
Elicea należy do leków przeciwdepresyjnych z grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Lek jest dostępny w postaci tabletek powlekanych, zawierających 10 mg escytalopramu na jedną tabletkę. Elicea stosowany jest w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych z agorafobią lub bez agorafobii, fobii społecznej, zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych oraz zaburzeń lękowych.

Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Elicea to nowoczesny lek przeciwdepresyjny zawierający escytalopram, substancję należącą do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Produkt dostępny jest w postaci tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej. Każda tabletka zawiera escytalopram w postaci szczawianu, co przekłada się na odpowiednią dawkę terapeutyczną. Lek działa poprzez zwiększenie dostępności serotoniny w mózgu, co pomaga w regulacji nastroju i zmniejszaniu objawów lękowych.
Lek Elicea jest przeznaczony do leczenia kilku ważnych zaburzeń psychicznych. Stosuje się go przede wszystkim w epizodach dużej depresji, czyli stanach, w których osoba doświadcza długotrwałego obniżenia nastroju, utraty zainteresowań i energii do codziennych działań.
Produkt jest również skuteczny w leczeniu zaburzenia lękowego z napadami lęku, potocznie zwanego lękiem panicznym. W tym schorzeniu pacjent doświadcza nagłych, intensywnych ataków lęku, którym często towarzyszy uczucie zagrożenia, kołatanie serca czy trudności w oddychaniu. Lęk paniczny może występować z agorafobią (lękiem przed miejscami, z których trudno się wydostać) lub bez niej.
Elicea pomaga także osobom z fobią społeczną – stanem, w którym pacjent odczuwa silny lęk przed sytuacjami społecznymi, oceną innych ludzi czy wystąpieniami publicznymi. To schorzenie znacząco utrudnia funkcjonowanie w życiu zawodowym i osobistym.
Kolejnym wskazaniem jest zaburzenie lękowe uogólnione, charakteryzujące się przewlekłym, nadmiernym niepokojem dotyczącym wielu różnych spraw życiowych, któremu towarzyszą objawy fizyczne jak napięcie mięśniowe czy trudności z koncentracją.
Lek stosuje się również w zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym (ZOK), w którym pacjent doświadcza natrętnych myśli i odczuwa potrzebę wykonywania powtarzających się czynności lub rytuałów.
Elicea przyjmuje się raz na dobę, w pojedynczej dawce. Tabletki można połykać niezależnie od posiłków – zarówno na czczo, jak i po jedzeniu. Dawkowanie zawsze powinno być ustalone przez lekarza i dostosowane do indywidualnych potrzeb pacjenta.
W przypadku epizodów dużej depresji zazwyczaj rozpoczyna się od dawki 10 mg na dobę. Jeśli jest to konieczne i pacjent dobrze toleruje lek, lekarz może zwiększyć dawkę maksymalnie do 20 mg dziennie. Ważne jest, aby pamiętać, że działanie przeciwdepresyjne nie pojawia się natychmiast – zwykle efekty leczenia stają się widoczne po 2-4 tygodniach regularnego stosowania. Po ustąpieniu objawów depresji zaleca się kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy, aby utrwalić poprawę.
Leczenie lęku panicznego wymaga nieco innego podejścia. W pierwszym tygodniu terapii zaleca się rozpoczęcie od mniejszej dawki – 5 mg na dobę, aby organizm mógł się przyzwyczaić do leku. Po tygodniu dawkę zwiększa się do 10 mg dziennie. W zależności od reakcji pacjenta, lekarz może podjąć decyzję o zwiększeniu dawki do maksymalnie 20 mg na dobę. Maksymalna skuteczność leczenia pojawia się zazwyczaj po około 3 miesiącach, a terapia trwa kilka miesięcy.
W fobii społecznej standardowa dawka to 10 mg raz dziennie. Objawy zwykle zaczynają ustępować po 2-4 tygodniach leczenia. W trakcie terapii lekarz może zmniejszyć dawkę do 5 mg lub zwiększyć ją do 20 mg na dobę, w zależności od tego, jak pacjent reaguje na leczenie. Ponieważ fobia społeczna jest zaburzeniem przewlekłym, zaleca się prowadzenie terapii przez co najmniej 12 tygodni, aby osiągnąć trwałą poprawę. U pacjentów dobrze reagujących na leczenie można rozważyć kontynuację terapii przez 6 miesięcy lub dłużej.
Leczenie rozpoczyna się od dawki 10 mg na dobę, którą w razie potrzeby można zwiększyć do maksymalnie 20 mg dziennie. U pacjentów odpowiadających na leczenie terapię można bezpiecznie kontynuować przez co najmniej 6 miesięcy.
Podobnie jak w zaburzeniu lękowym uogólnionym, leczenie rozpoczyna się od 10 mg na dobę, z możliwością zwiększenia dawki do 20 mg dziennie. Ze względu na przewlekły charakter choroby, pacjenci powinni być leczeni przez odpowiednio długi okres.
U pacjentów powyżej 65. roku życia zaleca się ostrożniejsze podejście. Leczenie rozpoczyna się od mniejszej dawki – 5 mg na dobę. W zależności od reakcji organizmu, dawkę można stopniowo zwiększyć do 10 mg dziennie.
U osób z problemami z wątrobą (łagodnymi lub umiarkowanymi) również zaleca się rozpoczęcie od dawki 5 mg przez pierwsze dwa tygodnie, z możliwością późniejszego zwiększenia do 10 mg dziennie. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby lekarz musi zachować szczególną ostrożność przy ustalaniu dawkowania.
Osoby z zaburzeniami czynności nerek zazwyczaj nie wymagają zmiany dawkowania, chyba że problemy z nerkami są bardzo poważne – wtedy konieczna jest szczególna ostrożność.
Bardzo ważne jest, aby nie przerywać nagłego przyjmowania leku Elicea. Nagłe odstawienie może prowadzić do nieprzyjemnych objawów, takich jak zawroty głowy, zaburzenia snu, nudności, drażliwość czy uczucie porażenia prądem elektrycznym. Dlatego gdy nadejdzie czas zakończenia terapii, lekarz stopniowo zmniejszy dawkę przez okres co najmniej 1-2 tygodni, a czasem nawet dłużej.
Jeśli podczas zmniejszania dawki pojawią się trudne do zniesienia objawy, lekarz może zdecydować o powrocie do poprzedniej dawki i następnie o jeszcze wolniejszym jej zmniejszaniu. To bezpieczne podejście minimalizuje ryzyko wystąpienia objawów z odstawienia.
Istnieje kilka sytuacji, w których stosowanie leku Elicea jest zabronione. Przede wszystkim nie wolno go przyjmować osobom uczulonym na escytalopram lub jakikolwiek inny składnik preparatu.
Absolutnie zabronione jest jednoczesne stosowanie Elicea z grupą leków zwanych nieselektywnymi inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitorami MAO). Takie połączenie może prowadzić do niebezpiecznego zespołu serotoninowego, objawiającego się pobudzeniem, drżeniem i wysoką gorączką. Po zaprzestaniu stosowania inhibitora MAO należy odczekać co najmniej 14 dni przed rozpoczęciem leczenia Eliceą. Podobnie, po zakończeniu terapii Eliceą trzeba odczekać co najmniej 7 dni przed rozpoczęciem leczenia inhibitorem MAO.
Lek jest również przeciwwskazany u osób z wydłużonym odstępem QT w badaniu EKG serca (lub z wrodzonym zespołem wydłużonego odstępu QT) oraz u pacjentów przyjmujących inne leki, które wydłużają odstęp QT. To ważne ograniczenie, ponieważ wydłużenie odstępu QT może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca.
Elicea nie powinna być stosowana u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Badania kliniczne wykazały, że u młodych pacjentów leczonych lekami przeciwdepresyjnymi częściej występują myśli samobójcze i zachowania samobójcze niż w grupie otrzymującej placebo. Dodatkowo brakuje danych dotyczących bezpieczeństwa długotrwałego stosowania w tej grupie wiekowej w kontekście wzrostu, dojrzewania i rozwoju.
Zarówno sama depresja, jak i inne zaburzenia psychiczne wiążą się ze zwiększonym ryzykiem myśli i zachowań samobójczych. To ryzyko może być szczególnie podwyższone na początku leczenia, zanim pojawi się wyraźna poprawa, oraz we wczesnym okresie powrotu do zdrowia. Dlatego pacjenci wymagają uważnej obserwacji, zwłaszcza w pierwszych tygodniach terapii i po każdej zmianie dawki.
Osoby, które w przeszłości podejmowały próby samobójcze lub wykazywały silne skłonności samobójcze, należą do grupy szczególnego ryzyka i wymagają jeszcze bardziej intensywnej kontroli. Pacjenci i ich bliscy powinni być poinformowani o konieczności natychmiastowego kontaktu z lekarzem w przypadku nasilenia objawów choroby, pojawienia się myśli samobójczych lub nietypowych zmian w zachowaniu.
U niektórych osób z lękiem panicznym w pierwszych dniach leczenia może paradoksalnie wystąpić nasilenie objawów lękowych. To normalna reakcja, która zazwyczaj ustępuje w ciągu dwóch tygodni kontynuowania terapii. Aby zmniejszyć prawdopodobieństwo takiej reakcji, w leczeniu lęku panicznego zaleca się rozpoczęcie od mniejszej dawki 5 mg.
Escytalopram może powodować wydłużenie odstępu QT w badaniu EKG serca, co zwiększa ryzyko groźnych zaburzeń rytmu serca. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z bardzo wolnym biciem serca (bradykardią), po niedawnym zawale serca, z niewyrównaną niewydolnością serca oraz u osób z zaburzeniami elektrolitowymi (niskim poziomem potasu lub magnezu we krwi).
U pacjentów z przewlekłymi chorobami serca przed rozpoczęciem leczenia warto rozważyć wykonanie badania EKG. Jeśli podczas terapii wystąpią objawy zaburzeń rytmu serca (np. kołatanie serca, zawroty głowy, omdlenia), należy przerwać leczenie i wykonać badanie EKG.
Jeśli u pacjenta po raz pierwszy wystąpią drgawki lub (u osób z padaczką) nastąpi zwiększenie częstości napadów, należy przerwać stosowanie leku. U pacjentów z niekontrolowaną padaczką należy unikać stosowania Elicea, a osoby z kontrolowaną padaczką wymagają ścisłej obserwacji.
W rzadkich przypadkach leczenie może prowadzić do hiponatremii, czyli obniżenia poziomu sodu we krwi. Jest to szczególnie istotne u osób starszych, pacjentów z marskością wątroby oraz u osób przyjmujących jednocześnie inne leki, które mogą obniżać poziom sodu. Hiponatremia zazwyczaj ustępuje po odstawieniu leku.
Leki z grupy SSRI, w tym Elicea, mogą zwiększać ryzyko krwawień, szczególnie u osób przyjmujących jednocześnie leki przeciwzakrzepowe, leki wpływające na płytki krwi (takie jak aspiryna czy niesteroidowe leki przeciwzapalne), oraz u pacjentów ze skłonnością do krwawień. U kobiet w ciąży leki te mogą zwiększać ryzyko krwotoku poporodowego.
Jednoczesne stosowanie Elicea z innymi lekami wpływającymi na układ serotoninowy (np. tramadol, sumatryptan, tryptofan) może prowadzić do groźnego zespołu serotoninowego. Objawia się on pobudzeniem, drżeniem mięśniowym, drgawkami i wysoką gorączką. W przypadku podejrzenia zespołu serotoninowego należy natychmiast przerwać stosowanie wszystkich leków serotoninergicznych i skontaktować się z lekarzem.
U osób z cukrzycą leczenie może wpływać na kontrolę poziomu glukozy we krwi. Może wystąpić zarówno hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru), jak i hiperglikemia (zbyt wysoki poziom). Może być konieczne dostosowanie dawek insuliny lub leków przeciwcukrzycowych.
Escytalopram może powodować rozszerzenie źrenicy, co u osób predysponowanych może prowadzić do rozwoju jaskry z zamkniętym kątem przesączania. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z jaskrą w wywiadzie.
Chociaż nie wykazano bezpośrednich interakcji między escytalopramem a alkoholem, podobnie jak w przypadku innych leków psychotropowych, spożywanie alkoholu podczas leczenia nie jest zalecane.
Elicea może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach, w tym suplementach diety i lekach ziołowych.
Szczególnie niebezpieczne jest łączenie Elicea z inhibitorami MAO, o czym już wspomniano w części dotyczącej przeciwwskazań. Ostrożność należy zachować również przy jednoczesnym stosowaniu z lekami serotoninergicznymi (tramadol, sumatryptan, tryptany), litem, tryptofanem oraz zielem dziurawca.
Leki obniżające próg drgawkowy (niektóre leki przeciwdepresyjne, neuroleptyci, meflochin, bupropion, tramadol) wymagają szczególnej uwagi podczas łączenia z Eliceą.
Niektóre leki mogą wpływać na stężenie escytalopramu we krwi. Należą do nich omeprazol, cymetydyna, fluwoksamina i inne inhibitory enzymu CYP2C19. Z kolei escytalopram może wpływać na stężenie innych leków metabolizowanych przez enzym CYP2D6, takich jak metoprolol, flekainid, dezypramina czy niektóre leki przeciwpsychotyczne.
Jak każdy lek, Elicea może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Działania niepożądane pojawiają się najczęściej w pierwszym lub drugim tygodniu leczenia, a ich nasilenie zwykle zmniejsza się wraz z kontynuacją terapii.
Do rzadziej występujących działań niepożądanych należą między innymi: zaburzenia smaku, omdlenia, rozszerzenie źrenicy, zaburzenia widzenia, szumy uszne, przyspieszenie lub zwolnienie akcji serca, krwawienia (w tym z nosa, przewodu pokarmowego), zapalenie wątroby, nieprawidłowe wyniki testów wątrobowych, pokrzywka, wysypka, świąd, łysienie, obrzęki.
W bardzo rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważne działania niepożądane, takie jak: zespół serotoninowy, drgawki, zaburzenia rytmu serca, małopłytkowość, reakcje anafilaktyczne, hiponatremia, mania, omamy, agresja.
Po zaprzestaniu stosowania leku, szczególnie nagłym, mogą wystąpić objawy z odstawienia. Najczęściej zgłaszane to: zawroty głowy, uczucie mrowienia lub porażenia prądem, zaburzenia snu (bezsenność, wyraziste sny), pobudzenie, niepokój, nudności, wymioty, drżenie, splątanie, nadmierne pocenie, bóle głowy, biegunka, kołatanie serca, zmiany nastroju, drażliwość, zaburzenia widzenia.
Objawy te zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie i ustępują samoistnie w ciągu dwóch tygodni, choć u niektórych osób mogą utrzymywać się dłużej. Dlatego tak ważne jest stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza.
Dane dotyczące stosowania escytalopramu w okresie ciąży są ograniczone. Lek należy stosować w ciąży tylko wtedy, gdy jest to absolutnie konieczne i po dokładnym rozważeniu korzyści i ryzyka przez lekarza.
Jeśli kobieta kontynuuje stosowanie leku w późniejszym okresie ciąży, zwłaszcza w trzecim trymestrze, noworodek powinien być uważnie obserwowany. U dzieci mogą wystąpić objawy takie jak: zaburzenia oddychania, sinica, napady drgawek, trudności w karmieniu, wymioty, zaburzenia napięcia mięśniowego, drżenie, drażliwość, senność czy trudności w zasypianiu.
Badania wskazują, że stosowanie leków z grupy SSRI w późnym okresie ciąży może nieznacznie zwiększać ryzyko przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków oraz ryzyko krwotoku poporodowego u matki.
Escytalopram prawdopodobnie przenika do mleka kobiecego, dlatego nie zaleca się karmienia piersią podczas leczenia.
Każda tabletka powlekana Elicea 10 mg zawiera 10 mg escytalopramu w postaci 12,78 mg escytalopramu szczawianu. Tabletki zawierają również substancję pomocniczą laktozę (102,6 mg w tabletce 10 mg), dlatego osoby z nietolerancją laktozy, niedoborem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy nie powinny stosować tego leku.
Inne substancje pomocnicze to: krospowidon, powidon, celuloza mikrokrystaliczna, skrobia żelowana kukurydziana, magnezu stearynian oraz składniki otoczki tabletki (hypromeloza, tytanu dwutlenek, laktoza jednowodna, makrogol, triacetyna).
Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Tabletki powinny być przechowywane w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią. Okres ważności produktu wynosi 3 lata – nie należy stosować leku po upływie terminu ważności widniejącego na opakowaniu.
Escytalopram należy do grupy selektywnych inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Serotonina to substancja chemiczna w mózgu, która pełni kluczową rolę w regulacji nastroju, emocji i stanów lękowych. U osób z depresją i zaburzeniami lękowymi często występuje niedobór serotoniny w przestrzeni między komórkami nerwowymi.
Escytalopram działa poprzez blokowanie procesu wychwytu zwrotnego serotoniny przez komórki nerwowe. Dzięki temu serotonina dłużej pozostaje dostępna w przestrzeni międzykomórkowej, co pozwala na lepszą komunikację między neuronami i stopniową poprawę nastroju oraz zmniejszenie objawów lękowych.
Ważną cechą escytalopramu jest jego selektywność – praktycznie nie wpływa on na inne układy neuroprzekaźników, co przekłada się na lepszy profil bezpieczeństwa w porównaniu ze starszymi lekami przeciwdepresyjnymi.
Efekty leczenia nie pojawiają się natychmiast – zazwyczaj potrzeba od 2 do 4 tygodni regularnego stosowania, aby zauważyć wyraźną poprawę. Jest to związane z tym, że mózg potrzebuje czasu na dostosowanie się do zwiększonej dostępności serotoniny i odbudowę prawidłowych połączeń między neuronami.
Skuteczność escytalopramu została potwierdzona w licznych badaniach klinicznych. W badaniach nad leczeniem depresji wykazano, że u pacjentów kontynuujących terapię escytalopramem czas do nawrotu choroby był znacząco dłuższy niż u osób otrzymujących placebo.
W przypadku fobii społecznej escytalopram okazał się skuteczny zarówno w krótkoterminowych badaniach 12-tygodniowych, jak i w dłuższych obserwacjach trwających 6 miesięcy. Badania wykazały skuteczność różnych dawek – 5 mg, 10 mg i 20 mg na dobę.
W leczeniu zaburzenia lękowego uogólnionego escytalopram wykazał skuteczność we wszystkich przeprowadzonych badaniach. Odpowiedź na leczenie uzyskało prawie 48% pacjentów przyjmujących escytalopram, w porównaniu z 29% w grupie placebo. Co ważne, nieprzerwane działanie leku obserwowano już po pierwszym tygodniu stosowania.
W zaburzeniu obsesyjno-kompulsyjnym pacjenci otrzymujący escytalopram wykazywali istotną poprawę w stosunku do grupy placebo już po 12 tygodniach leczenia. Skuteczność utrzymywała się również w długoterminowej obserwacji.
Elicea to lek na receptę, który może być stosowany wyłącznie pod kontrolą lekarza. Nigdy nie należy samodzielnie zmieniać dawkowania ani przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. Jeśli masz jakiekolwiek wątpliwości dotyczące stosowania leku lub zauważysz niepokojące objawy, niezwłocznie skontaktuj się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.
W przypadku wystąpienia myśli samobójczych lub znacznego pogorszenia samopoczucia, należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub na izbę przyjęć szpitala.
Tabela charakterystyki leku

| Elicea, tabletki powlekane, 10 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Elicea dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Elicea stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Elicea to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 10 mg |
| Postać | Tabletki powlekane |
| Producent | Producentem Elicea jest Krka |
| Zamienniki | Zamiennikami Elicea są Aciprex, Betesda, Depralin, Escipram, Escitalopram Actavis i Escitalopram Aurovitas |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Powiązane wg kategorii
W portfolio producenta Krka znajduje się więcej produktów:

Nie daj się jesieni