Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania kliniczne
Clexane
Clexane to lek w, którego głównym składnikiem jest enoksaparyna – substancja z grupy heparyn drobnocząsteczkowych. Zapobiega powiększaniu się już istniejących zakrzepów krwi i uniemożliwia tworzenie się nowych. Clexane jest często stosowany przed i po operacjach, w trakcie krótkotrwałych chorób, u pacjentów z nowotworami, przy niestabilnej dławicy piersiowej oraz po zawale serca.
Skład produktu
Wskazania do stosowania
Chcesz zadać pytanie o produkt ?
Zadaj je farmaceucie
Clexane – lek przeciwzakrzepowy na receptę
Clexane to nowoczesny lek przeciwzakrzepowy zawierający enoksaparynę sodową, substancję pochodzącą z heparyny drobnocząsteczkowej. Produkt jest dostępny w postaci gotowego do użycia roztworu do wstrzykiwań w wygodnych ampułko-strzykawkach. Każda ampułko-strzykawka zawiera dokładnie odmierzoną dawkę leku – w przypadku tej wersji produktu jest to 6000 jednostek międzynarodowych (co odpowiada 60 mg) w objętości 0,6 ml czystego, bezbarwnego lub lekko żółtawego roztworu.
Jak działa Clexane?
Clexane należy do grupy heparyn drobnocząsteczkowych, które działają przeciwzakrzepowo poprzez wpływ na naturalny system krzepnięcia krwi w organizmie. Głównym mechanizmem działania jest zahamowanie czynnika Xa – kluczowego elementu odpowiedzialnego za tworzenie skrzepów krwi. Dzięki temu lek skutecznie zapobiega powstawaniu zakrzepów oraz pomaga w leczeniu już istniejących problemów zakrzepowych.
Co ważne, w zalecanych dawkach profilaktycznych (zapobiegawczych) Clexane nie wpływa znacząco na podstawowe parametry krzepnięcia krwi, co czyni go bezpieczniejszym w stosowaniu niż niektóre inne leki przeciwzakrzepowe. Substancja czynna – enoksaparyna sodowa – jest wytwarzana w kontrolowanym procesie z heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń.
Kiedy stosuje się Clexane?
Clexane jest lekiem przepisywanym przez lekarza w wielu różnych sytuacjach klinicznych, zawsze gdy istnieje ryzyko powstania zakrzepów w naczyniach krwionośnych lub gdy takie zakrzepy już wystąpiły. Lek ma szerokie zastosowanie zarówno w zapobieganiu, jak i leczeniu powikłań zakrzepowych.
Zapobieganie zakrzepom po zabiegach operacyjnych
Clexane jest szczególnie często stosowany u pacjentów po operacjach, gdy ryzyko powstania zakrzepów jest podwyższone. Dotyczy to zwłaszcza zabiegów ortopedycznych (np. operacji stawu biodrowego lub kolanowego) oraz zabiegów w chirurgii ogólnej, w tym operacji onkologicznych. Po takich zabiegach mobilność pacjenta jest ograniczona, co naturalnie zwiększa ryzyko powstawania zakrzepów w żyłach głębokich.
Ochrona pacjentów hospitalizowanych
Lek jest również przepisywany pacjentom przebywającym w szpitalu z powodu ostrych schorzeń internistycznych, którzy mają ograniczoną możliwość poruszania się. Dotyczy to osób z ostrą niewydolnością serca, ciężkimi zakażeniami, niewydolnością oddechową czy chorobami reumatycznymi. U tych pacjentów długotrwałe unieruchomienie może prowadzić do groźnych powikłań zakrzepowych.
Leczenie istniejących zakrzepów
Clexane jest skuteczny w leczeniu zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej – groźnych stanów, w których skrzepliny blokują przepływ krwi w żyłach lub wędrują do płuc. Lek nie jest jednak stosowany w przypadkach zatorowości płucnej wymagającej pilnego leczenia trombolitycznego (rozpuszczającego skrzepy) lub interwencji chirurgicznej.
Długotrwała ochrona u pacjentów onkologicznych
U osób z aktywną chorobą nowotworową, które przebyły zakrzepicę żył głębokich lub zatorowość płucną, Clexane może być stosowany długotrwale w celu zapobiegania nawrotom tych groźnych powikłań.
Stosowanie podczas hemodializy
Lek znajduje zastosowanie w zapobieganiu tworzeniu się skrzepów w aparaturze do hemodializy – procedury oczyszczania krwi u pacjentów z niewydolnością nerek.
Leczenie ostrych zespołów wieńcowych
Clexane jest stosowany w leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez uniesienia odcinka ST, zawsze w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym podawanym doustnie. Lek jest również używany w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, zarówno u pacjentów leczonych zachowawczo, jak i tych poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej.
Jak stosować Clexane?
Clexane jest podawany wyłącznie w formie wstrzyknięć – najczęściej podskórnie (pod skórę), rzadziej dożylnie (do żyły). Dokładna dawka i częstotliwość podawania zależą od wskazania medycznego i są zawsze ustalane indywidualnie przez lekarza.
Zapobieganie zakrzepom po operacjach
U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zakrzepowym zazwyczaj stosuje się dawkę 2000 jednostek (20 mg) raz dziennie pod skórę. Pierwszą dawkę można podać już 2 godziny przed zabiegiem operacyjnym. Leczenie kontynuuje się przez co najmniej 7-10 dni, a czasem dłużej, jeśli pacjent nadal ma ograniczoną sprawność ruchową.
U pacjentów z wysokim ryzykiem zakrzepowym (np. po dużych zabiegach ortopedycznych) stosuje się wyższą dawkę – 4000 jednostek (40 mg) raz dziennie. Najlepiej rozpocząć podawanie leku 12 godzin przed operacją. Jeśli konieczne jest wcześniejsze rozpoczęcie, ostatnie wstrzyknięcie przed zabiegiem powinno być wykonane nie później niż 12 godzin przed operacją, a następnie leczenie wznawia się 12 godzin po zabiegu.
Leczenie zakrzepicy
W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej dawkowanie może być ustalane na dwa sposoby: albo 100 jednostek na kilogram masy ciała co 12 godzin, albo 150 jednostek na kilogram masy ciała raz dziennie. Lek jest podawany podskórnie, a leczenie trwa zwykle kilka dni, do czasu przejścia na doustne leki przeciwzakrzepowe.
Specjalne wskazówki dotyczące podawania
Wstrzyknięcia podskórne wykonuje się najczęściej w okolicę brzucha, zmieniając na przemian lewą i prawą stronę. Nie należy masować miejsca wstrzyknięcia. Ampułko-strzykawki są gotowe do bezpośredniego użycia i przeznaczone tylko do jednorazowego zastosowania. Szczegółowe instrukcje dotyczące techniki wstrzykiwania powinien przekazać lekarz lub pielęgniarka.
Dostosowanie dawki w szczególnych sytuacjach
U osób starszych (powyżej 75 roku życia) oraz u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek może być konieczne zmniejszenie dawki leku. U osób z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny poniżej 30 ml/min) dawkę należy zredukować o połowę. Takie dostosowanie jest bardzo ważne, ponieważ u tych pacjentów lek działa dłużej i silniej, co zwiększa ryzyko krwawienia.
Kiedy nie wolno stosować Clexane?
Istnieją sytuacje, w których stosowanie Clexane jest bezwzględnie zabronione ze względu na wysokie ryzyko poważnych powikłań.
Uczulenie na składniki leku
Nie można stosować Clexane u osób z nadwrażliwością na enoksaparynę sodową, heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe, a także na którąkolwiek substancję pomocniczą zawartą w produkcie. Reakcje alergiczne na heparyny mogą być poważne i niebezpieczne dla życia.
Małopłytkowość poheparynowa
Clexane jest przeciwwskazany u pacjentów, u których w ciągu ostatnich 100 dni wystąpiła małopłytkowość poheparynowa – poważne powikłanie związane ze stosowaniem heparyny, polegające na gwałtownym spadku liczby płytek krwi. Przeciwwskazaniem jest również obecność przeciwciał charakterystycznych dla tego powikłania, nawet jeśli minęło już więcej czasu.
Aktywne krwawienie i stany zagrożenia krwawieniem
Nie wolno stosować leku u osób z aktywnym krwawieniem lub ze stanami medycznymi niosącymi wysokie ryzyko krwawienia. Dotyczy to między innymi: niedawno przebytego udaru krwotocznego, czynnego owrzodzenia żołądka lub jelit, nowotworów złośliwych o wysokim ryzyku krwawienia, niedawnych operacji mózgu, rdzenia kręgowego lub oka, żylaków przełyku, tętniaków naczyniowych oraz poważnych nieprawidłowości naczyń krwionośnych w obrębie układu nerwowego.
Znieczulenie podpajęczynówkowe i zewnątrzoponowe
Jeśli w ciągu ostatnich 24 godzin stosowano Clexane w dawkach leczniczych, nie można wykonywać znieczulenia podpajęczynówkowego ani zewnątrzoponowego. Połączenie tych procedur z lekiem przeciwzakrzepowym niesie ryzyko powstania krwiaka w okolicy rdzenia kręgowego, co może prowadzić do trwałego porażenia.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Niewymienianie z innymi heparynami
Bardzo ważne jest, aby nie zamieniać Clexane z innymi heparynami drobnocząsteczkowymi. Mimo że wszystkie te leki należą do tej samej grupy, różnią się procesem wytwarzania, właściwościami farmakologicznymi i dawkowaniem. Zmiana leku powinna zawsze odbywać się pod kontrolą lekarza.
Ryzyko krwawienia
Podobnie jak wszystkie leki przeciwzakrzepowe, Clexane zwiększa ryzyko krwawienia. Krwawienie może wystąpić w dowolnym miejscu organizmu. Szczególnie narażeni są pacjenci starsi, osoby o małej masie ciała (kobiety poniżej 45 kg, mężczyźni poniżej 57 kg), pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby oraz osoby przyjmujące jednocześnie inne leki wpływające na krzepnięcie krwi.
Monitorowanie liczby płytek krwi
W czasie leczenia Clexane konieczne jest regularne kontrolowanie liczby płytek krwi. Spadek liczby płytek może być objawem małopłytkowości poheparynowej – poważnego powikłania wymagającego natychmiastowego odstawienia leku. Kontrole należy wykonywać szczególnie regularnie w pierwszych tygodniach leczenia.
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lek jest wolniej wydalany z organizmu, co prowadzi do jego kumulacji i zwiększa ryzyko krwawienia. Dlatego u tych osób konieczne jest dostosowanie dawki, a w przypadku ciężkich zaburzeń czynności nerek dawkę należy zmniejszyć o połowę.
Pacjenci z chorobami wątroby
Należy zachować szczególną ostrożność u osób z zaburzeniami czynności wątroby, ponieważ mają one zwiększone ryzyko krwawienia. Wątroba odgrywa kluczową rolę w produkcji czynników krzepnięcia, więc jej niewydolność może dodatkowo nasilić działanie leku przeciwzakrzepowego.
Kobiety w ciąży ze sztucznymi zastawkami serca
Nie przeprowadzono odpowiednich badań oceniających bezpieczeństwo i skuteczność Clexane u kobiet w ciąży ze sztucznymi zastawkami serca. U tych pacjentek lek należy stosować ze szczególną ostrożnością, gdyż dane dotyczące tej grupy są ograniczone.
Reakcje skórne
Podczas stosowania Clexane mogą wystąpić poważne reakcje skórne, w tym martwica skóry i zapalenie naczyń krwionośnych skóry. W przypadku pojawienia się takich objawów należy natychmiast przerwać leczenie i skontaktować się z lekarzem.
Hiperkaliemia
Heparyna może hamować wydzielanie hormonu aldosteronu przez nadnercza, co prowadzi do podwyższenia poziomu potasu we krwi. Jest to szczególnie istotne u pacjentów z cukrzycą, przewlekłą niewydolnością nerek lub przyjmujących leki podwyższające poziom potasu.
Interakcje z innymi lekami
Clexane może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami, dlatego bardzo ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych preparatach.
Leki zwiększające ryzyko krwawienia
Szczególnie niebezpieczne jest jednoczesne stosowanie Clexane z innymi lekami wpływającymi na hemostazę (krzepnięcie krwi). Należą do nich:
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne, w tym kwas acetylosalicylowy w dawkach przeciwzapalnych oraz ketorolak.
- Leki trombolityczne (rozpuszczające skrzepy), takie jak alteplaza, reteplaza, streptokinaza czy urokinaza.
- Inne leki przeciwzakrzepowe.
- Leki przeciwpłytkowe, takie jak klopidogrel, tyklopidyna czy antagoniści glikoproteiny IIb/IIIa.
- Dextran 40.
- Glikokortykosteroidy stosowane ogólnoustrojowo.
Przed rozpoczęciem leczenia Clexane należy, jeśli to możliwe, odstawić leki zaburzające hemostazę, chyba że ich stosowanie jest wyraźnie wskazane. W przypadku konieczności jednoczesnego stosowania takich leków wymagane jest bardzo uważne monitorowanie pacjenta.
Leki podwyższające stężenie potasu
Produkty lecznicze zwiększające poziom potasu we krwi można stosować jednocześnie z Clexane, ale wymagają one ścisłego monitorowania parametrów laboratoryjnych, ponieważ sam Clexane może również podwyższać poziom potasu.
Stosowanie w ciąży i karmieniu piersią
Ciąża
Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu Clexane na rozwój płodu. Jednak dane dotyczące stosowania u kobiet w ciąży są ograniczone, szczególnie w pierwszym trymestrze. Lek może być stosowany w okresie ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna, że jest to wyraźnie potrzebne i korzyści przewyższają potencjalne ryzyko.
Kobiety w ciąży otrzymujące Clexane muszą być uważnie obserwowane pod kątem oznak krwawienia. Jeśli planowane jest znieczulenie zewnątrzoponowe podczas porodu, zaleca się wcześniejsze odstawienie leku.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy enoksaparyna przenika do mleka ludzkiego. Badania na zwierzętach wskazują, że lek i jego metabolity przenikają do mleka w bardzo małym stopniu. Niemniej jednak, jako środek ostrożności, zaleca się unikanie karmienia piersią w czasie stosowania Clexane.
Płodność
Nie ma dostępnych danych klinicznych dotyczących wpływu Clexane na płodność u ludzi. Badania na zwierzętach nie wykazały żadnego niekorzystnego wpływu na płodność.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Clexane może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono najważniejsze z nich.
Krwawienia
Najczęstszym działaniem niepożądanym są krwawienia różnego stopnia nasilenia. Mogą one wystąpić w dowolnym miejscu organizmu – od niewielkich siniaków w miejscu wstrzyknięcia po poważne krwawienia wewnętrzne. Duże krwotoki obserwowano u nie więcej niż około 4% pacjentów. Szczególnie niebezpieczne są krwawienia do mózgu i krwawienia wewnątrzotrzewnowe. W przypadku pojawienia się objawów krwawienia (np. niezwykłe siniaki, krew w moczu lub stolcu, uporczywe krwawienie z nosa, krwioplucie) należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Zaburzenia związane z płytkami krwi
Często występuje małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek krwi) oraz trombocytoza (zwiększenie liczby płytek). Rzadko może wystąpić małopłytkowość poheparynowa – poważne powikłanie immunologiczne, które może prowadzić do tworzenia się zakrzepów pomimo stosowania leku przeciwzakrzepowego. Dlatego tak ważne jest regularne kontrolowanie liczby płytek krwi podczas leczenia.
Reakcje alergiczne
Często występują łagodne reakcje alergiczne, takie jak pokrzywka, świąd czy rumień. Rzadko mogą wystąpić poważne reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs anafilaktyczny – stan zagrożenia życia wymagający natychmiastowej pomocy medycznej.
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
Bardzo często w miejscu wstrzyknięcia pojawia się krwiak, ból lub inne reakcje miejscowe, takie jak obrzęk, zaczerwienienie, guzek czy miejscowe podrażnienie. Reakcje te są zwykle łagodne i przemijają samoistnie. Rzadko może wystąpić martwica skóry w miejscu wstrzyknięcia – stan wymagający przerwania leczenia.
Zaburzenia wątroby
Bardzo często obserwuje się przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz), które zwykle nie wymaga przerwania leczenia. Rzadziej mogą wystąpić poważniejsze uszkodzenia wątroby.
Osteoporoza
Po długotrwałym stosowaniu Clexane (dłuższym niż 3 miesiące) może wystąpić osteoporoza, czyli zmniejszenie gęstości kości. Jest to szczególnie istotne u pacjentów wymagających przewlekłego leczenia przeciwzakrzepowego.
Inne działania niepożądane
Mogą również wystąpić: bóle głowy, eozynofilia (zwiększenie liczby eozynofili we krwi), krwiak okołordzeniowy (bardzo rzadko, ale może prowadzić do porażenia), pęcherzowe zapalenie skóry, łysienie, zapalenie naczyń skóry, hiperkaliemia (podwyższony poziom potasu we krwi) oraz ostra uogólniona osutka krostkowa.
Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?
Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza w przypadku: objawów poważnego krwawienia, objawów reakcji alergicznej (trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła), nagłego bólu lub osłabienia kończyn, silnego bólu głowy, zaburzeń widzenia lub mowy, oraz pojawienia się rozległych zmian skórnych.
Przedawkowanie
Przypadkowe przedawkowanie Clexane może prowadzić do poważnych powikłań krwotocznych. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
Leczenie przedawkowania polega na podaniu protaminy – substancji neutralizującej działanie enoksaparyny. Jeden miligram protaminy neutralizuje działanie 100 jednostek (1 mg) enoksaparyny, jeśli lek został podany w ciągu ostatnich 8 godzin. Im więcej czasu upłynęło od podania Clexane, tym mniejsza dawka protaminy jest potrzebna. Po upływie 12 godzin od wstrzyknięcia Clexane podanie protaminy może nie być już konieczne.
Należy pamiętać, że nawet po podaniu protaminy aktywność przeciwzakrzepowa enoksaparyny nie jest całkowicie zneutralizowana (maksymalnie około 60%). Przypadkowe przyjęcie Clexane doustnie nie powinno prowadzić do poważnych następstw, ponieważ lek jest słabo wchłaniany z przewodu pokarmowego.
Przechowywanie i okres ważności
Clexane należy przechowywać w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Produktu nie wolno zamrażać. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.
Okres ważności ampułko-strzykawek wynosi 3 lata od daty produkcji. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Każda ampułko-strzykawka jest przeznaczona tylko do jednorazowego użytku. Po użyciu należy ją wyrzucić zgodnie z lokalnymi przepisami dotyczącymi utylizacji odpadów medycznych.
Przed użyciem należy sprawdzić, czy roztwór jest przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółtawy. Nie wolno używać roztworu zmętniałego lub zawierającego cząstki stałe.
Opakowanie i dostępność
Clexane 60 mg/0,6 ml dostępny jest w postaci gotowych do użycia ampułko-strzykawek wykonanych ze szkła medycznego. Ampułko-strzykawki są wyposażone w korek gumowy i igłę iniekcyjną. Niektóre wersje posiadają automatyczny system zabezpieczający igłę (ERIS™ lub PREVENTIS™), który zwiększa bezpieczeństwo użytkowania.
Produkt dostępny jest w opakowaniach zawierających różną liczbę ampułko-strzykawek: 2, 5, 6, 10, 12, 20, 24, 30, 50 lub 100 sztuk, a także w opakowaniach zbiorczych. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą być dostępne w obrocie w danym czasie.
Najważniejsze informacje, o których należy pamiętać
- Clexane to lek na receptę – można go stosować tylko zgodnie z zaleceniem lekarza.
- Nie wolno zmieniać dawki ani częstotliwości podawania leku bez konsultacji z lekarzem.
- Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach i ziołach.
- W czasie leczenia konieczne są regularne badania kontrolne, w tym oznaczanie liczby płytek krwi.
- Należy unikać sytuacji zwiększających ryzyko urazów i krwawień.
- W przypadku planowanego zabiegu chirurgicznego lub stomatologicznego należy poinformować lekarza o stosowaniu Clexane.
- Kobiety w ciąży lub planujące ciążę powinny poinformować o tym lekarza.
- Lek należy przechowywać w odpowiednich warunkach i nie stosować po upływie terminu ważności.
Charakterystyka Clexane
Tabela charakterystyki leku
| Clexane, roztwór do wstrzykiwań, 60 mg/0,6 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Clexane dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania do stosowania | Clexane stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Clexane to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 60 mg/0,6 ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Clexane jest Sanofi |
| Zamienniki | Zamiennikiem Clexane jest Neoparin |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Opinie o Clexane
Jak pacjenci oceniają ten produkt?
Zamienniki Clexane
oraz produkty podobne
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Producentem Clexane jest
firma Sanofi
W portfolio producenta Sanofi znajduje się więcej produktów:
Clexane
roztwór do wstrzykiwań • 60 mg/0,6 mlDOSTĘPNE WARIANTY
- Opakowanie
5 amp.Aktualnie brak ofert dla tego produktu - Opakowanie
10 amp.Cena od 40.10 zł Produkt dostępny
w 2 aptekach
Ceny produktu
Gdzie kupić najtaniej?
Ceny dla wariantu: 5 amp.
Zobacz historię cen
FAQ
Najczęściej zadawane pytania
Jak długo można stosować Clexane?
Czas stosowania Clexane zależy od wskazania medycznego. W profilaktyce pozabiegowej zazwyczaj 7-10 dni, czasem dłużej przy ograniczonej mobilności. W leczeniu zakrzepicy kilka dni do przejścia na leki doustne. U pacjentów onkologicznych możliwe jest stosowanie długoterminowe. Dokładny czas leczenia zawsze ustala lekarz indywidualnie.
Czy Clexane można podawać samodzielnie w domu?
Tak, po odpowiednim przeszkoleniu przez lekarza lub pielęgniarkę pacjent lub opiekun może samodzielnie wykonywać wstrzyknięcia podskórne w domu. Ampułko-strzykawki są gotowe do użycia i zawierają odmierzoną dawkę leku. Ważne jest dokładne przestrzeganie instrukcji dotyczących techniki wstrzykiwania.
Czy podczas stosowania Clexane mogą pojawić się siniaki?
Tak, siniaki w miejscu wstrzyknięcia są częstym i zwykle nieszkodliwym działaniem niepożądanym. Nie należy masować miejsca wstrzyknięcia, co pomaga zmniejszyć powstawanie siniaków. Jeśli jednak pojawiają się duże siniaki w innych miejscach ciała lub objawy krwawienia, należy skontaktować się z lekarzem.
Czy Clexane wpływa na wyniki badań krwi?
Tak, Clexane może wpływać na niektóre parametry laboratoryjne. Bardzo często powoduje przejściowe zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Może również wpływać na czas krzepnięcia krwi w przypadku stosowania dawek terapeutycznych. Dlatego w czasie leczenia konieczne są regularne badania kontrolne.
Co zrobić jeśli zapomniałem o wstrzyknięciu Clexane?
W przypadku pominięcia dawki należy skontaktować się z lekarzem w celu uzyskania instrukcji. Nie należy podwajać dawki w celu uzupełnienia pominiętego wstrzyknięcia. Lekarz określi, jak postąpić w zależności od czasu, który upłynął od planowanego wstrzyknięcia i wskazania do leczenia.
Czy można pić alkohol podczas stosowania Clexane?
Alkohol może zwiększać ryzyko krwawień u osób przyjmujących leki przeciwzakrzepowe. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu lub całkowitą abstynencję podczas leczenia Clexane. Należy skonsultować się z lekarzem w tej kwestii.
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do rozdziału
Dodatkowe informacje
Dowiedz się więcej o produkcie
Postać farmaceutyczna
Clexane jest dostępny w postaci roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach. Roztwór jest przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółtawy.
Dawkowanie i sposób podawania
U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem zakrzepowo-zatorowym, Clexane powinien być podawany raz dziennie w dawce 2000 j.m. (20 mg) przez co najmniej 7-10 dni, niezależnie od stanu pacjenta. U pacjentów z wysokim ryzykiem, dawka wynosi 4000 j.m. (40 mg) raz dziennie, z zaleceniem rozpoczęcia podawania 12 godzin przed operacją.
Przeciwwskazania
Clexane jest przeciwwskazany u pacjentów z aktywnym, klinicznie istotnym krwawieniem oraz stanami medycznymi związanymi z wysokim ryzykiem krwawienia. Znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe nie może być wykonywane, jeśli Clexane był stosowany w ciągu ostatnich 24 godzin.
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Nie należy stosować Clexane zamiennie z innymi heparynami drobnocząsteczkowymi. Monitorowanie liczby płytek krwi jest zalecane, zwłaszcza u pacjentów z chorobą nowotworową. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby należy zachować szczególną ostrożność, ponieważ zwiększa to ryzyko krwawienia.
Interakcje
Należy unikać jednoczesnego stosowania Clexane z innymi lekami wpływającymi na hemostazę. Produkty zwiększające stężenie potasu mogą być stosowane, ale wymagają ścisłego monitorowania.
Działania niepożądane
Oprócz krwawień, mogą wystąpić eozynofilia, krwiak okołordzeniowy, hiperkaliemia, oraz ostra uogólniona osutka krostkowa. Martwica skóry i zapalenie naczyń krwionośnych skóry to poważne reakcje skórne.
Nie daj się jesieni
