
Humalog Mix50 to lek wydawany na receptę w postaci zawiesiny do wstrzykiwań zawierający w składzie mieszaninę insuliny lispro oraz zawiesiny protaminowej insuliny lispro. Insulina lispro jest analogiem insuliny ludzkiej naturalnie produkowanej przez trzustkę. Wskazaniem do stosowania produktu leczniczego jest leczenie cukrzycy.

Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Humalog Mix50 to zawiesina do wstrzykiwań zawierająca insulinę lizpro – nowoczesny analog insuliny ludzkiej otrzymywany metodą inżynierii genetycznej. Każdy mililitr preparatu zawiera 100 jednostek insuliny lizpro, co odpowiada 3,5 mg substancji czynnej. Produkt jest przeznaczony dla pacjentów z cukrzycą, którzy wymagają stosowania insuliny do utrzymania prawidłowego poziomu glukozy we krwi.
Insulina lizpro powstaje w procesie rekombinacji DNA z wykorzystaniem bakterii E. coli, co gwarantuje wysoką czystość i skuteczność preparatu. Preparat charakteryzuje się szybkim początkiem działania, co pozwala na większą elastyczność w planowaniu posiłków i lepszą kontrolę glikemii.
Humalog Mix50 dostępny jest w trzech postaciach:
Preparat ma postać białej zawiesiny. Do substancji pomocniczych należą między innymi: siarczan protaminy, m-krezol, fenol, glicerol, disodu fosforan siedmiowodny, tlenek cynku oraz woda do wstrzykiwań.
Insulina lizpro działa na podobnej zasadzie jak naturalna insulina wytwarzana przez trzustkę. Jej głównym zadaniem jest regulowanie metabolizmu glukozy – umożliwia komórkom organizmu wykorzystanie cukru z krwi jako źródła energii. Dzięki temu obniża się poziom glukozy we krwi do prawidłowych wartości.
Kluczową zaletą insuliny lizpro jest szybki początek działania – efekt występuje już około 15 minut po wstrzyknięciu. Maksymalne stężenie we krwi osiągane jest po 30-70 minutach. To oznacza, że preparat można podawać bezpośrednio przed posiłkiem (0-15 minut wcześniej), w przeciwieństwie do tradycyjnej insuliny krótkodziałającej, którą należy podawać na 30-45 minut przed jedzeniem.
Insulina wywiera również działanie anaboliczne i antykataboliczne – wspomaga budowę tkanek i zapobiega ich rozpadowi. W tkance mięśniowej nasila syntezę glikogenu (zapasowej formy glukozy), kwasów tłuszczowych i białek, jednocześnie hamując procesy rozkładu tych substancji.
Preparat jest wskazany u pacjentów z cukrzycą, którzy wymagają stosowania insuliny do utrzymania prawidłowej homeostazy glukozy – czyli prawidłowego poziomu cukru we krwi. Może być stosowany zarówno u osób z cukrzycą typu 1 (insulinozależną), jak i typu 2.
Badania kliniczne wykazały, że pacjenci stosujący preparaty z insuliną lizpro doświadczali mniejszej hiperglikemii poposiłkowej (nadmiernego wzrostu poziomu cukru po jedzeniu) w porównaniu do osób stosujących tradycyjne mieszanki insuliny ludzkiej.
Dawkowanie ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. Preparat można podawać na krótko przed posiłkami, a w razie potrzeby także wkrótce po posiłku. Dzięki szybkiemu działaniu insuliny lizpro, nie trzeba długo czekać między wstrzyknięciem a jedzeniem.
Czas działania insuliny może być różny u różnych osób, a także u tej samej osoby w zależności od sytuacji. Na czas działania wpływają takie czynniki jak: wielkość dawki, miejsce iniekcji, ukrwienie, temperatura ciała i poziom aktywności fizycznej.
Humalog Mix50 należy podawać wyłącznie podskórnie – w żadnym wypadku nie wolno podawać go dożylnie. Iniekcję można wykonać w następujących miejscach:
Bardzo ważne jest regularne zmienianie miejsca wstrzyknięcia – to samo miejsce nie powinno być wykorzystywane częściej niż raz w miesiącu. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko wystąpienia zmian skórnych, takich jak lipodystrofia (zaburzenia tkanki tłuszczowej pod skórą) czy amyloidoza skórna (odkładanie się nieprawidłowych białek). Takie zmiany mogą wpływać na wchłanianie insuliny i utrudniać kontrolę poziomu cukru.
Po wstrzyknięciu nie należy masować miejsca iniekcji. Należy także upewnić się, że igła nie trafiła do naczynia krwionośnego.
Przed użyciem preparat należy dokładnie wymieszać, aby uzyskać jednorodną, mętną lub mleczną zawiesinę:
Nie należy potrząsać preparatem, ponieważ może to spowodować powstanie piany utrudniającej prawidłowe odmierzenie dawki. Przed użyciem zawsze należy sprawdzić wygląd preparatu – nie stosować, jeśli widoczne są grudki, białe cząsteczki przylegające do ścianek lub dna, lub jeśli preparat wygląda jakby był zaszroniony.
U osób z problemami nerkologicznymi zapotrzebowanie na insulinę może być zmniejszone. Insulina lizpro ulega szybszemu wchłanianiu także u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, niezależnie od stopnia uszkodzenia nerek.
Zaburzenia pracy wątroby mogą wpływać na zapotrzebowanie organizmu na insulinę. Z jednej strony, wątroba z problemami ma ograniczoną zdolność do wytwarzania glukozy i rozkładu insuliny, co może zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę. Z drugiej strony, u pacjentów z przewlekłymi chorobami wątroby może wystąpić oporność na insulinę, co zwiększa zapotrzebowanie. Insulina lizpro wchłania się szybciej także u osób z zaburzoną czynnością wątroby.
Podanie preparatu dzieciom poniżej 12 roku życia można rozważyć tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przewyższają te z zastosowania zwykłej insuliny rozpuszczalnej.
Dane z dużej grupy kobiet stosujących insulinę lizpro w czasie ciąży nie wskazują na szkodliwy wpływ na przebieg ciąży ani stan zdrowia płodu i noworodka. U kobiet w ciąży chorych na cukrzycę (zarówno cukrzycę typu 1, jak i cukrzycę ciężarnych) niezwykle ważne jest utrzymanie właściwej kontroli glikemii przez cały okres ciąży.
Zapotrzebowanie na insulinę zazwyczaj zmniejsza się w pierwszym trymestrze ciąży, a następnie wzrasta w drugim i trzecim trymestrze. Pacjentki powinny poinformować lekarza o zajściu w ciążę lub jej planowaniu.
U kobiet karmiących piersią może być konieczna modyfikacja dawki insuliny i diety. Badania na zwierzętach nie wykazały, aby insulina lizpro powodowała zaburzenia płodności.
Preparatu nie wolno stosować w następujących sytuacjach:
Zmiana typu lub marki stosowanej insuliny powinna odbywać się wyłącznie pod ścisłym nadzorem lekarza. Zmiana mocy, marki, typu, pochodzenia lub metody produkcji insuliny może wymagać modyfikacji dawki.
Hipoglikemia to najczęstsze działanie niepożądane związane ze stosowaniem insuliny. Może wystąpić, gdy dawka insuliny jest zbyt duża w stosunku do spożytego pokarmu lub wydatkowanej energii. Objawy hipoglikemii to:
Wczesne objawy ostrzegawcze hipoglikemii mogą być osłabione lub zmienione w niektórych sytuacjach, takich jak: długotrwała cukrzyca, intensywna insulinoterapia, neuropatia cukrzycowa (uszkodzenie nerwów), przyjmowanie niektórych leków (np. beta-blokerów). Niektórzy pacjenci po przejściu z insuliny zwierzęcej na ludzką zgłaszali, że objawy ostrzegawcze były słabsze lub inne.
Niewyrównana hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, śpiączki, a nawet zgonu.
Stosowanie nieodpowiednich dawek lub przerwanie leczenia, szczególnie u osób z cukrzycą typu 1, może prowadzić do hiperglikemii i kwasicy ketonowej – stanów potencjalnie zagrażających życiu.
Regularna zmiana miejsca wstrzyknięcia jest kluczowa dla zmniejszenia ryzyka lipodystrofii i amyloidozy skórnej. Jeśli insulina zostanie wstrzyknięta w obszar z takimi zmianami, może być gorzej wchłaniana, co utrudni kontrolę poziomu cukru. Po zmianie miejsca wstrzyknięcia na obszar bez zmian zaleca się częstszą kontrolę glikemii i ewentualnie dostosowanie dawki.
Zapotrzebowanie na insulinę może się zmieniać w różnych sytuacjach:
Ćwiczenia fizyczne wykonywane bezpośrednio po posiłku mogą zwiększyć ryzyko hipoglikemii.
Zgłaszano przypadki niewydolności serca podczas jednoczesnego stosowania insuliny z pioglitazonem (lek na cukrzycę), szczególnie u pacjentów z czynnikami ryzyka niewydolności serca. W przypadku takiego leczenia skojarzonego należy obserwować pacjenta pod kątem objawów niewydolności serca, zwiększenia masy ciała i obrzęków. Jeśli wystąpi nasilenie objawów ze strony serca, należy przerwać stosowanie pioglitazonu.
Przed każdym wstrzyknięciem należy sprawdzić etykietę insuliny, aby uniknąć przypadkowego pomylenia różnych mocy preparatu lub innych insulin. Pacjenci muszą wzrokowo sprawdzić ilość wybranych jednostek w okienku dawkowania. Osoby niewidome lub słabowidzące powinny zawsze korzystać z pomocy innej osoby z dobrym wzrokiem, przeszkolonej w zakresie obsługi wstrzykiwacza.
Niektóre leki mogą wpływać na działanie insuliny i zapotrzebowanie organizmu na nią:
Przed zastosowaniem jakiegokolwiek nowego leku podczas stosowania Humalog Mix50 należy skonsultować się z lekarzem. Nie przeprowadzano badań dotyczących mieszania tego preparatu z innymi insulinami.
Najczęstszym działaniem niepożądanym podczas stosowania insuliny jest hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru we krwi). Ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, a w skrajnych przypadkach do zgonu.
W miejscu wstrzyknięcia może wystąpić rumień, obrzęk i swędzenie. Te objawy zwykle ustępują w ciągu kilku dni lub tygodni. Czasami mogą być spowodowane innymi czynnikami niż sama insulina, np. substancjami drażniącymi w środkach do odkażania skóry lub nieprawidłową techniką wstrzykiwania.
Uogólniona nadwrażliwość na insulinę występuje rzadko, ale jest potencjalnie bardziej niebezpieczna. Objawy to:
W ciężkich przypadkach takie reakcje mogą stanowić zagrożenie życia.
Lipodystrofia (zaburzenia tkanki tłuszczowej) i amyloidoza skórna (odkładanie się nieprawidłowych białek) mogą wystąpić w miejscu wstrzyknięcia i spowodować opóźnienie wchłaniania insuliny. Ciągła zmiana miejsca wstrzyknięcia w obrębie danego obszaru może zmniejszyć ryzyko wystąpienia takich reakcji lub im zapobiec.
Podczas leczenia insuliną, szczególnie gdy wcześniej słaba kontrola glikemii uległa poprawie dzięki intensywnej insulinoterapii, mogą wystąpić obrzęki.
Nie ma jednoznacznej definicji przedawkowania insuliny, ponieważ poziom glukozy we krwi zależy od wielu skomplikowanych procesów. Nadmierna aktywność insuliny w stosunku do spożytego pokarmu i wydatkowanej energii może prowadzić do hipoglikemii.
Może być konieczne długotrwałe podawanie węglowodanów i obserwacja pacjenta, ponieważ hipoglikemia może wystąpić ponownie po krótkotrwałej poprawie.
Hipoglikemia może obniżyć zdolność koncentracji i szybkość reagowania. Stanowi to zagrożenie podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi urządzeń mechanicznych. Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność, aby uniknąć hipoglikemii podczas prowadzenia pojazdów.
Jest to szczególnie ważne u osób, które słabiej odczuwają wczesne objawy ostrzegawcze hipoglikemii lub u których hipoglikemia występuje często. W takich przypadkach należy rozważyć, czy prowadzenie pojazdów jest bezpieczne.
Preparat należy przechowywać w lodówce w temperaturze 2-8°C przez okres do 3 lat od daty produkcji. Nie zamrażać. Chronić przed nadmiernym ciepłem i bezpośrednim działaniem światła słonecznego.
Po otwarciu lub umieszczeniu wkładu we wstrzykiwaczu preparat można stosować przez 28 dni:
Aby uniknąć przeniesienia chorób zakaźnych, każdy wkład lub wstrzykiwacz może być używany tylko przez jedną osobę, nawet jeśli igła została zmieniona. Pacjenci stosujący fiolki nigdy nie mogą dzielić się igłami lub strzykawkami z innymi osobami.
Po każdym wstrzyknięciu należy wyrzucić użytą igłę w bezpieczny sposób, zgodnie z lokalnymi przepisami. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu należy usunąć zgodnie z lokalnymi wytycznymi.
Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że jest praktycznie wolny od sodu.
Tabela charakterystyki leku

| Humalog Mix50, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Humalog Mix50 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Humalog Mix50 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Humalog Mix50 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 j./ml |
| Postać | Zawiesina do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Humalog Mix50 jest Eli Lilly |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Powiązane wg kategorii
W portfolio producenta Eli Lilly znajduje się więcej produktów:

Nie daj się jesieni