Sól Epsom to połączenie kwasu siarkowego i magnezu. Jest potwornie gorzka. Kiedyś lekarze zalecali ją w zaparciach. Wciąż jest ważnym preparatem w apteczce ratownika medycznego i lekarza pogotowia medycznego. Od jakiegoś czasu pacjenci pytają w aptece o sól Epsom. Interesuje ich, która jest najlepsza. Skąd zainteresowanie siarczanem magnezu? Czy odkryto jakieś nowe właściwości soli Epsom?
W dzisiejszym świecie dużo mówi się o utrzymaniu szczupłej sylwetki. Z pewnością jest to zdecydowanie zdrowsze opcja niż widmo otyłości, która grozi dużej części ludzi, w szczególności rozwiniętej części świata. Niestety coraz częściej dochodzi do sytuacji skrajnych, albo spożywane są zbyt duże ilości pożywienia, albo wręcz przeciwnie. Odpowiednio zbilansowana dieta jest bardzo ważna z punktu widzenia zachowania zdrowia, dlatego w przypadku braku apetytu warto zainteresować się gdzie tkwi problem. Może być to wynikać zarówno ze złej diety, jak i problemów zdrowotnych. W aptece można znaleźć wiele preparatów na tę dolegliwość? Które z nich są skuteczne?
Tężyczka jest chorobą objawiającą się problemami z układem mięśniowym. U pacjentów cierpiących na nią dochodzi do drętwienia i drżenia mięśni. Tężyczka ma różne postacie, które związane są z różnymi rodzajami zaburzeń współistniejących. W poniższym artykule dowiesz się jak diagnozować i czym leczyć tężyczkę?
Ryfaksymina, fidaksomycyna i nifuroksazyd to leki o miejscowym działaniu w przewodzie pokarmowym, wykorzystywane w leczeniu różnych chorób jelit. Choć wszystkie należą do leków przeciwbakteryjnych stosowanych doustnie, ich wskazania, bezpieczeństwo i mechanizmy działania nieco się różnią. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice między tymi substancjami – dowiedz się, kiedy są stosowane, jak działają i czym kierować się przy ich wyborze.
Siarczan sodu, pikosiarczan sodu oraz laktuloza to substancje przeczyszczające o różnym zastosowaniu i mechanizmach działania. Stosowane są głównie w przygotowaniu do badań jelit oraz leczeniu zaparć, ale różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem użycia w różnych grupach pacjentów oraz możliwymi przeciwwskazaniami. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi trzema substancjami, aby lepiej zrozumieć ich rolę w leczeniu i przygotowaniu do procedur medycznych.
Mesalazyna to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych chorób zapalnych jelit, takich jak wrzodziejące zapalenie jelita grubego i choroba Leśniowskiego-Crohna. Jej działanie polega głównie na miejscowym łagodzeniu stanu zapalnego w przewodzie pokarmowym. W zależności od postaci leku oraz drogi podania, wskazania do stosowania mesalazyny mogą się różnić, a terapia jest dostosowywana do wieku pacjenta oraz stopnia nasilenia choroby. Poznaj, w jakich sytuacjach lekarz może zalecić stosowanie mesalazyny i jakie są jej zastosowania u dorosłych, dzieci oraz w szczególnych grupach pacjentów.
Tocilizumab to nowoczesny lek stosowany w leczeniu wielu poważnych schorzeń zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów czy ciężkie postacie COVID-19. Jego działanie opiera się na blokowaniu szlaku interleukiny-6, co pozwala skutecznie kontrolować stan zapalny. Jednak bezpieczeństwo stosowania tocilizumabu zależy od wielu czynników – od drogi podania, dawki, aż po wiek i stan zdrowia pacjenta. Poznaj szczegółowy profil bezpieczeństwa tej substancji, by świadomie korzystać z nowoczesnych możliwości terapii.
Tofacytynib to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu różnych chorób zapalnych, takich jak reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Chociaż lek ten może znacząco poprawić jakość życia wielu pacjentów, jego stosowanie wiąże się z określonymi ryzykami i wymaga zachowania szczególnej ostrożności w niektórych grupach osób. Bezpieczeństwo tofacytynibu zależy od postaci leku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta, dlatego bardzo ważne jest przestrzeganie zaleceń lekarza i regularne wykonywanie badań kontrolnych.
Lomitapid to nowoczesna substancja czynna stosowana u dorosłych z bardzo rzadką, dziedziczną postacią hipercholesterolemii. Choć pomaga skutecznie obniżać poziom cholesterolu, jej stosowanie wiąże się z określonymi przeciwwskazaniami i sytuacjami, w których konieczna jest szczególna ostrożność. Poznaj najważniejsze informacje o tym, kto nie powinien przyjmować lomitapidu i w jakich przypadkach leczenie wymaga dokładnej kontroli.
Linkomycyna to antybiotyk stosowany w leczeniu poważnych zakażeń bakteryjnych. Jej bezpieczeństwo zależy od wielu czynników, takich jak wiek pacjenta, stan zdrowia nerek i wątroby oraz droga podania leku. W niektórych sytuacjach wymaga szczególnej ostrożności, a u określonych grup pacjentów jej stosowanie może być przeciwwskazane lub wymagać zmiany dawkowania.
Linaklotyd to nowoczesna substancja czynna przeznaczona do leczenia zespołu jelita drażliwego z zaparciami u dorosłych. Działa poprzez poprawę pracy jelit oraz łagodzenie bólu brzucha, przynosząc ulgę osobom cierpiącym na przewlekłe problemy trawienne. Wskazania, skuteczność i ograniczenia wiekowe zostały jasno określone w badaniach klinicznych.
Chlormadynon, stosowany w połączeniu z etynyloestradiolem jako składnik doustnych środków antykoncepcyjnych, jest skutecznym lekiem o szeroko przebadanym profilu bezpieczeństwa. Jego stosowanie wymaga jednak zachowania szczególnej ostrożności u niektórych grup pacjentek, zwłaszcza ze względu na ryzyko zakrzepicy oraz przeciwwskazania dotyczące kobiet w ciąży i karmiących piersią. Poznaj najważniejsze aspekty bezpieczeństwa tej substancji i sprawdź, jakie środki ostrożności należy zachować podczas jej stosowania.
RIXACAM to lek przeciwzakrzepowy stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Przeciwwskazania do jego stosowania obejmują nadwrażliwość na składniki leku, nadmierne krwawienie, choroby narządów, jednoczesne stosowanie innych leków przeciwzakrzepowych, chorobę wątroby oraz ciążę i karmienie piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, szczególnie w przypadku zwiększonego ryzyka krwawienia, posiadania protez zastawek, zespołu antyfosfolipidowego oraz planowanych zabiegów chirurgicznych.
Lek Axaltra, zawierający rywaroksaban, jest stosowany w profilaktyce i leczeniu zakrzepów krwi. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na rywaroksaban, nadmiernego krwawienia, chorób zwiększających ryzyko krwawienia, jednoczesnego stosowania innych leków przeciwzakrzepowych, chorób wątroby oraz w ciąży i podczas karmienia piersią. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem i przestrzegać jego zaleceń.
Lek Dimethyl fumarate Teva jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Nie należy go zażywać w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz przy podejrzeniu lub potwierdzeniu postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić badania liczby białych krwinek oraz czynności nerek i wątroby. Należy unikać interakcji z lekami zawierającymi estry kwasu fumarowego, lekami wpływającymi na układ odpornościowy, lekami nefrotoksycznymi oraz szczepionkami zawierającymi żywe drobnoustroje.
Lek Noroplex, zawierający fumaran dimetylu, jest stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Nie należy go zażywać w przypadku uczulenia na składniki leku, podejrzenia lub potwierdzenia postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML), ciężkich chorób nerek, wątroby, żołądka lub jelit, oraz ciężkich zakażeń. Pacjenci przyjmujący inne leki powinni skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia. Unikaj spożywania wysokoprocentowych napojów alkoholowych w ilości przekraczającej 50 ml w ciągu godziny od przyjęcia leku. Kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem leczenia.
Arbicen to lek stosowany w leczeniu rzutowo-remisyjnej postaci stwardnienia rozsianego. Nie należy go stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku oraz postępującej wieloogniskowej leukoencefalopatii (PML). Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien przeprowadzić badania i monitorować stan pacjenta. Ważne jest unikanie jednoczesnego stosowania leku z innymi lekami wpływającymi na układ odpornościowy oraz lekami nefrotoksycznymi. Należy również unikać szczepionek żywych podczas leczenia. Najczęstsze działania niepożądane to zaczerwienienie skóry, biegunka, nudności i bóle brzucha.
















