Concor Cor

Dawkowanie leku powinno być zawsze zgodne z zaleceniami lekarza. Początkowa dawka to 1,25 mg raz dziennie. Dawka ta jest stopniowo zwiększana co dwa tygodnie lub dłużej, do 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg i 10 mg raz na dobę. W przypadku leczenia przewlekłego, maksymalna dawka dobowa wynosi 10 mg. Lekarz może zalecić wydłużenie czasu do następnego zwiększenia dawki, w zależności od tolerancji leku.

Ten lek może powodować różne skutki uboczne. Najczęściej występuje wolna czynność serca. Często pacjenci mogą doświadczyć pogorszenia istniejącej niewydolności serca, zmęczenia, osłabienia, zawrotów głowy, bólu głowy, uczucia zimna lub drętwienia rąk lub stóp, niskiego ciśnienia tętniczego, a także dolegliwości żołądkowo-jelitowe takie jak nudności, wymioty, biegunka lub zaparcie. Niezbyt często mogą wystąpić zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, problemy ze snem, depresja, trudności w oddychaniu u pacjentów z astmą, osłabienie mięśni lub kurcze mięśni.

Nie wolno stosować leku Concor COR w następujących przypadkach:
– jeśli pacjent ma uczulenie na bisoprolol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku,
– jeśli u pacjenta występuje ciężka astma,
– jeśli u pacjenta stwierdzono poważne zaburzenia krążenia krwi w kończynach (jak zespół Raynauda), które mogą powodować mrowienie, blednięcie bądź sinienie palców rąk lub stóp,
– jeśli u pacjenta występuje nieleczony guz chromochłonny, czyli rzadko występujący nowotwór nadnerczy,
– jeśli u pacjenta stwierdzono kwasicę metaboliczną, czyli stan, w którym odczyn krwi (pH) jest nieprawidłowy,
– jeśli u pacjenta stwierdzono ostrą niewydolność serca,
– jeśli u pacjenta ulegnie nasileniu niewydolność serca i konieczne jest dożylne podawanie leków zwiększających kurczliwość serca,
– jeśli u pacjenta stwierdzono objawy wolnej czynności serca,
– jeśli u pacjenta stwierdzono objawy niskiego ciśnienia tętniczego,
– jeśli u pacjenta występują niektóre choroby serca powodujące bardzo wolną lub nierówną pracę serca (blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, blok zatokowo-przedsionkowy, zespół chorej zatoki), przy braku rozrusznika,
– jeśli u pacjenta stwierdzono wstrząs kardiogenny, czyli ostre, groźne zaburzenie pracy serca prowadzące do niskiego ciśnienia tętniczego i niewydolności krążenia.

Przyjęcie zbyt dużej dawki leku może prowadzić do szeregu objawów, które powinny zostać natychmiast zgłoszone lekarzowi. Symptomy te mogą obejmować zwolnienie pracy serca, problemy z oddychaniem, znaczne obniżenie ciśnienia krwi, zawroty głowy lub drgawki, które mogą być spowodowane spadkiem stężenia cukru we krwi.