Atram 25

W przypadku nadciśnienia tętniczego zwykle zaleca się rozpoczęcie leczenia od dawki 12,5 mg raz dziennie. W zależności od reakcji organizm, dawkę można zwiększyć do 25 mg na dobę. Podobne zasady dotyczą leczenia dławicy piersiowej.
W przypadku przewlekłej niewydolności serca, zalecana początkowa dawka to 6,25 mg dwa razy dziennie, a następnie, w razie potrzeby, można ją zwiększyć do 12,5 mg dwa razy na dobę.

Lek ten może powodować różne działania niepożądane. Najczęściej mogą wystąpić zaburzenia czynności serca powodujące duszność lub obrzęk kostek, uczucie osłabienia, zawroty i bóle głowy, a także niskie ciśnienie tętnicze. Częściej może dojść do zmniejszenia liczby czerwonych krwinek, spowolnienia pracy serca, zaburzeń widzenia, podrażnienia oczu, nudności, biegunek, wymiotów, bólów brzucha, obrzęków ciała, infekcji dróg oddechowych i układu moczowego, zwiększenia masy ciała i stężenia cholesterolu. Może też dojść do pogorszenia kontroli stężenia cukru u diabetyków, bólu, depresji, obniżenia nastroju, problemów z oddawaniem moczu, duszności, nagromadzenia płynu w płucach, a także problemów z krążeniem obwodowym.

Atram jest przeciwwskazany u pacjentów z:
– nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocnicząl;
– niestabilną lub niewyrównaną niewydolnością serca klasy IV, wymagającą dożylnego stosowania leków o działaniu
inotropowym dodatnim;
– klinicznie objawowymi zaburzeniami czynności wątroby;
– z astmą oskrzelową lub stanami skurczowymi oskrzeli w wywiadzie;
– z blokiem przedsionkowo-komorowym (AV) II i III stopnia (z wyjątkiem pacjentów z wszczepionym na stałe stymulatorem serca);
– z ciężką bradykardią (<50 skurczów serca na minutę); - we wstrząsie kardiogennym; - z zespołem chorego węzła zatokowego (w tym z blokiem zatokowo-przedsionkowym); - z ciężkim niedociśnieniem tętniczym (skurczowe ciśnienie tętnicze <85 mmHg).

Przy przedawkowaniu leku mogą wystąpić objawy takie jak spadek ciśnienia krwi, wolne bicie serca, problemy z przewodnictwem serca, trudności z oddychaniem, zawroty głowy, omdlenia, nudności, wymioty, ból brzucha, problemy z widzeniem, drgawki, depresja centralnego układu nerwowego, a nawet zatrzymanie krążenia. W takim przypadku niezbędne jest natychmiastowe skontaktowanie się z lekarzem.