Symglic

Zaleca się przyjmowanie leku doustnie, zazwyczaj przed lub podczas pierwszego głównego posiłku dnia. Jeśli nie spożywasz śniadania, postępuj zgodnie z zaleceniami lekarza. Tabletki należy połykać w całości, popijając co najmniej połową szklanki wody. Zwykle początkowa dawka to jedna tabletka 1 mg raz dziennie. Lekarz może zwiększyć dawkę po 1-2 tygodniach leczenia. Maksymalna dawka to 6 mg na dobę.

Lek ten, jak każdy inny, może powodować skutki uboczne, ale nie u każdego one wystąpią. Może wywołać reakcje alergiczne, które mogą prowadzić do trudności z oddychaniem, spadku ciśnienia krwi, a nawet do wstrząsu. Może również powodować problemy z wątrobą, takie jak zażółcenie skóry i oczu, zapalenie wątroby czy niewydolność wątroby. Inne możliwe skutki uboczne to skórna nadwrażliwość, ciężka hipoglikemia z utratą przytomności, zmniejszenie liczby komórek krwi, które mogą prowadzić do krwawienia, zakażeń, bladości skóry, osłabienia lub utraty tchu. Rzadziej mogą wystąpić nudności, wymioty, biegunka, uczucie sytości, wzdęcia, ból brzucha czy zmniejszenie stężenia sodu we krwi. W razie wystąpienia któryregokolwiek z tych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Kiedy nie stosować leku Symglic
− jeśli pacjent ma uczulenie na glimepiryd lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;
− jeśli pacjent ma uczulenie na inne leki z grupy pochodnych sulfonylomocznika (leki stosowane w celu obniżenia poziomu cukru we krwi np. glibenklamid) lub sulfonamidy (leki stosowane w zakażeniach
bakteryjnych np. sulfametoksazol);
− jeśli u pacjenta występuje cukrzyca insulinozależna (cukrzyca typu 1);
− jeśli u pacjenta występuje kwasica ketonowa (powikłanie cukrzycy w którym wzrasta poziom kwasów w organizmie i występują następujące objawy: zmęczenie, mdłości (nudności), częste oddawanie
moczu i sztywność mięśni);
− jeśli u pacjenta występuje śpiączka cukrzycowa;
− jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek;
− jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby;
− jeśli pacjentka jest w ciąży;
− jeśli pacjentka karmi piersią.

W przypadku przyjęcia zbyt dużej dawki leku lub dodatkowej dawki, istnieje ryzyko hipoglikemii. Objawy to m.in. drżenie, potliwość, niepokój, zaburzenia koncentracji, uczucie głodu. W takiej sytuacji konieczne jest natychmiastowe spożycie cukru (np. kostka cukru, słodki sok, słodka herbata) i kontakt z lekarzem lub farmaceutą. U dzieci, które przypadkowo zażyły lek, ilość podanego cukru musi być ściśle kontrolowana, aby uniknąć ryzyka hiperglikemii. Nie podaje się jedzenia ani picia osobom nieprzytomnym. Stan hipoglikemii może utrzymywać się przez pewien czas, dlatego ważne jest monitorowanie pacjenta aż do ustąpienia zagrożenia. W ciężkich przypadkach, z utratą przytomności i poważnymi powikłaniami neurologicznymi, wymagane jest natychmiastowe leczenie i hospitalizacja. Ważne jest, aby osoby w otoczeniu pacjenta były świadome jego stanu i wezwały pomoc medyczną, gdy jest to konieczne.