Dilatrend

Stosowanie leku zależy od indywidualnych zaleceń lekarza. W przypadku przewlekłej niewydolności serca zalecana dawka dla dorosłych to 3,125 mg dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. W przypadku dobrej tolerancji leku, lekarz stopniowo zwiększy dawkę w odstępach nie krótszych niż dwa tygodnie.
W przypadku leczenia nadciśnienia tętniczego zalecana dawka początkowa to 12,5 mg raz na dobę przez pierwsze dwa dni. Następnie zaleca się zwiększenie dawki do 25 mg raz na dobę. U większości pacjentów jest to dawka wystarczająca, jednak w razie konieczności lekarz może zwiększyć dawkę do dawki maksymalnej wynoszącej 50 mg, podawanej raz na dobę lub w dwóch dawkach podzielonych.
U osób z chorobą wieńcową zalecana dawka początkowa to 12,5 mg dwa razy na dobę przez pierwsze dwa dni. Następnie zaleca się
zwiększenie dawki do 25 mg dwa razy na dobę.

Dilatrend może powodować różne skutki uboczne. Często występujące objawy to zawroty głowy, bóle głowy, osłabienie, uczucie zmęczenia, niskie ciśnienie krwi i niewydolność serca. U pacjentów może również wystąpić zwiększenia masy ciała, podwyższony poziomu cholesterolu, hiperglikemia, hipoglikemia, zwolnienie czynności serca oraz zmniejszenie ciśnienia krwi podczas zmiany pozycji ciała.
Rzadziej mogą wystąpić problemy z przewodzeniem impulsów w sercu, zaburzenia snu, mrowienie, dławica piersiowa, zaparcia, reakcje skórne łysienie, zaburzenia erekcji, impotencja, zapalenie skóry, wzmożone pocenie, trombocytopenia, przekrwienie błony śluzowej nosa oraz suchość błony śluzowej jamy ustnej.

Dilatrend jest przeciwwskazany gdy:
− pacjent ma uczulenie na karwedylol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
− u pacjenta stwierdzono niestabilną lub niewyrównaną niewydolność serca,
− pacjent ma objawiające się klinicznie zaburzenie czynności wątroby,
− u pacjenta stwierdzono blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia,
− u pacjenta występuje znaczne zwolnienie czynności serca,
− u pacjenta stwierdzono zespół chorej zatoki,
− u pacjenta stwierdzono ciężkie niedociśnienie tętnicze,
− u pacjenta stwierdzono ciężkie zaburzenia czynności serca,
− u pacjenta stwierdzono choroby dróg oddechowych przebiegające ze stanami skurczowymi oskrzeli lub astmę,
− u pacjenta stwierdzono znaczną retencją (zatrzymanie) płynów w organizmie lub przeciążenie serca wymagające dożylnego podawania leków zwiększających siłę skurczu mięśnia sercowego,
− u pacjenta stwierdzono kwasicę metaboliczną
− u pacjenta stwierdzono guz chromochłonny.

W sytuacji zażycia większej ilości leku niż zalecane, konieczne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem lub udanie do najbliższego szpitala. Możliwe objawy znacznego przedawkowania obejmują niskie ciśnienie krwi, wolne bicie serca, niewydolność serca, zahamowanie zatokowe, wstrząs spowodowany niewydolnością serca oraz zatrzymanie krążenia. Obserwowano także zaburzenia oddychania, skurcz oskrzeli, wymioty, zaburzenia świadomości i uogólnione napady drgawkowe.