
Euthyrox N to lek, który swoim składzie zawiera lewotyroksynę, jest to syntetyczny hormon tarczycy. Stosuje się go w przypadku braku lub niedoboru naturalnych hormonów tarczycy, a także stosowany jest wspomagająco w nadczynności tarczycy, w celu zahamowania nadmiernego powiększenia tarczycy (jednocześnie z lekami przeciwtarczycowymi).

Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Euthyrox N 125 to lek zawierający 125 mikrogramów lewotyroksyny sodowej w jednej tabletce. Lewotyroksyna to syntetyczna wersja hormonu tarczycy, która działa identycznie jak naturalny hormon wytwarzany przez Twoją tarczycę. Organizm nie jest w stanie odróżnić lewotyroksyny przyjmowanej w leku od tej, którą tarczyca wytwarza naturalnie.
Lek dostępny jest w postaci białawych, okrągłych tabletek z rowkiem dzielącym po obu stronach i napisem “EM 125”. Rowek umożliwia podzielenie tabletki na równe dawki, co pozwala na precyzyjne dostosowanie leczenia do indywidualnych potrzeb.
Euthyrox N 125 stosuje się w kilku różnych sytuacjach związanych z zaburzeniami pracy tarczycy:
Gdy Twoja tarczyca nie wytwarza wystarczającej ilości hormonów, Euthyrox N 125 dostarcza brakującego hormonu. Jest to tak zwana terapia substytucyjna, która uzupełnia niedobór i przywraca prawidłowy poziom hormonów tarczycy w organizmie.
Lek jest wykorzystywany zarówno w leczeniu wola obojętnego (powiększenia tarczycy), jak i w zapobieganiu jego nawrotom po chirurgicznym usunięciu. Dawka zależy od stopnia zachowanej czynności tarczycy po operacji.
W przypadku raka tarczycy Euthyrox N 125 stosuje się w terapii supresyjnej, która polega na hamowaniu wydzielania hormonu pobudzającego tarczycę (TSH), co może pomóc w kontrolowaniu choroby.
Euthyrox N 125 może być stosowany jako suplementacja łączona z lekami przeciwtarczycowymi podczas leczenia nadczynności tarczycy, po osiągnięciu prawidłowej czynności gruczołu.
Euthyrox N 125 należy przyjmować raz dziennie, rano, na czczo, najlepiej pół godziny przed śniadaniem. Tabletkę należy popić niewielką ilością wody (około pół szklanki). Takie przyjmowanie leku zapewnia jego optymalne wchłanianie.
Dawkowanie zawsze jest ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie wyników badań laboratoryjnych i oceny stanu klinicznego. Oto ogólne wytyczne dotyczące dawkowania w różnych sytuacjach:
Osoby starsze i pacjenci z chorobami serca: Jeśli jesteś w podeszłym wieku lub cierpisz na chorobę niedokrwienną serca, leczenie należy rozpoczynać szczególnie ostrożnie. Lekarz zastosuje bardzo małą dawkę początkową (np. 12,5 mikrogramów) i będzie ją zwiększał stopniowo w dłuższych odstępach czasu (np. co 2 tygodnie), regularnie kontrolując poziom hormonów tarczycy.
Pacjenci z długotrwałą lub ciężką niedoczynnością tarczycy: W Twoim przypadku również konieczne jest szczególnie ostrożne rozpoczęcie leczenia od małych dawek.
W większości przypadków leczenie Euthyroxem N 125 trwa przez całe życie, szczególnie gdy jest stosowany jako substytucja w niedoczynności tarczycy lub po usunięciu tarczycy. W przypadku wola obojętnego leczenie może trwać od 6 miesięcy do 2 lat, a po zmniejszeniu się wola zaleca się profilaktykę małymi dawkami jodu.
Istnieją sytuacje, w których nie wolno stosować tego leku:
Zanim zaczniesz stosować Euthyrox N 125, lekarz musi wykluczyć lub rozpocząć leczenie następujących schorzeń: niewydolność wieńcowa, dławica piersiowa, miażdżyca naczyń, nadciśnienie tętnicze, niedoczynność przysadki, niedoczynność kory nadnerczy oraz autonomiczna czynność tarczycy.
Jeśli cierpisz na niewydolność wieńcową, niewydolność serca lub zaburzenia rytmu serca z przyspieszonym biciem, należy szczególnie uważać, aby nie dopuścić nawet do niewielkiej nadczynności tarczycy wywołanej lekiem. Dlatego w takich przypadkach konieczne jest częste kontrolowanie poziomu hormonów tarczycy.
Na początku stosowania lewotyroksyny u osób z ryzykiem zaburzeń psychotycznych konieczne jest szczegółowe monitorowanie. Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek i stopniowo je zwiększać. Jeśli pojawią się objawy psychotyczne, lekarz rozważy dostosowanie dawki.
W przypadku wtórnej niedoczynności tarczycy (spowodowanej problemami z przysadką lub podwzgórzem) przed rozpoczęciem leczenia należy określić jej przyczynę i w razie potrzeby wdrożyć leczenie niedoczynności nadnerczy.
Euthyrox N 125 może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze poinformuj lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym tych dostępnych bez recepty.
Lewotyroksyna może osłabiać działanie leków zmniejszających poziom cukru we krwi. Jeśli jesteś osobą z cukrzycą, na początku terapii hormonami tarczycy musisz często kontrolować poziom glukozy we krwi, a lekarz może potrzebować dostosować dawkowanie leków przeciwcukrzycowych.
Działanie leków przeciwzakrzepowych (pochodnych kumaryny) może ulec nasileniu podczas stosowania lewotyroksyny, co zwiększa ryzyko krwawień, szczególnie u osób starszych. Konieczne jest regularne kontrolowanie parametrów krzepnięcia krwi.
Niektóre leki znacząco zmniejszają wchłanianie lewotyroksyny z przewodu pokarmowego:
Amiodaron i środki kontrastowe zawierające jod mogą indukować nadczynność lub niedoczynność tarczycy. Fenytoina może wpływać na działanie lewotyroksyny i przyspiesza jej metabolizm w wątrobie. Leki pobudzające enzymy wątrobowe (barbiturany, karbamazepina, ziele dziurawca) mogą zwiększać rozkład lewotyroksyny, co prowadzi do zmniejszenia jej stężenia we krwi.
U kobiet stosujących środki antykoncepcyjne zawierające estrogeny lub hormonalną terapię zastępczą po menopauzie zapotrzebowanie na lewotyroksynę może być zwiększone.
Leczenie hormonami tarczycy należy kontynuować bez przerwy szczególnie w okresie ciąży i karmienia piersią. W czasie ciąży zapotrzebowanie na lek może być nawet większe niż zwykle.
Ze względu na możliwość zwiększenia stężenia TSH już w 4. tygodniu ciąży, jeśli jesteś w ciąży i przyjmujesz lewotyroksynę, powinieneś kontrolować poziom TSH w trakcie każdego trymestru ciąży. Po porodzie należy bezzwłocznie wrócić do dawkowania sprzed ciąży, a stężenie TSH powinno osiągnąć prawidłowe wartości od 6 do 8 tygodni po porodzie.
Ważne: W czasie ciąży lewotyroksyny nie wolno stosować łącznie z lekami przeciwtarczycowymi w leczeniu nadczynności tarczycy, ponieważ może to wywołać niedoczynność tarczycy u płodu.
Lewotyroksyna przenika do mleka matki, ale w tak małych ilościach, że przy stosowaniu zalecanych dawek nie powinna wywołać nadczynności tarczycy ani zahamować wydzielania TSH u dziecka. Możesz bezpiecznie karmić piersią podczas stosowania Euthyroxu N 125 w zalecanych dawkach.
Podczas stosowania Euthyroxu N 125 zgodnie z zaleceniami i pod kontrolą lekarza działania niepożądane zazwyczaj nie powinny występować. Mogą się jednak pojawić po przekroczeniu indywidualnej granicy tolerancji lub zbyt szybkim zwiększaniu dawki na początku leczenia.
Jeśli dawka jest za wysoka, mogą wystąpić objawy typowe dla nadczynności tarczycy:
W razie wystąpienia takich objawów należy skontaktować się z lekarzem, który zmniejszy dawkę dobową lub zaleci odstawienie leku na kilka dni. Po ustąpieniu działań niepożądanych można ostrożnie wznowić terapię.
W przypadku nadwrażliwości na składniki leku mogą wystąpić reakcje alergiczne, szczególnie skórne (wysypka, pokrzywka) oraz związane z układem oddechowym. Zgłaszano również przypadki obrzęku naczynioruchowego.
U niektórych pacjentów obserwowano pojedyncze napady drgawek w przypadku przekroczenia indywidualnego progu tolerancji. Przedawkowanie lewotyroksyny może również wywołać ostrą psychozę, zwłaszcza u pacjentów z ryzykiem zaburzeń psychotycznych.
Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia objawów znacznego zwiększenia tempa metabolizmu, takich jak intensywne kołatanie serca, niepokój, pobudzenie i nadmierne ruchy.
W zależności od stopnia przedawkowania lekarz może zalecić przerwanie leczenia i przeprowadzenie badań laboratoryjnych. Objawy działania na układ sercowo-naczyniowy można złagodzić poprzez podanie leków beta-adrenolitycznych. W razie znacznego przedawkowania pomocna może być plazmafereza (oczyszczanie osocza).
Ważne: Opisano przypadki nagłej śmierci sercowej u osób z wieloletnim wywiadem nadużywania lewotyroksyny. Zawsze stosuj lek zgodnie z zaleceniami lekarza.
Euthyrox N 125 należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Blister z tabletkami powinien być przechowywany w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.
Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie stosuj leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Każda tabletka Euthyroxu N 125 zawiera 125 mikrogramów lewotyroksyny sodowej jako substancję czynną.
Substancje pomocnicze: Skrobia kukurydziana, kwas cytrynowy bezwodny, żelatyna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, mannitol (E 421).
Euthyrox N 125 dostępny jest w blistrach z podstawowej warstwy z PVC i pokrywającej ją folii aluminiowej, pakowanych w tekturowe pudełko. Opakowania zawierają 50 lub 100 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Uwaga: W obrocie dostępne są również inne moce tego samego produktu leczniczego, takie jak: Euthyrox N 25, 50, 75, 88, 100, 112, 137, 150, 175 i 200 mikrogramów.
Tabela charakterystyki leku

| Euthyrox N 125, tabletki, 125 µg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Euthyrox N 125 dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Euthyrox N 125 stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Euthyrox N 125 to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 125 mcg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Euthyrox N 125 jest Merck |
| Zamienniki | Zamiennikami Euthyrox N 125 są Althyxin, Tirosint Sol i Letrox 125 |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Powiązane wg kategorii
W portfolio producenta Merck znajduje się więcej produktów:

Nie daj się jesieni