Biosotal 40

Przyjmuj lek zgodnie z zaleceniami lekarza.

• Rozpocznij leczenie od dawki 80 mg na dobę, podzielonych na dwie dawki – rano i wieczorem;
• Dawkę można zwiększać co 2–3 dni o 40 mg dziennie, aż do uzyskania skutecznej dawki dobowej (120–480 mg);
• Tabletki przyjmuj godzinę przed posiłkiem, popijając wodą, nie rozgryzaj ich;
• U osób z niewydolnością nerek należy dostosować dawkowanie – w ciężkich przypadkach lek może być przeciwwskazany;
• Nie przerywaj leczenia nagle – odstawiaj lek stopniowo, zgodnie z zaleceniami lekarza.

Przechowuj lek w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci, najlepiej w temperaturze pokojowej i suchym miejscu. Nie stosuj go po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Nie wyrzucaj leku do śmieci ani kanalizacji – zapytaj farmaceutę, jak się go bezpiecznie pozbyć.

Biosotal ma postać tabletek do stosowania doustnego. Przyjmuj je godzinę przed posiłkiem, najlepiej rano i wieczorem. Tabletkę połykaj w całości, popijając wodą – nie rozgryzaj jej i nie dziel.

Jak każdy lek, Biosotal może powodować działania niepożądane, choć nie u każdego one wystąpią. Najpoważniejsze z nich to zaburzenia rytmu serca, w tym torsade de pointes. Często pojawiają się objawy takie jak zawroty głowy, bóle głowy, zmęczenie, zaburzenia snu, parestezje, nudności, bóle brzucha, biegunka, a także zaburzenia smaku i łuszczycopodobne zmiany skórne. Do częstych działań niepożądanych należą również objawy ze strony serca: bradykardia, niewydolność, bóle w klatce piersiowej, kołatanie serca, niedociśnienie czy omdlenia.

W rzadkich przypadkach zgłaszano powstawanie przeciwciał przeciwjądrowych oraz objawy przypominające toczeń. Niekiedy występują także zaburzenia widzenia, nadmierne pocenie się, gorączka, utrata libido i wypadanie włosów. Jeśli zauważysz jakiekolwiek niepokojące objawy, skontaktuj się z lekarzem lub farmaceutą.

Nie stosuj leku Biosotal w następujących przypadkach:

• uczulenie na sotalol lub inny składnik leku;
• nieleczony guz chromochłonny nadnerczy;
• zaburzenia rytmu typu torsade de pointes;
• niedociśnienie niepowiązane z arytmią;
• astma oskrzelowa lub przewlekła obturacyjna choroba płuc;
• zespół chorego węzła zatokowego (bez rozrusznika);
• bradykardia (poniżej 45–50 uderzeń/min);
• blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia (bez rozrusznika);
• wrodzone lub nabyte wydłużenie odstępu QT;
• wstrząs kardiogenny;
• zespół Raynauda lub ciężkie zaburzenia krążenia obwodowego;
• kwasica metaboliczna;
• ciężka niewydolność nerek (klirens <10 ml/min);
• niewyrównana niewydolność serca;
• dławica Prinzmetala;
• znieczulenie osłabiające pracę serca;
• stosowanie leków mogących wywołać torsade de pointes (np. amiodaron, citalopram, niektóre antybiotyki podawane dożylnie).

Przedawkowanie leku Biosotal może wywołać poważne objawy, takie jak bradykardia (zbyt wolne tętno), niewydolność serca, niskie ciśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli i hipoglikemia. W przypadku znacznego przedawkowania (w dawkach 2–16 g) obserwowano także wydłużenie odstępu QT, groźne zaburzenia rytmu serca typu torsades de pointes, częstoskurcz komorowy, a nawet zatrzymanie akcji serca.

W takiej sytuacji należy natychmiast odstawić lek i pozostawać pod ścisłym nadzorem lekarza. Sotalol można usunąć z organizmu za pomocą hemodializy, ponieważ nie wiąże się z białkami osocza. Leczenie objawowe zależy od dolegliwości – np. atropina lub elektrostymulacja przy bradykardii, rozrusznik serca przy bloku, adrenalina przy spadku ciśnienia, a siarczan magnezu i kardiowersja przy torsades de pointes. Obserwację prowadzi się do momentu powrotu rytmu serca powyżej 50 uderzeń na minutę.

Tabletki Biosotal 40 są okrągłe, obustronnie płaskie, białe lub prawie białe, o średnicy 6 mm. Pakowane są w blistry po 10 sztuk i umieszczane w kartonowym pudełku – jedno opakowanie zawiera 60 tabletek.