Elvanse

Dawkę leku ustala lekarz, biorąc pod uwagę wiek i indywidualne potrzeby pacjenta. Zwykle leczenie rozpoczyna się od dawki 30 mg na dobę, jednak lekarz może ją zmniejszyć do 20 mg. Maksymalna dawka dobowa wynosi 70 mg. Nie zaleca się samodzielnej zmiany dawki czy zażywania części kapsułki. Jeśli po miesiącu leczenia nie nastąpi poprawa, konieczne jest skonsultowanie się z lekarzem. Nieprawidłowe stosowanie leku może prowadzić do zaburzeń zachowania i uzależnienia.

Lek ten może powodować różne działania niepożądane, ale nie u każdego one wystąpią. Częste skutki uboczne to nierówne bicie serca i ból w klatce piersiowej, które mogą być objawem chorób serca. Mniej częste skutki to nadmierne pobudzenie, nadmierna aktywność, brak zahamowań, czyli mania, oraz reakcje uczuleniowe. Mogą również wystąpić ciężkie reakcje uczuleniowe, objawy psychotyczne, drgawki, zaburzenia rytmu serca, uszkodzenie wątroby, obrzęk skóry, duszność lub obrzęk nóg. W przypadku wystąpienia jakiegokolwiek z tych objawów, należy jak najszybciej zgłosić się do lekarza.

Nie powinno się stosować tego leku w przypadku występowania alergii na lisdeksamfetaminę lub jakikolwiek inny składnik tego preparatu.
Osoby, które w ciągu ostatnich 14 dni przyjmowały leki przeciwdepresyjne, zwane inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO), również nie powinny go stosować.
Nie jest zalecany dla osób z chorobą tarczycy, nadmiernym pobudzeniem, brakiem zahamowań lub dużą aktywnością.
Osoby z historią problemów sercowych, takich jak zawał serca, arytmia, ból w klatce piersiowej, niewydolność serca, inne choroby serca lub wrodzone wady serca, powinny unikać tego leku.
Nie jest on również zalecany dla osób z wysokim ciśnieniem krwi, zwężeniem naczyń krwionośnych oraz jaskrą.

W sytuacji podejrzenia przedawkowania, niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub wezwanie karetki. Ważne jest, aby poinformować personel medyczny o ilości zażytego leku. Możliwe objawy obejmują niepokój ruchowy, drżenie, zwiększenie niekontrolowanych ruchów, drobne skurcze mięśni, przyspieszony oddech, dezorientację, skłonność do agresji, halucynacje, ataki paniki, wysoką gorączkę lub uszkodzenie mięśni. Późniejsze objawy mogą obejmować zmęczenie i depresję. Mogą wystąpić również nudności, wymioty, biegunka lub skurcze brzucha. Możliwe są także zmiany w funkcjonowaniu serca, zbyt niskie lub zbyt wysokie ciśnienie krwi, zapaść krążeniowa, drgawki i śpiączka.