Elvanse

Dawkę ustala lekarz, dostosowując ją do indywidualnych potrzeb pacjenta. Zwykle zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 30 mg, ale może zostać zmniejszona do 20 mg. Maksymalna dawka dobowa nie powinna przekroczyć 70 mg. Nie wolno samodzielnie modyfikować dawki ani zażywać tylko części kapsułki. Jeśli po miesiącu leczenia nie nastąpi poprawa, konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem. Niewłaściwe stosowanie leku może prowadzić do zaburzeń zachowania i uzależnienia.

Ten lek może powodować różne skutki uboczne, choć nie u każdego one wystąpią. Często mogą wystąpić nierówne bicie serca czy ból w klatce piersiowej, co może być objawem chorób serca. Rzadziej mogą wystąpić nadmierne pobudzenie, nadmierna aktywność, brak zahamowań czy reakcje uczuleniowe. W niektórych przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje uczuleniowe, objawy psychotyczne, drgawki, zaburzenia rytmu serca, uszkodzenie wątroby, obrzęk skóry czy duszność. Jeśli wystąpią jakiekolwiek z tych objawów, należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza.

Nie powinieneś stosować tego leku, jeśli jesteś uczulony na lisdeksamfetaminę lub na którykolwiek z jego składników.
Jeśli w ciągu ostatnich 14 dni przyjmowałeś leki na depresję, zwane inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), nie powinieneś stosować tego leku.
Osoby z chorobą tarczycy, nadmiernym pobudzeniem, dużą aktywnością lub brakiem zahamowań powinny unikać tego leku.
Jeśli kiedykolwiek miałeś problemy z sercem, takie jak zawał, nierównomierne bicie serca, ból w klatce piersiowej, niewydolność serca, inne choroby serca lub wrodzone wady serca, nie powinieneś go stosować.
Ten lek jest przeciwwskazany również dla osób z wysokim ciśnieniem krwi, zwężeniem naczyń krwionośnych i jaskrą.

W przypadku zażycia nadmiernej ilości leku, konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub wezwanie pomocy medycznej. Wskazane jest poinformowanie personelu medycznego o ilości zażytego leku. Objawy przekroczenia dawki mogą obejmować: nadmierną aktywność ruchową, drżenie, wzmożenie niekontrolowanych ruchów, drobne skurcze mięśni, przyspieszony oddech, splątanie, skłonność do agresji, omamy, napady paniki, wysoką gorączkę lub zniszczenie mięśni. Późniejsze objawy mogą obejmować zmęczenie i depresję. Możliwe są również nudności, wymioty, biegunka lub kurczowe bóle brzucha. Czasami obserwuje się zmiany w funkcjonowaniu serca (przyspieszony, spowolniony lub nieregularny rytm), zbyt niskie lub zbyt wysokie ciśnienie krwi, zapaść krążeniową, drgawki i śpiączkę.