Letrox

Lek Letrox powinniśmy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Dawkę ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. W leczeniu niedoczynności tarczycy początkowa dawka dla dorosłych wynosi 25-50 mikrogramów na dobę, z możliwością zwiększenia o 25-50 mikrogramów co 2-4 tygodnie, do dawki dobowej 100-200 mikrogramów. Dla dzieci dawka podtrzymująca wynosi 100-150 mikrogramów na m² powierzchni ciała na dobę. U noworodków i niemowląt zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 mikrogramów na kg masy ciała na dobę przez pierwsze 3 miesiące. U pacjentów w podeszłym wieku, u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca oraz u pacjentów z ciężką lub długotrwałą niedoczynnością tarczycy leczenie hormonami tarczycy powinno być rozpoczynane ze szczególną ostrożnością.

Lek Letrox może powodować skutki uboczne, choć nie u każdego się one pojawiają. Najczęściej występujące to kołatanie serca, bezsenność i ból głowy. Inne, mniej częste, ale możliwe do wystąpienia to szybkie bicie serca, nerwowość, zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe oraz zaburzenia rytmu serca. Możliwe są także reakcje alergiczne, takie jak wysypka, swędzenie, trudności w oddychaniu czy obrzęk twarzy, warg, gardła lub języka. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznej, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.

Przeciwwskazania:
– jeśli pacjent ma uczulenie na lewotyroksynę sodową lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– nieleczona nadczynność tarczycy,
– niedoczynność nadnerczy i pacjent nie otrzymuje odpowiedniego leczenia zastępczego,
– nieleczona niedoczynność gruczołu przysadki, jeśli prowadzi do niewydolności kory nadnerczy wymagającej leczenia,
– ostry zawał mięśnia sercowego,
– ostre zapalenie mięśnia sercowego,
– ostre zapalenie wszystkich warstw ściany serca (zapalenie serca).

W przypadku przyjęcia większej dawki leku niż zalecana, należy natychmiast zgłosić się do lekarza. Po przedawkowaniu mogą wystąpić objawy nadczynności tarczycy.