Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Biofuroksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn, który jest stosowany zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Jego głównym zadaniem jest zwalczanie bakterii odpowiedzialnych za zakażenia. Lek ten jest wykorzystywany głównie do leczenia zakażeń płuc, klatki piersiowej, układu moczowego, skóry i tkanek miękkich oraz brzucha. Dodatkowo, Biofuroksym może być stosowany w celu zapobiegania zakażeniom podczas operacji. Substancją czynną jest cefuroksym, należący do antybiotyków z grupy cefalosporyn.
Ulotka Biofuroksym dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Biofuroksym – antybiotyk cefalosporynowy nowej generacji
Biofuroksym to nowoczesny antybiotyk z grupy cefalosporyn drugiej generacji, zawierający cefuroksym w postaci soli sodowej. Produkt dostępny jest w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań w dawce 1,5 g. Lek ten stanowi skuteczne narzędzie w walce z różnorodnymi zakażeniami bakteryjnymi, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci, w tym u noworodków od momentu urodzenia.
Jak działa Biofuroksym?
Cefuroksym, substancja czynna leku Biofuroksym, działa poprzez zakłócanie budowy ściany komórkowej bakterii. Łączy się z białkami wiążącymi penicyliny, które są kluczowe dla prawidłowej budowy bakteryjnej ściany komórkowej. W wyniku tego procesu następuje przerwanie produkcji peptydoglikanu – głównego składnika ściany komórkowej bakterii. Uszkodzona ściana komórkowa prowadzi do zniszczenia bakterii i jej obumarcia. Dzięki temu mechanizmowi działania Biofuroksym skutecznie eliminuje chorobotwórcze bakterie z organizmu.
Kiedy stosuje się Biofuroksym?
Biofuroksym jest przepisywany w leczeniu różnorodnych zakażeń bakteryjnych. Lek ten wykazuje szczególną skuteczność w następujących przypadkach:
Zakażenia układu oddechowego
Pozaszpitalne zapalenie płuc to jedno z głównych wskazań do stosowania Biofuroksymu. Lek skutecznie zwalcza bakterie wywołujące ten stan zapalny płuc, który rozwija się poza szpitalem. Produkt jest również stosowany w zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli, pomagając opanować nagłe nasilenie objawów u osób cierpiących na tę przewlekłą chorobę układu oddechowego.
Zakażenia dróg moczowych
Biofuroksym jest skuteczny w leczeniu powikłanych zakażeń dróg moczowych, w tym odmiedniczkowego zapalenia nerek. Są to zakażenia, które obejmują nie tylko pęcherz moczowy, ale również nerki, wymagające bardziej intensywnego leczenia antybiotykowego.
Zakażenia skóry i tkanek miękkich
Lek znajduje zastosowanie w leczeniu różnych zakażeń skóry, takich jak zapalenie skóry i tkanki podskórnej (stan zapalny obejmujący głębsze warstwy skóry), róża (ostra infekcja skóry charakteryzująca się zaczerwienieniem i obrzękiem) oraz zakażenia ran.
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
Biofuroksym może być stosowany w leczeniu zakażeń występujących w jamie brzusznej, często w skojarzeniu z innymi antybiotykami, szczególnie gdy istnieje ryzyko obecności bakterii beztlenowych.
Zapobieganie zakażeniom pooperacyjnym
Lek odgrywa istotną rolę w profilaktyce zakażeń po różnych zabiegach chirurgicznych. Stosuje się go przed operacjami:
- Przewodu pokarmowego, w tym przełyku.
- Ortopedycznymi (dotyczącymi kości i stawów).
- Układu sercowo-naczyniowego.
- Ginekologicznymi, w tym przed cesarskim cięciem.
Jak stosować Biofuroksym?
Biofuroksym podaje się wyłącznie w warunkach szpitalnych przez wykwalifikowany personel medyczny. Lek można podawać na trzy sposoby: we wstrzyknięciu dożylnym (bezpośrednio do żyły), we wlewie dożylnym (powolnym podaniu do żyły) lub we wstrzyknięciu domięśniowym (do mięśnia).
Dawkowanie u dorosłych i dzieci o masie ciała powyżej 40 kg
Standardowa dawka w zapaleniu płuc i zaostrzeniu przewlekłego zapalenia oskrzeli wynosi 750 mg podawane co 8 godzin. W przypadku zakażeń skóry, zakażeń w jamie brzusznej oraz zakażeń dróg moczowych zalecana dawka to 1,5 g co 8 godzin. W szczególnie ciężkich zakażeniach dawka może być zwiększona do 750 mg co 6 godzin lub 1,5 g co 8 godzin.
W celach zapobiegawczych przed operacjami przewodu pokarmowego, ginekologicznymi lub ortopedycznymi podaje się 1,5 g podczas wprowadzania pacjenta do znieczulenia. Można następnie uzupełnić leczenie dwiema dawkami po 750 mg podanymi domięśniowo po 8 i 16 godzinach. Przed operacjami układu sercowo-naczyniowego i przełyku stosuje się 1,5 g podczas wprowadzania do znieczulenia, a następnie 750 mg co 8 godzin przez kolejne 24 godziny.
Dawkowanie u dzieci
U niemowląt w wieku powyżej 3 tygodni i dzieci o masie ciała poniżej 40 kg stosuje się dawkę od 30 do 100 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzieloną na 3 lub 4 dawki. W większości zakażeń wystarczająca jest dawka 60 mg na kilogram masy ciała na dobę.
U noworodków i niemowląt do 3 tygodni życia zalecana dawka wynosi od 30 do 100 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzielona na 2 lub 3 dawki.
Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek
Ponieważ cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki, u pacjentów z problemami nerkowym konieczne jest dostosowanie dawki. Przy klirensie kreatyniny powyżej 20 ml/min nie jest konieczne zmniejszanie dawki. Przy klirensie od 10 do 20 ml/min zaleca się dawkę 750 mg dwa razy na dobę, a przy klirensie poniżej 10 ml/min – 750 mg raz na dobę. U pacjentów dializowanych dawkę 750 mg podaje się po zakończeniu każdej dializy.
Kiedy nie wolno stosować Biofuroksymu?
Istnieją sytuacje, w których stosowanie Biofuroksymu jest całkowicie przeciwwskazane:
- Nadwrażliwość na cefuroksym – jeśli kiedykolwiek wystąpiła u Ciebie reakcja alergiczna na cefuroksym lub którąkolwiek substancję pomocniczą leku, nie możesz go stosować.
- Uczulenie na cefalosporyny – jeśli masz potwierdzoną wcześniej alergię na jakikolwiek antybiotyk z grupy cefalosporyn, Biofuroksym jest przeciwwskazany.
- Ciężka nadwrażliwość na inne antybiotyki beta-laktamowe – jeśli w przeszłości wystąpiła u Ciebie ciężka reakcja alergiczna, na przykład wstrząs anafilaktyczny, na penicyliny, monobaktamy lub karbapenemy, nie możesz przyjmować Biofuroksymu.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Reakcje alergiczne
Podobnie jak wszystkie antybiotyki beta-laktamowe, Biofuroksym może powodować ciężkie reakcje alergiczne, które w rzadkich przypadkach mogą zagrażać życiu. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien dokładnie sprawdzić, czy nie miałeś wcześniej reakcji alergicznych na cefuroksym, inne cefalosporyny lub jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy. Jeśli wystąpi ciężka reakcja alergiczna, leczenie należy natychmiast przerwać.
Ciężkie reakcje skórne
W związku z leczeniem Biofuroksymem mogą wystąpić bardzo poważne reakcje skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona czy toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka. Są to stany zagrażające życiu. Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące zmiany skórne podczas leczenia, natychmiast poinformuj o tym lekarza.
Jednoczesne stosowanie z innymi lekami
Należy zachować ostrożność stosując Biofuroksym w dużych dawkach jednocześnie z silnymi lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid, lub z antybiotykami aminoglikozydowymi. Takie połączenie może wpływać na czynność nerek. U osób starszych oraz u osób z problemami nerkowymi w przeszłości konieczne jest monitorowanie czynności nerek.
Nadmierny wzrost drobnoustrojów
Długotrwałe stosowanie Biofuroksymu może prowadzić do nadmiernego wzrostu drobnoustrojów niewrażliwych na lek, takich jak grzyby Candida czy bakteria Clostridioides difficile. Może to powodować nowe zakażenia, takie jak grzybica jamy ustnej lub rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego. Jeśli podczas leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi u Ciebie biegunka, natychmiast skontaktuj się z lekarzem.
Zawartość sodu
Każda fiolka Biofuroksymu zawiera 83 mg sodu, co stanowi około 4% maksymalnej zalecanej dziennej dawki sodu dla dorosłych. Osoby na diecie niskosodowej powinny wziąć to pod uwagę. Należy również pamiętać, że dodatkowy sód może pochodzić z płynu używanego do rozcieńczenia leku.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Biofuroksym może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęstsze działania niepożądane
Do najczęściej obserwowanych działań niepożądanych należą:
- Neutropenia – zmniejszenie liczby białych krwinek (neutrofili) we krwi, co może osłabiać odporność organizmu.
- Eozynofilia – zwiększenie liczby eozynofili (rodzaj białych krwinek) we krwi.
- Przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych lub zwiększenie stężenia bilirubiny – zmiany w wynikach badań krwi wskazujących na funkcję wątroby.
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – ból, zaczerwienienie lub zakrzepowe zapalenie żył w miejscu podania leku.
Zakażenia
Podczas leczenia może wystąpić nadmierny wzrost grzybów Candida lub bakterii Clostridioides difficile, co może prowadzić do nowych zakażeń.
Zaburzenia krwi
Mogą wystąpić zmiany w składzie krwi, takie jak: zmniejszenie stężenia hemoglobiny, leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek), małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi) czy niedokrwistość hemolityczna (rozpad czerwonych krwinek).
Reakcje alergiczne
Możliwe są różne reakcje alergiczne, od łagodnych (gorączka polekowa, pokrzywka, świąd) po ciężkie (wstrząs anafilaktyczny, obrzęk naczynioruchowy). W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić ciężkie reakcje skórne zagrażające życiu.
Zaburzenia żołądkowo-jelitowe
Mogą pojawić się dolegliwości żołądkowo-jelitowe, takie jak nudności, wymioty, biegunka. W rzadkich przypadkach może rozwinąć się rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego.
Zaburzenia nerek
Obserwowano zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy krwi, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego oraz zmniejszenie klirensu kreatyniny, co może wskazywać na zaburzenia czynności nerek.
Inne działania niepożądane
Zgłaszano również przypadki zespołu Kounisa (ostry skurcz tętnic wieńcowych wywołany reakcją alergiczną), zapalenie naczyń skórnych oraz śródmiąższowe zapalenie nerek.
Jeśli wystąpi u Ciebie którykolwiek z objawów niepożądanych, w tym objawy niewymienione w tym opisie, powiadom lekarza lub farmaceutę.
Interakcje z innymi lekami
Biofuroksym może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Probenecyd
Nie zaleca się jednoczesnego stosowania probenecydu z Biofuroksymem. Probenecyd wydłuża wydalanie antybiotyku i zwiększa jego maksymalne stężenie w surowicy.
Leki moczopędne i potencjalnie nefrotoksyczne
Należy zachować ostrożność podczas jednoczesnego stosowania Biofuroksymu z silnymi lekami moczopędnymi, takimi jak furosemid, lub z lekami potencjalnie szkodliwymi dla nerek, takimi jak antybiotyki aminoglikozydowe. Takie połączenie może zwiększać ryzyko zaburzeń czynności nerek.
Doustne leki przeciwzakrzepowe
Jednoczesne stosowanie Biofuroksymu z doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi może powodować zwiększenie międzynarodowego współczynnika znormalizowanego (INR), co wymaga monitorowania przez lekarza.
Aminoglikozydy
Roztworów Biofuroksymu nie należy mieszać z roztworami aminoglikozydów w jednej strzykawce lub pojemniku, ponieważ mogą one wzajemnie inaktywować swoje działanie. Jeśli konieczne jest podanie obu leków, należy je wstrzykiwać w różne miejsca.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Dane dotyczące stosowania Biofuroksymu u kobiet ciężarnych są ograniczone. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na reprodukcję. Lek może być przepisany kobiecie ciężarnej tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają potencjalne ryzyko. Wiadomo, że cefuroksym przekracza barierę łożyskową i osiąga terapeutyczne stężenia w płynie owodniowym i w krwi pępowinowej.
Karmienie piersią
Cefuroksym jest wydzielany w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Chociaż nie jest spodziewane wystąpienie działań niepożądanych podczas stosowania dawek terapeutycznych, nie można całkowicie wykluczyć ryzyka biegunki lub zakażenia grzybiczego błon śluzowych u dziecka. Lekarz powinien podjąć decyzję czy przerwać karmienie piersią, czy przerwać leczenie, biorąc pod uwagę korzyści z karmienia piersią dla dziecka oraz korzyści z leczenia dla matki.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Nie przeprowadzono badań nad wpływem Biofuroksymu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Biorąc pod uwagę znane działania niepożądane, jest mało prawdopodobne, aby Biofuroksym miał wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn.
Przechowywanie leku
Biofuroksym należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, bez dostępu światła. Okres ważności nieotwartego opakowania wynosi 2 lata. Po rozpuszczeniu roztwór zachowuje trwałość przez 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Skład leku
Każda fiolka zawiera 1,5 g cefuroksymu w postaci soli sodowej. Produkt nie zawiera substancji pomocniczych. Lek ma postać białego lub prawie białego, krystalicznego proszku. Każda fiolka zawiera również 83 mg sodu.
Opakowanie
Biofuroksym dostępny jest w fiolkach szklanych zamkniętych gumowym korkiem i zabezpieczonych aluminiowym kapslem. Opakowanie zawiera 1 lub 10 fiolek w tekturowym pudełku. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Ważne informacje
Biofuroksym jest lekiem wydawanym wyłącznie na receptę i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy przekazywać leku innym osobom. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności. Jeśli masz dodatkowe pytania dotyczące stosowania tego leku, zapytaj lekarza lub farmaceutę.
Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Zamienniki Biofuroksym
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Biofuroksym, proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań, 1,5 g | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Biofuroksym dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Biofuroksym stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Biofuroksym to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 1,5 g |
| Postać | proszek do sporządzania roztworu lub zawiesiny do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Biofuroksym jest Polpharma |
| Zamienniki | Zamiennikami Biofuroksym są Cefuroxim-MIP i Cefuroxim Kabi |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Biofuroksym
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Producentem Biofuroksym jest
firma Polpharma
W portfolio producenta Polpharma znajduje się więcej produktów:
Cena Biofuroksym w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Biofuroksym
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Biofuroksym?
FAQ
Czy Biofuroksym można stosować u noworodków?
Tak, Biofuroksym można stosować u noworodków od urodzenia. U niemowląt do 3 tygodni życia stosuje się dawkę od 30 do 100 mg na kilogram masy ciała na dobę, podzieloną na 2 lub 3 dawki.
Jak szybko działa Biofuroksym po podaniu?
Po podaniu domięśniowym maksymalne stężenia w surowicy występują w ciągu 30 do 60 minut. Po podaniu dożylnym terapeutyczne stężenia osiągane są jeszcze szybciej – już po 15 minutach.
Czy podczas leczenia Biofuroksymem można karmić piersią?
Cefuroksym jest wydzielany w niewielkich ilościach do mleka ludzkiego. Decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią podczas leczenia powinien podjąć lekarz, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i matki.
Co zrobić gdy wystąpi biegunka podczas leczenia Biofuroksymem?
Biegunka może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego. Jeśli wystąpi biegunka podczas lub po zakończeniu leczenia, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Nie należy stosować leków hamujących perystaltykę bez konsultacji z lekarzem.
Jak długo można przechowywać przygotowany roztwór Biofuroksymu?
Po rozpuszczeniu roztwór zachowuje trwałość przez 24 godziny w temperaturze od 2°C do 8°C. Zgodnie z zasadami prawidłowego postępowania roztwór należy użyć bezpośrednio po przygotowaniu.
Czy Biofuroksym można stosować u osób z problemami nerkowymi?
Tak, ale wymagane jest dostosowanie dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawka powinna być zmniejszona w zależności od klirensu kreatyniny, ponieważ cefuroksym jest wydalany głównie przez nerki.
Nie daj się jesieni
