu.
Dawkowanie u dorosłych w depresji, zespołach natręctw i fobiach
Leczenie rozpoczyna się od małych dawek – zazwyczaj 1 tabletka 25 mg 2-3 razy dziennie. Dawkę stopniowo zwiększa się (na przykład o 25 mg co kilka dni), aż do osiągnięcia optymalnego efektu terapeutycznego. W pierwszym tygodniu leczenia można osiągnąć dawkę 100-150 mg na dobę. W ciężkich przypadkach dawka może być zwiększona maksymalnie do 250 mg na dobę.
Po osiągnięciu wyraźnej poprawy stanu zdrowia, lekarz dostosuje dawkę do wielkości dawki podtrzymującej, która zwykle wynosi 50-100 mg na dobę.
Dawkowanie w napadach lęku i agorafobii
Leczenie rozpoczyna się od bardzo małej dawki – 1 tabletka 10 mg na dobę. W zależności od tolerancji leku, dawkę stopniowo zwiększa się do momentu osiągnięcia zadowalającego stanu klinicznego. Dawka dobowa jest ustalana indywidualnie i zazwyczaj mieści się w zakresie od 25 mg do 100 mg. W razie potrzeby można ją zwiększyć do 150 mg na dobę. Zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy, a następnie powolne zmniejszanie dawki podtrzymującej.
Dawkowanie u osób starszych
U pacjentów w podeszłym wieku leczenie rozpoczyna się od 1 tabletki 10 mg na dobę. Dawkę zwiększa się stopniowo, aby po około 10 dniach osiągnąć dawkę optymalną (30-50 mg na dobę), którą należy utrzymywać przez cały okres leczenia. Osoby starsze są bardziej wrażliwe na działanie leku, dlatego wymagają szczególnej ostrożności w dawkowaniu.
Dawkowanie u dzieci w przypadku moczenia nocnego
Dobowa dawka początkowa różni się w zależności od wieku dziecka:
- Dzieci 5-8 lat: 2-3 tabletki po 10 mg.
- Dzieci 9-12 lat: 1-2 tabletki po 25 mg.
- Dzieci powyżej 12 lat: 1-3 tabletki po 25 mg.
Tabletki podaje się w postaci pojedynczej dawki po posiłku wieczornym. U dzieci moczących się we wczesnych godzinach nocnych część dawki można podać wcześniej (około godziny 16:00). Po osiągnięciu wymaganej odpowiedzi klinicznej leczenie kontynuuje się przez 1-3 miesiące, stopniowo zmniejszając dawkę.
Ważne: Nie należy stosować leku u dzieci poniżej 5 roku życia. Nie zaleca się również stosowania Anafranilu u dzieci i młodzieży w leczeniu depresji, fobii, napadów lęku czy przewlekłych stanów bólowych ze względu na brak wystarczających dowodów dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności w tych wskazaniach.
Kiedy nie wolno stosować Anafranilu?
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
- Uczulenie – jeśli jesteś uczulony na klomipraminę, inne trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne z grupy benzodiazepin lub którykolwiek inny składnik leku.
- Leczenie inhibitorami MAO – nie wolno stosować Anafranilu równocześnie z lekami z grupy inhibitorów monoaminooksydazy (MAO) ani w ciągu 14 dni przed rozpoczęciem lub po zakończeniu takiego leczenia. Dotyczy to również selektywnych, odwracalnych inhibitorów MAO-A, takich jak moklobemid.
- Bezpośrednio po zawale serca – lek jest przeciwwskazany w okresie bezpośrednio po zawale mięśnia sercowego.
- Wrodzony zespół wydłużonego odstępu QT – genetyczna choroba serca charakteryzująca się zaburzeniami rytmu serca.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Ryzyko myśli samobójczych
Depresja sama w sobie wiąże się z ryzykiem myśli o samobójstwie lub próbach samobójczych. Ryzyko to może utrzymywać się do czasu znaczącej poprawy stanu zdrowia. U niektórych pacjentów, zarówno dorosłych, jak i dzieci, może nawet nastąpić nasilenie depresji lub pojawienie się myśli samobójczych na początku leczenia lub po zmianie dawki leku.
Dlatego bardzo ważne jest, aby:
- Wszyscy pacjenci byli uważnie obserwowani, szczególnie na początku leczenia i podczas zmian dawkowania.
- Pacjenci, rodzina i opiekunowie natychmiast informowali lekarza o pogorszeniu stanu, pojawieniu się myśli samobójczych lub nietypowych zmianach w zachowaniu.
- Szczególną ostrożność zachowano u osób, które w przeszłości miały próby samobójcze lub wykazywały silne skłonności samobójcze.
Choroby serca i układu krążenia
Anafranil należy stosować z zachowaniem szczególnej ostrożności u osób z chorobami serca, niewydolnością krążenia, zaburzeniami przewodzenia w sercu lub niemiarowością serca. U takich pacjentów zaleca się regularne badania EKG i monitorowanie czynności serca. Przed rozpoczęciem leczenia warto również skontrolować ciśnienie tętnicze, ponieważ lek może powodować jego spadki, szczególnie u osób z niedociśnieniem ortostatycznym (spadek ciśnienia przy wstawaniu).
Ważne jest przestrzeganie zalecanych dawek, ponieważ zbyt wysokie dawki mogą prowadzić do wydłużenia odstępu QT w zapisie EKG i zaburzeń rytmu serca. Przed rozpoczęciem leczenia należy wyrównać niedobory potasu we krwi, ponieważ hipokaliemia zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca.
Drgawki i padaczka
Trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne mogą obniżać próg drgawkowy, dlatego Anafranil należy stosować ostrożnie u osób z padaczką, uszkodzeniem mózgu, podczas równoczesnego przyjmowania neuroleptyków, po odstawieniu alkoholu lub leków przeciwdrgawkowych. Nie należy przekraczać zalecanych dawek dobowych, ponieważ ryzyko wystąpienia napadów drgawkowych jest zależne od dawki.
Inne stany wymagające ostrożności
Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z:
- Jaskrą lub podwyższonym ciśnieniem śródgałkowym – ze względu na właściwości antycholinergiczne leku.
- Problemami z oddawaniem moczu – na przykład w chorobach gruczołu krokowego.
- Nadczynnością tarczycy – istnieje ryzyko toksycznego działania na serce.
- Chorobami wątroby – zaleca się okresowe badanie enzymów wątrobowych.
- Przewlekłymi zaparciami – lek może powodować porażenną niedrożność jelit, zwłaszcza u osób starszych.
- Schizofrenią – może wystąpić uczynnienie psychozy.
- Cyklicznymi zaburzeniami afektywnymi – możliwe są epizody manii.
Zespół serotoninowy
Podczas równoczesnego stosowania Anafranilu z innymi lekami wpływającymi na serotoninę (takimi jak SSRI, SNRI, lit, buprenorfina) może wystąpić zespół serotoninowy – potencjalnie niebezpieczny stan objawiający się gorączką, drgawkami mięśni, pobudzeniem, napadami padaczkowymi, majaczeniem i śpiączką. W przypadku podejrzenia tego zespołu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Przed zabiegami chirurgicznymi
Jeśli planujesz zabieg wymagający znieczulenia (ogólnego lub miejscowego), poinformuj anestezjologa, że przyjmujesz Anafranil.
Długotrwałe stosowanie
Podczas długotrwałego stosowania trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych obserwowano zwiększoną częstość próchnicy zębów, dlatego zaleca się regularną kontrolę stanu uzębienia. Należy również okresowo kontrolować liczbę białych krwinek i obserwować w kierunku takich objawów jak gorączka i ból gardła.
Przerwanie leczenia
Nie wolno nagle przerywać stosowania leku. Dawkę należy zmniejszać stopniowo, zgodnie z zaleceniami lekarza, ponieważ nagłe odstawienie może wywołać objawy takie jak nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, bezsenność, ból głowy, nerwowość i lęk.
Interakcje z innymi lekami
Anafranil może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego zawsze informuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty.
Leki, których nie wolno łączyć z Anafanilem
- Inhibitory MAO – równoczesne stosowanie jest przeciwwskazane ze względu na ryzyko ciężkich powikłań (przełom nadciśnieniowy, wysoką gorączkę, drgawki, śpiączkę). Należy zachować co najmniej 2-tygodniową przerwę między zakończeniem leczenia jednym lekiem a rozpoczęciem drugiego.
- Leki przeciwarytmiczne (chinidyna, propafenon) – nie należy ich stosować w skojarzeniu z trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Leki wymagające szczególnej ostrożności
- Leki serotoninergiczne (SSRI, SNRI, lit, buprenorfina) – ryzyko zespołu serotoninowego.
- Leki obniżające ciśnienie (guanetydyna, betanidyna, rezerpina, klonidyna, alfa-metyldopa) – Anafranil może zmniejszać lub znosić ich działanie.
- Leki sympatykomimetyczne (adrenalina, noradrenalina, efedryna) – Anafranil może wzmagać ich działanie na serce i naczynia.
- Leki hamujące ośrodkowy układ nerwowy (alkohol, barbiturany, benzodiazepiny, leki do znieczulenia) – Anafranil może potęgować ich działanie.
- Neuroleptyki (pochodne fenotiazyny) – wzajemne nasilenie działań niepożądanych.
- Leki antycholinergiczne (leki na chorobę Parkinsona, leki przeciwhistaminowe, atropina) – wzajemne nasilenie działania.
- Cymetydyna (lek na wrzody żołądka) – może zwiększać stężenie Anafranilu we krwi.
- Fluwoksamina (lek przeciwdepresyjny) – może czterokrotnie zwiększać stężenie Anafranilu we krwi.
- Leki przeciwzakrzepowe (warfaryna) – zaleca się uważne kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi.
- Leki moczopędne – mogą prowadzić do hipokaliemii i zwiększać ryzyko zaburzeń rytmu serca.
Leki zmniejszające skuteczność Anafranilu
- Ryfampicyna i leki przeciwdrgawkowe (karbamazepina, fenobarbital, fenytoina) – mogą zmniejszać stężenie Anafranilu we krwi.
- Palenie papierosów – u palaczy stężenia klomipraminy w stanie stacjonarnym są dwukrotnie mniejsze niż u osób niepalących.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Doświadczenie ze stosowania Anafranilu w ciąży jest ograniczone. Istnieją pojedyncze doniesienia sugerujące możliwy związek między stosowaniem trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych a zaburzeniami rozwojowymi u płodu. Dlatego leku nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że lekarz uzna, że oczekiwane korzyści wyraźnie przewyższają potencjalne ryzyko dla dziecka.
U noworodków, których matki przyjmowały trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne do samego porodu, obserwowano objawy nagłego odstawienia leku, takie jak: trudności w oddychaniu, śpiączka, kolki brzuszne, drażliwość, zmiany ciśnienia tętniczego, drżenie lub skurcze. Aby temu zapobiec, lek powinien być stopniowo odstawiany co najmniej 7 tygodni przed przewidywanym terminem porodu, jeśli pozwala na to stan pacjentki.
Karmienie piersią
Klomipramina przenika do mleka matki. Dlatego należy stopniowo odstawić lek lub przerwać karmienie piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Anafranil może powodować senność, zmniejszenie ostrości widzenia oraz inne objawy ze strony układu nerwowego. Jeśli doświadczasz takich objawów, nie prowadź pojazdów, nie obsługuj maszyn ani nie wykonuj czynności wymagających szczególnej koncentracji. Należy również pamiętać, że spożycie alkoholu lub przyjmowanie innych leków może nasilać te objawy.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Anafranil może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane są zwykle łagodne i przemijające, ustępują w miarę trwania leczenia lub po zmniejszeniu dawki. Pacjenci w podeszłym wieku są szczególnie wrażliwi na działania niepożądane leku.
Bardzo częste działania niepożądane (mogą dotyczyć więcej niż 1 na 10 osób)
- Senność, zmęczenie.
- Niepokój, wzmożony apetyt.
- Ospałość, zawroty głowy, drżenie, ból głowy.
- Drgawki (napady padaczkowe).
- Zaburzenia widzenia (zamazane widzenie, trudności w dostosowaniu ostrości wzroku).
- Problemy z oddawaniem moczu.
- Nudności, suchość w ustach, zaparcia.
- Drgawki kloniczne mięśni.
- Nadmierne pocenie się.
- Zaburzenia libido (zmniejszenie popędu płciowego), zaburzenia potencji.
- Zwiększenie masy ciała.
Częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 10 osób)
- Majaczenie, splątanie, dezorientacja, omamy (szczególnie u osób starszych), stany lękowe, pobudzenie, zaburzenia snu, mania, agresywność, zaburzenia pamięci, depersonalizacja, nasilenie depresji, zaburzenia koncentracji, bezsenność, koszmary nocne, ziewanie.
- Zaburzenia mowy, mrowienie lub drętwienie.
- Rozszerzenie źrenic.
- Niedociśnienie ortostatyczne (spadek ciśnienia przy wstawaniu).
- Przyspieszone bicie serca, kołatanie serca, zmiany w zapisie EKG.
- Wymioty, dolegliwości brzuszne, biegunka, brak łaknienia.
- Osłabienie mięśni, wzmożone napięcie mięśni.
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.
- Reakcje alergiczne skórne (wysypka, pokrzywka), wrażliwość na światło, świąd.
- Mlekotok (wydzielanie mleka), powiększenie piersi.
- Zaburzenia smaku, szum uszny, uderzenia gorąca.
Niezbyt częste działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 100 osób)
- Uczynnienie objawów psychotycznych.
- Ataksja (zaburzenia koordynacji ruchów).
- Wzrost ciśnienia krwi.
- Niemiarowość serca.
Rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 na 1000 osób)
- Zaburzenia przewodzenia w sercu (poszerzenie zespołu QRS, wydłużenie odstępu QT, zmiany odstępu PQ, blok odnogi pęczka, torsades de pointes – szczególnie u pacjentów z hipokaliemią).
Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą dotyczyć mniej niż 1 na 10000 osób)
- Zmiany w zapisie EEG.
- Jaskra.
- Zatrzymanie moczu.
- Zapalenie wątroby z żółtaczką lub bez żółtaczki.
- Obrzęk (miejscowy lub uogólniony), utrata włosów.
- Zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego (SIADH).
- Zapalenie pęcherzyków płucnych na tle alergicznym, układowe reakcje anafilaktyczne, w tym niedociśnienie.
- Wysoka gorączka.
- Leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), agranulocytoza (ciężki niedobór białych krwinek), trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), eozynofilia, plamica.
Działania niepożądane o częstości nieznanej
- Myśli samobójcze, zachowania samobójcze.
- Złamania kości (obserwowane u pacjentów w wieku 50 lat i powyżej).
Objawy po przerwaniu leczenia
Po nagłym odstawieniu leku lub zmniejszeniu dawki mogą wystąpić następujące objawy: nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, bezsenność, ból głowy, nerwowość oraz lęk. Dlatego tak ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza.
Jeśli zauważysz jakiekolwiek objawy niepokojące, szczególnie myśli samobójcze, ciężkie zaburzenia rytmu serca, gorączkę, ból gardła, żółtaczkę lub ciężkie reakcje alergiczne, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Przedawkowanie
Objawy przedawkowania Anafranilu są podobne do tych występujących po przedawkowaniu innych trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych. Do głównych powikłań należą zaburzenia pracy serca oraz zaburzenia neurologiczne. Przypadkowe przyjęcie jakiejkolwiek ilości leku przez dziecko należy uważać za ciężkie przedawkowanie, potencjalnie zagrażające życiu.
Objawy przedawkowania
Objawy pojawiają się zwykle w ciągu 4 godzin po przyjęciu leku i osiągają maksymalne nasilenie po 24 godzinach. Z powodu przedłużonego wchłaniania leku, jego długiego czasu działania oraz krążenia w organizmie, zagrożenie może trwać przez 4 do 6 dni.
Możliwe objawy to:
- Ze strony układu nerwowego: senność, osłupienie, śpiączka, ataksja (zaburzenia koordynacji), niepokój, pobudzenie, wzmożenie odruchów, sztywność mięśni, ruchy mimowolne, drgawki.
- Ze strony serca i naczyń: niedociśnienie, przyspieszone bicie serca, niemiarowość, przedłużenie odstępu QTc, zaburzenia rytmu typu torsades de pointes, zaburzenia przewodzenia, wstrząs, niewydolność serca, w bardzo rzadkich przypadkach zatrzymanie akcji serca.
- Inne: hamowanie oddechu, sinica, wymioty, gorączka, rozszerzenie źrenic, pocenie się, zmniejszone oddawanie moczu lub brak oddawania moczu.
Co robić w przypadku przedawkowania?
Natychmiast skontaktuj się z lekarzem lub wezwij pogotowie ratunkowe. Pacjent powinien być hospitalizowany i pozostawać pod ścisłą obserwacją przez co najmniej 72 godziny. Leczenie jest objawowe i podtrzymujące – nie istnieje swoiste antidotum.
Skład leku
Każda tabletka powlekana Anafranil 10 mg zawiera:
- Substancja czynna: 10 mg chlorowodorku klomipraminy.
- Substancje pomocnicze o znanym działaniu: 33,25 mg laktozy jednowodnej oraz 28,27 mg sacharozy.
Ważne dla osób z nietolerancjami: Lek zawiera laktozę i sacharozę. Jeśli masz nietolerancję niektórych cukrów, skontaktuj się z lekarzem przed przyjęciem tego leku. Pacjenci z rzadkimi dziedzicznymi zaburzeniami, takimi jak nietolerancja galaktozy, brak laktazy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy, nietolerancja fruktozy lub niedobór sacharazy-izomaltazy, nie powinni przyjmować tego produktu.
Inne składniki
Rdzeń tabletki: krzemionka koloidalna, hypromeloza, laktoza jednowodna, magnezu stearynian, skrobia kukurydziana.
Otoczka: hypromeloza, celuloza mikrokrystaliczna, żelaza tlenek żółty (barwnik), tytanu dwutlenek, powidon K 30, sacharoza, talk, kopowidon, makrogol 8000.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Okres ważności leku wynosi 5 lat.
Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania tabletek powlekanych 10 mg.
Utylizacja
Nie wyrzucaj żadnych leków do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Zapytaj farmaceutę, jak usunąć leki, których już nie stosujesz. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko naturalne.
Charakterystyka Anafranil
Tabela charakterystyki leku
| Anafranil, tabletki powlekane, 10 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Anafranil dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Anafranil stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Anafranil to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 mg |
| Postać | tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Anafranil jest Teva |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Opinie o Anafranil
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Zamienniki Anafranil
oraz produkty podobne
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Producentem Anafranil jest
firma Teva
W portfolio producenta Teva znajduje się więcej produktów:
Anafranil
tabletki powlekane • 10 mgDOSTĘPNE WARIANTY
- Opakowanie
30 szt.Cena od 9.17 zł Produkt dostępny
w 1 aptekach
Ceny produktu
Gdzie kupić najtaniej?
Ceny dla wariantu: 30 szt.
Zobacz historię cen
FAQ
Najczęściej zadawane pytania
Jak długo trzeba czekać na efekty leczenia Anafanilem?
Efekty terapeutyczne Anafranilu zazwyczaj stają się widoczne po 2-3 tygodniach regularnego stosowania leku. W niektórych przypadkach poprawa może nastąpić później, dlatego ważne jest kontynuowanie leczenia zgodnie z zaleceniami lekarza.
Czy można nagle przerwać przyjmowanie Anafranilu?
Nie, nie wolno nagle przerywać stosowania Anafranilu. Nagłe odstawienie może wywołać objawy takie jak nudności, wymioty, biegunka, bezsenność, ból głowy i lęk. Dawkę należy zmniejszać stopniowo pod kontrolą lekarza.
Czy Anafranil uzależnia?
Anafranil nie jest lekiem uzależniającym w klasycznym tego słowa znaczeniu. Jednak nagłe przerwanie leczenia może wywołać objawy odstawienne, dlatego konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki pod nadzorem lekarza.
Czy podczas leczenia Anafanilem można spożywać alkohol?
Nie zaleca się spożywania alkoholu podczas leczenia Anafanilem, ponieważ alkohol może nasilać działanie hamujące leku na ośrodkowy układ nerwowy, potęgując senność i inne działania niepożądane.
Czy Anafranil wpływa na masę ciała?
Tak, zwiększenie masy ciała jest bardzo częstym działaniem niepożądanym Anafranilu. Lek może również zwiększać apetyt. Jeśli zauważysz znaczny przyrost masy ciała, skonsultuj się z lekarzem.
Czy można przyjmować Anafranil w ciąży?
Nie zaleca się stosowania Anafranilu w ciąży, chyba że lekarz uzna, że korzyści wyraźnie przewyższają ryzyko. Jeśli jesteś w ciąży lub planujesz ciążę, koniecznie poinformuj o tym lekarza.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do rozdziału
Dodatkowe informacje
Dowiedz się więcej o produkcie
Substancje pomocnicze o znanym działaniu
Anafranil 10 mg zawiera:
- 33,25 mg laktozy jednowodnej
- 28,27 mg sacharozy
Anafranil 25 mg zawiera:
- 15 mg laktozy jednowodnej
- 16,54 mg sacharozy
Dawkowanie w przypadku depresji, zespołów natręctw i fobii
Leczenie należy rozpocząć od 1 tabletki powlekanej 25 mg 2–3 razy na dobę lub 1 tabletki o przedłużonym uwalnianiu 75 mg 1 raz na dobę (najlepiej wieczorem). W ciężkich przypadkach maksymalna dawka może wynosić do 250 mg na dobę.
Dawkowanie w przypadku napadów lęku i agorafobii
Leczenie należy rozpocząć od 1 tabletki powlekanej 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 150 mg na dobę.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania
W trakcie leczenia Anafranilem istnieje ryzyko myśli samobójczych. Pacjenci powinni być uważnie obserwowani, szczególnie na początku leczenia oraz podczas zmian dawkowania. U pacjentów z zaburzeniami depresyjnymi oraz u dzieci i młodzieży może wystąpić nasilenie objawów psychicznych. Należy zachować ostrożność u pacjentów z chorobami układu krążenia oraz monitorować czynności serca.
Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Doświadczenie ze stosowaniem Anafranilu w ciąży jest ograniczone. Lek nie powinien być stosowany w ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko. Klomipramina przenika do mleka matki, dlatego należy stopniowo odstawić lek lub przerwać karmienie piersią.
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania Anafranilu obejmują: senność, osłupienie, zaburzenia rytmu serca oraz objawy neurologiczne. Przypadkowe przyjęcie leku przez dziecko należy uważać za ciężkie przedawkowanie, potencjalnie zagrażające życiu.
Nie daj się jesieni
